Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Zeventiende zondag door het jaar (B)
25 en 26 juli 2009
 
 

Schriftlezingen

Eerste lezing uit het tweede boek der Koningen

Op een dag kwam er iemand uit Baäl-Salisa.
In zijn tas bracht hij voor de man van God
van de eerstelingen van de oogst
twintig gerstebroden en wat vers koren mee.
Elisa zei:
`Geef de mannen maar te eten.'
Zijn dienaar antwoordde:
`Hoe kan ik dat nu voorzetten aan honderd man?'
Maar hij herhaalde:
`Geef het de mannen te eten.
Want zo spreekt de Heer:
`Zij zullen eten en overhouden.'' '
Nu zette hij het de mannen voor.
Zij aten en hielden nog over, zoals de Heer gezegd had.


Evangelie volgens Johannes

Jezus stak het meer van Galilea over,
ook het meer van Tiberias genoemd.
Een grote massa mensen volgde Hem
omdat ze de tekenen gezien hadden die Hij aan de zieken verrichtte.
Jezus trok het gebergte in en ging daar zitten met zijn leerlingen.
Het was kort voor het Joodse paasfeest.
Toen Jezus zijn ogen opsloeg
en zag dat er een massa mensen naar Hem toestroomde,
zei Hij tegen Filippus:
`Waar zullen we brood halen om al die mensen te eten te geven?'
Dit zei Hij bij wijze van proef;
Hij wist zelf wel wat Hij ging doen.
Filippus antwoordde:
`Zelfs als we voor tweehonderd denariën brood kopen,
is dat niet genoeg om ieder ook maar een klein stukje te geven.'
Een van zijn leerlingen, Andreas, de broer van Simon Petrus, merkte op:
`Er is hier een jongen
die vijf gerstebroden en twee gedroogde visjes bij zich heeft;
maar wat hebben we daaraan voor zo'n aantal?'
Hierop zei Jezus:
`Zeg tegen de mensen dat ze moeten gaan zitten.'
Er was daar veel gras en ze gingen dus zitten;
er waren ongeveer vijfduizend mannen.
Daarop nam Jezus de broden,
en na het uitspreken van het dankgebed
deelde Hij ze uit onder de aanwezigen,
en zo ook de vissen, zoveel ze maar wilden.
Nadat ze volop hadden kunnen eten zei Hij tegen zijn leerlingen:
`Verzamel nu de overgebleven brokken, zodat er niets verloren gaat.'
Ze verzamelden ze dus:
twaalf korven vulden ze met brokken
die van de vijf gerstebroden na de spijziging waren overgebleven.
Bij het zien van het teken dat Jezus verricht had, zeiden de mensen:
`Dit is ongetwijfeld de profeet die in de wereld komen zou.'
Omdat Jezus doorhad dat ze Hem met alle geweld gingen meenemen
en tot koning uitroepen,
trok Hij zich weer, geheel alleen, in het gebergte terug.

Verkondiging (preek)

Wanneer een speelfilm wordt gemaakt, dan gaat doorgaans alle aandacht uit naar de hoofdrolspelers.
Hun namen prijken op de aankondigingen en worden gekend door een breed publiek.
Maar in een film spelen natuurlijk veel meer mensen mee.
Vaak hebben ze maar een kleine rol, ze komen op en ze gaan weer.
Toch kan ook zo een “bijrol” heel belangrijk zijn, om het verhaal te kunnen vertellen.

Vandaag hoorden wij een Bijbelverhaal, waarin veel gebeurde.
Je zou kunnen zeggen, dat het een “grote productie” is.
Jezus speelt de hoofdrol, samen met zijn leerlingen!
Maar ook zijn er duizenden mensen die in het gras zitten om naar Jezus te luisteren.
Al die mensen hangen Jezus aan de lippen,
want ze willen geen woord missen van wat Hij te zeggen heeft.
Jezus stilt hun honger naar aandacht,
naar zin in het leven
en naar de nabijheid van God.
Maar terwijl die geestelijke honger gestild wordt,
begint links en rechts een maag te knorren.
De mensen krijgen honger en moeten gaan eten.
De apostelen, die anders een hoofdrol spelen, weten niet waar ze moeten beginnen.
Hoe kun je nou zoveel mensen te eten geven?

Maar dan komt er een jongetje aanlopen.
Hij speelt een bijrol, we kennen zijn naam niet en hij heeft geen tekst.
Maar dat jongetje zorgt er wél voor dat het verhaal van Jezus door kan gaan.
Hij brengt zijn lunchpakket naar voren.
Vijf broodjes en twee vissen.
Het jongetje heeft waarschijnlijk goed geluisterd naar Jezus
daarom weet hij dat je moet delen van wat je hebt.
Hij legt dan ook zijn lunchpakket in de handen van Jezus.

Het lijkt maar een detail in dat grote verhaal, maar het is wel een onmisbaar gebaar.
Want door te delen,
geeft de jongen aan Jezus de kans om te vermenigvuldigen.

Zo zet hij iets in gang.
Want het gebaar van breken en delen, wordt door Jezus gezegend
en al snel breken, delen en eten al die duizenden mensen.
Waar een tekort leek te zijn, is ineens overvloed.
Waar honger was, is nu genoeg voor iedereen.

Het is een verhaal dat je aan het denken kan zetten, wanneer je kijkt naar de wereld om je heen.
Ook in onze tijd zijn er mensen die honger hebben,
die nauwelijks of niets te eten hebben.
De wereldvoedselorganisatie heeft berekend dat de aarde 36 miljard mensen kan voeden.
Dat is een veelvoud van het huidige aantal wereldbewoners.
Van Godswege is er voldoende voedsel,
maar het wordt oneerlijk verdeeld en verspild.
Er zijn rijken die alleen maar denken aan het vermenigvuldigen van hun kapitaal
en niet aan het delen van voedsel.
Daar gaat een wereld aan stuk.

Nu denkt u misschien: “Wat kan ik daar in Godsnaam aan doen?”
Wat kan een klein mens doen aan de wereldhonger?
U en ik kunnen inderdaad niet de wereldverhoudingen wijzigen.
Soms voel je je maar klein en onmachtig.
Dan sluit je de oren voor berichten over honger en armoede,
omdat het allemaal zo hopeloos lijkt.

Maar het verhaal van Jezus en de broodvermenigvuldiging
wijst ons wel degelijk een weg.
De apostelen staan machteloos, zij zien het tekort aan voedsel en weten niet wat ze moeten doen.
Maar een jongetje weet het wel.
Hij laat zich niet ontmoedigen door het tekort aan eten,
maar hij geeft wat hij kán.
Vijf broodjes en twee vissen … zijn lunchpakket.

Dat jongetje lijkt een bijrol te spelen, maar hij krijgt een hoofdrol!
Want door zulke mensen kan Jezus een menigte voeden.
Mensen die doen wat ze kunnen en geven van wat ze hebben.

Dat jongetje leert ons, dat je niet ontmoedigd moet worden,
maar al het mogelijke moet doen!

Moeder Teresa deed dat door directe noodhulp te geven aan de armen in India.
Zoals zei zei: “Zelfs het kleinste stukje brood kun je delen!”
Dat is een goede manier om Jezus na te volgen.

In Brazilië gaf bisschop Dom Helder Camara de mensen inzicht
in de reden van hun armoede.
Hij vertelde hoe de honger van de één samenhangt met de hebzucht van een ánder.
Ook dat is een goede manier om Jezus na te volgen.

In onze streek woont Bertha Dirckx,
die mensen in Nederland verbindt met mensen in Burundi.
Want door het geld dat zij hier beetje bij beetje ontvangt
kan ginds aan de toekomst gebouwd worden.
Alweer een goede manier om Jezus na te volgen.

De wereld heeft zulke mensen nodig, die doen zoals dat kleine jongetje uit het Bijbelverhaal.
Mensen die delen, die helpen, die ondersteunen.
Waar wij van harte delen,
daar krijgt Jezus de kans om de honger van velen te stillen.

Amen!

 

 

 

        
 
 
2018 Parochie Pey