Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde zondag van de vastentijd (C)
27 en 28 februari 2016
 
 

Inleiding na de begroeting:

Vandaag staat Mozes op heilige grond.
Dat horen wij in de Eerste Lezing.
Tijdens het hoeden van de schapen,
komt God hem tegemoet,
als vuur dat verwarmt, maar niet verteert.
Dan moet Mozes zijn schoenen uitdoen,
want midden in de woestijn
schept God een heilige plek.

Ook wij staan vandaag op heilige grond,
want ook hier komt de Heer ons tegemoet.
Hij wil zijn vuur in ons hart ontsteken,
vuur dat niet verteert, maar verwarmt.
In zijn Naam zijn wij hier bijeen.

We hoeven onze schoenen niet uit te trekken,
maar we mogen wel
ons hoofd buigen
terwijl we bidden om ontferming


Gebed om ontferming:

Heer,
U heiligt de aarde met uw Aanwezigheid.
Vergeef ons wanneer wij
de schepping ontheiligen.

Heer, ontferm U over ons.

Christus,
U heiligt het leven met uw Liefde.
Vergeef ons wanneer wij
elkaar te weinig liefhebben.

Christus, ontferm U over ons.

Heer,
U heiligt de tijd met uw Naam.
Vergeef ons wanneer wij
aan U voorbij leven.

Heer, ontferm U over ons.

Moge God ons genadig zijn,
ons falen en tekortschieten vergeven
en ons geleiden naar het Eeuwige Leven.
Amen.


Verkondiging (preek):

Wanneer God zijn stem laat klinken,
dan doet Hij dat doorgaans niet met de kracht van een orkaan
of met de onstuimigheid van een aardbeving.

God fluistert zijn Naam in de oren van de mens die Hij roept.
Vaak heel verrassend,
op de verborgen plekken van deze wereld.

Zo werd ooit Mozes geroepen,
een man die opgroeide tussen twee volken
en uiteindelijk nergens thuis was.
Wanneer Mozes van zijn hoge positie valt,
dan is hij klaar om de Allerhoogste te dienen.

Je kunt je afvragen:
1. Waarom kiest God de woestijn uit om zich te openbaren?
2. Waarom kiest God een slavenvolk uit?
3. En waarom kiest Hij Mozes om zijn plannen uit te voeren.

Laten we allereerst eens kijken naar de plek,
waar dit verhaal zich afspeelt.
In de woestijn, waar tussen de dorre struiken links en rechts wat gras groeit.
Op een plek van leegte,
stilte en verlatenheid.
Juist daar klinkt de stem van God.
In de woestijn staat een mens met lege handen.
Geld en bezit hebben daar geen waarde.
Water en een beetje schaduw zijn veel kostbaarder.
Juist op die plek waar niets een mens afleidt,
begint een van de grootste verhalen uit de Bijbel.

En dan volgt de volgende vraag: waarom kiest God het Joodse volk uit,
om zijn Naam voorgoed met onze geschiedenis te verbinden?
God zelf geeft het antwoord:
Ik heb het zuchten en roepen van dit volk gehoord.
Ik weet dat zij als slaven in Egypte geen leven hebben.
Ik heb hun pijn gevoeld
en hun tranen zien rollen.

God kiest voor dit verslagen volk.
De Joden waren slaven van de Farao.
Ze hadden geen toekomst.
Ze hadden alleen een ver verleden,
waarin God met Abraham een verbond had gesloten.

Het lijden van dit volk
verwondt het hart van God.
Hij openbaart zijn kracht niet door de machtige Farao te ondersteunen.
Maar door aan de kant van vertrapte mensen te staan,
door hen op te tillen uit hun ellende
en door hen te bevrijden uit hun verdrukking.
God vergeet dit vergeten volk niet, maar houdt zijn belofte aan Abraham.

En dan mogen we de derde vraag stellen.
Waarom kiest God Mozes uit?
Deze snapt het zelf niet.
Waarom ik? vraagt hij.
Waarom kiest U mij om dit volk te bevrijden?

Mozes was namelijk diep gevallen.
Hij was opgegroeid aan het hof van de Farao,
als een prins van Egypte.
Mozes groeide op in weelde, met alle kansen en mogelijkheden.
Maar wanneer hij ziet hoe een Joodse slaaf mishandeld wordt,
dan kiest hij partij.
Mozes slaat de Egyptenaar neer en moet vluchten.
Vanaf dat moment hoort hij nergens thuis.
Hij heeft niets.
De schapen die hij hoedt zijn niet eens van hem,
maar van zijn schoonvader.

Maar God ziet iets in de prins, die herder is geworden.
Deze man kon het onrecht niet aanzien, dat een slaaf werd aangedaan.
Deze man koos partij voor iemand die geslagen werd.
Deze man is diep gevallen en heeft toch de kracht om door te gaan.

Zo begint het grote verhaal van de Uittocht van het Joodse volk.
1. Op een vergeten plaats,
2. bij een verloren volk,
3. met een dwalende Mozes.

Het is een belangrijk verhaal,
want het kan ons gevoelig maken voor de manier
waarop God bij ons komt.
Telkens wr verrast de Bijbel ons.

Ook het verhaal van Jezus zal niet in het centrum van de macht beginnen,
maar in een uithoek,
in een stal, met een jonge vrouw, een timmerman en wat herders.

Wanneer God ons leven deelt,
dan begint dat vaak als een voetnoot in de geschiedenis,
om gaandeweg het hart van de geschiedenis te worden.

We mogen geloven dat God ook in onze tijd aanwezig is.
En ook nu laat Hij zich vinden
op die plaatsen waar mensen geknecht worden.
Omdat Hij het zuchten van de onderdrukte hoort.
Omdat Hij de tranen van de gekwetste ziet.
Omdat Hij aan de kant staat van de slaven van onze tijd,
van kinderen die onmenselijk behandeld worden,
van degene op wie neergekeken wordt.

Het begint ermee, dat we met de ogen van God leren zien.
Zoals Mozes die het onrecht niet langer aan kon zien
en opkwam voor iemand die mishandeld werd.
Zoals Jezus die arm werd met de armen
en broeder van de kleinsten.

God verbindt zijn Naam aan onze geschiedenis:
Ik zal er zijn, zo luidt zijn Heilige Naam.
Zorg dat je die Naam hooghoudt,
wanneer je omziet naar je naaste.

Amen!


Voorbede:

Pr. God, uw Naam klinkt als een belofte: Ik zal er zijn.
 Daarom bidden wij:

Le. Wees aanwezig op die plaatsen
 waar mensen verloren lopen,
 veracht en onbemind.
 Leg uw kracht in hun hart.
 Laat ons bidden

Le. Wees aanwezig in onze kerk,
 dat wij in uw Naam aanwezig zijn
 op die plekken
 waar het leven pijn doet.
 Laat ons bidden

Le. Wees aanwezig in onze gemeenschap,
 dat wij elkaar niet uit het oog verliezen,
 maar opkomen voor degene
 ons nodig heeft.
 Laat ons bidden

Pr. Misintenties ()
 Laat ons bidden

Pr. God van onze voorouders,
 ga met ons mee
 en keer ons hart
 naar U en onze naaste.
 Amen.
 


 

        
 
 
2017 Parochie Pey