Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pinksteren
14 en 15 mei 2016
 
 

Verkondiging (preek):

Onlangs heb ik een nieuw koffieservies aangeschaft,
voor de vergaderingen en bijeenkomsten in de pastorie.
En u weet wel hoe dat gaat.
Bij de allereerste keer afwassen sneuvelde direct een kopje.

Toen mijn moeder dat hoorde, zei ze:
Ach jong dan heb je alvast n reservebordje!

Dat is nou positief denken.
Niet kijken naar wat je niet hebt,
maar praktisch omgaan met wat je wl hebt.
Dat geldt zeker ook voor de grote dingen in het leven
voor de manier waarop je omgaat met je mogelijkheden,
voor het nieuwe begin,
voor het taaie volhouden.

De leerlingen van Jezus zouden dat ervaren op hun levensweg.
Na de kruisdood van Jezus,
kijken ze vooral achterom.
Naar wat was
en wat voorbij is gegaan.

De vreugde om Jezus te volgen,
verdween onder het verdriet van het afscheid.
De moed die ze voelden toen Jezus hen de wereld instuurde,
wordt overschaduwd door de angst voor de wereld om hen heen.
De ervaring van Pasen bracht wat licht,
maar nog niet genoeg om hen weer levenskracht te schenken.
De Apostelen en anderen zitten bij elkaar,
met de scherven van het verleden.
Gesneuvelde dromen, verloren hoop,
vergeten verhalen.
Dat houdt hen gevangen in een kamer.
Zo houden ze de bedreigende wereld op een afstand.

Maar dan wordt het Pinksteren.
Dn verandert ineens heel veel.
De leerlingen van Jezus leren positief denken.
Ze krijgen oog voor wat blijvend is.
Ze herinneren zich de woorden van Jezus.
Ze voelen opnieuw de blijdschap die ze bij Hem gevonden hadden.
Ze horen diep van binnen zijn stem,
die hen lang geleden had geroepen en gezonden.

De leerlingen openen de deur,
naar de straat,
naar de wereld,
naar de toekomst.

Ze treden naar buiten
met een positieve, hoopvolle Boodschap:
Jezus leeft!
Hij is gekomen voor alle mensen, van alle tijden.
Hij breekt muren af en beweegt harten naar elkaar toe.
Je kunt zijn kracht voelen!

Ze ervaren de wereld ineens heel nieuw en anders.
Er is mr dan dreiging.
De wereld zit zelfs op hen te wachten.
Mensen begrijpen wat ze te zeggen hebben.
De Blijde Boodschap van Jezus is verstaanbaar,
mensen hunkeren naar zijn woorden
die het leven zin geven.
Dat verlangen overbrugt de grenzen tussen talen en volkeren.

Waar mensen elkaar z tegemoet treden,
daar waait een andere geest
daar waait Gods Geest.
Zo worden mensen ambassadeurs van een nieuwe wereld.

Onlangs hoorde ik een prachtig voorbeeld van heel dichtbij.
In de pastorie van Koningsbosch wonen twee Statushouders.
Mensen die gevlucht zijn en in ons land mogen blijven.
De n komt uit Iran en de ander uit Irak.
De n is Moslim en de ander is Christen geworden.
In onze wereld lijken dat onoverbrugbare tegenstellingen.
Maar voor beide bewoners van de Pastorie lijkt dat niet te gelden.
De een komt op voor de ander.
Eten wordt gedeeld.
En krijgt iemand iets, dan herinnert hij aan zijn buurman,
zodat die niets tekort komt.

Het is een klein Pinksterwonder op zich.
Dat mensen voorbij grenzen kijken,
elkaar verstaan,
elkaars naaste worden,
ambassadeurs van een nieuwe wereld.

Beste mensen,
wat heeft onze maatschappij dt nodig.
Mensen die zich niet blindstaren op de scherven van ons samenleven.
Maar die zien wat gedaan moet worden,
die hart hebben voor elkaar
en naar buiten treden met al hun goedheid.

Het feest van Pinksteren nodigt ons uit
om ambassadeurs te zijn
van een wereld in de Geest van Jezus.
Waar mensen elkaar verstaan,
omdat zij de taal spreken van liefde en rechtvaardigheid.

Amen!







 

        
 
 
2017 Parochie Pey