Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde zondag van de Advent C
12 en 13 december 2015
 
 

Verkondiging (preek):

Een van de mooiste dingen iemand tegen je kan zeggen, is:
“De deur staat altijd voor je open!”
Vooral wanneer die uitspraak écht gemeend is.

Wanneer kinderen hun eigen weg zoeken,
gaan studeren, op zichzelf wonen of samenwonen,
dan is loslaten niet eenvoudig en kunnen ouders zorg hebben.
Maar vaak klinken dan toch die mooie woorden:
“Weet dat de deur altijd voor je openstaat!”

Of wanneer iemand na vele jaren met pensioen gaat
en afscheid moet nemen van het bedrijf waarin zo’n stuk levensgeschiedenis ligt,
dan kan het goed doen wanneer collega’s zeggen:
“Je weet, de deur staat nog altijd voor je open!”

Onlangs opende paus Franciscus een heilig jaar van barmhartigheid.
Het begon met het openen van de heilige deuren in Rome.
Dat is een eeuwenoude traditie.
Die deuren gaan alleen open in een heilig jaar,
om pelgrims welkom te heten,
om vergeving aan te kondigen.

Om mensen te begroeten:
vaste kerkgangers, rotsvaste gelovigen,
maar ook zoekers en twijfelaars.
De deuren gaan open voor ieder die oprecht thuis wil komen bij God.
We oordelen niet over elkaar,
maar we heten welken.
Het is de kerk op zijn best, die de deuren wijd opent!

Zoals de profeet Sefanja ooit al zei:
De Heer heeft het vonnis over jou kapot gescheurd,
Hij zal verheugd zijn over jou,
in zijn liefde zal Hij zwijgen,
in zijn vreugde zal hij over jou jubulen,
alle treurenden zal Hij bijeenbrengen,
verzamelen die al zo lang hebben ontbroken.

Een heilige deur openen is als het ware een éérste stap.
Dat is niet zo moeilijk.
Even goed duwen en zelfs de grootste kerkpoort gaat open.
Maar dan begint het heilig jaar pas.
Dan komt het erop aan:
dat ook ons hárt op die heilige deur gaat lijken!
Dat we mensen binnenlaten,
dat we hart hebben voor de armen,
dat we zorg hebben voor de tobbers,
dat we liefde hebben voor de vreemdeling,
dat we aandacht besteden aan degene die verloren loopt.

Het komt erop aan, dat ons hart op een heilige deur gaat lijken.
Daarom worden we ook uitgenodigd om naar binnen te kijken,
naar wat anders en beter kan in ons eigen leven.
Ook met je gebrokenheid, met je fouten en knoeierijen,
mag je bij God komen.
Hij zet de deur open, maar je moet wel die uitnodiging aannemen.
Johannes de Doper is heerlijk concreet.
Hij roept mensen op tot een eerlijk leven,
waarin genoeg ook genoeg is, zodat er voldoende overblijft voor een ander.

Een heilig jaar zoals we dat nu begonnen zijn,
is een open deur, een uitnodiging om mooier mens te worden.
En wanneer ons hart op een heilige deur gaat lijken,
dan ontdek je de hemel, nu al, diep in jezelf.

Toen Majoor Bosshardt in 2007 overleed,
stond er een bijzondere prent van Toos en Henk in de krant.
Vanuit de wolken waait een flinke wind
en Toos zegt tegen Henk:
“Tjonge wat een wind, het lijkt wel alsof er een poort héél ver open staat!”

Die tekening was een eerbetoon aan Majoor Bosshardt,
voor wie de hemelpoort ongetwijfeld wagenwijd heeft opengestaan.
Omdat hier op aarde haar hart zo wijd openstond.
Majoor Bosshardt was er voor ieder die zij tegenkwam,
ze oordeelde niet, maar hielp waar het nodig was.
Ze werd een barmhartige naaste voor zwervers, verslaafden en prostituees.
Ze deed in een televisieprogramma Herman Brood in bad
en keek dwars door de buitenkant heen:
“Het is gewoon een jongen, die liefde nodig heeft!”

De heilige deuren worden geopend,
in indrukwekkende gebouwen
en hopelijk ook in ons eigen leven.
Want dat is onze roeping,
mensen zicht geven op Gods toekomst,
vergeving mogelijk maken, troost schenken, hoop bieden.
Wanneer we het proberen, dan zal de Allerhoogste ons wel laten zien
hoe we in zijn Naam elkaar tot zegen kunnen zijn.
Zoals Majoor Bosshardt het ooit zei:

“In mijn werk kwam ik mensen tegen die helemaal aan lager wal geraakt waren,
die een zooitje van hun leven hadden gemaakt.
Ze weten dan ook wel dat zo’n leven niet Gods bedoeling voor hen is,
maar ze hebben de kracht niet om te herstellen.
God heeft het in me gelegd dat ik mensen kan helpen.
Daar ben ik eigenlijk heel blij mee.”

God heeft het in me gelegd dat ik mensen kan helpen ... wat zou het mooi zijn, wanneer wij aan het einde van dit heilig jaar hetzelfde kunnen zeggen.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey