Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Allerheiligen
31 oktober en 1 november 2015
 
 

Verkondiging (preek):


Regelmatig laat het Bisdom prentjes drukken
met afbeeldingen van nieuwe heiligen en zaligen.
Daar zit een gedachte achter:
mensen hebben voorbeelden nodig.
Wanneer je leest over die heilige vrouwen en mannen,
dan komen bijzondere verhalen langs,
over een leven van naastenliefde,
over goedheid en moed,
over barmhartigheid en trouw.
De verhalen van onze heiligen getuigen van een geloof,
dat het béste in mensen oproept.


Je kunt zo’n prentje en het leven van een heilige zien als een spiegel.
Een uitnodiging om naar jezelf te kijken
en je vragen te stellen:
Hoe kan ik mijn geloof tastbaar maken?
Hoe kan ik mijn talenten dienstbaar maken aan Gods Plan?
Voel je niet te klein.
De heiligen willen ons niet ontmoedigen,
maar juist bemoedigen!
Ze laten zien dat het mógelijk is om heilig en gaaf te leven,
om een spoor achter te laten in deze wereld
dat anderen goed doet en moed geeft.


Onlangs, op 18 oktober, werd voor het eerst in de geschiedenis
een echtpaar heilig verklaard:
Zélie en Louis Martin.
Dat gebeurde tijdens de synode over het gezin in Rome.
Tussen alle discussies in, klonk zo het verhaal van heilig echtpaar,
een heilig gezin zelfs.
Op het prentje dat werd uitgegeven staan vader en moeder Martin,
met hun dochter, de heilige Theresia van Lisieux.
Het levensverhaal van Zélie en Louis klinkt niet spectaculair.
Hij was horlogemaker, zij maakte kant.
Zij kregen negen kinderen, waarvan er vier jong overleden.
Ook Zélie werd niet oud.
Maar wat hen heilig maakte,
dat was het voorbeeld dat zij aan hun kinderen gaven.
Ze verbonden geloof en liefde
en  maakten hun huwelijk tot een bron van kracht.
Daardoor konden ze hun gezin de goede weg wijzen.
Daardoor bleven zij staande in moeilijke tijden.
Daardoor werden hun kinderen bemoedigd om als gave, heilige mensen
in het leven te staan.
Een van hen zou een van de bekende heiligen worden:
Theresia van Lisieux.


Het verhaal van Zélie en Louis
zou ook het verhaal van heel wat andere gezinnen kunnen zijn.
En dat is nou precies de bedoeling van deze heiligverklaring.
Dat mensen bemoedigd worden
om héél dicht bij huis heilig te leven.
Dat heeft niets zweverigs, maar plaatst je juist met twee voeten op de grond.
Een heilig leven is een leven dat heel maakt,
dat kan vergeven,
dat geduldig is
en liefdevol.


Het is niet voor niets dat Paus Franciscus het echtpaar heilig verklaarde
tijdens de gezinssynode.
Want ook een kerk is als een gezin.
Waarin mensen elkaar heel moeten houden.
Ook een kerk moet een gemeenschap zijn, die barmhartig is,
die de wijsheid van vergeving kent
en die geduld heeft met haar kinderen.

Net zoals wijze ouders met liefde in de ogen naar hun kinderen kijken,
zo moet de kerk kijken naar haar kinderen,
naar degene die alles goed lijkt te doen
en naar degene die onverwachte wegen gaat
of stukloopt.


Iemand heeft ooit gezegd:
de kerk moet niet alleen rijk zijn aan zekerheden,
maar vooral aan zaligheden.
Jezus leert ons dat vandaag in het Evangelie.
Zalig ben je, wanneer je verdriet hebt,
zalig ben je, wanneer je zachtmoedig bent,
zalig ben je, wanneer je niet begrepen wordt,
zalig ben je, wanneer je barmhartig bent.
Want wanneer je elkaar dan met ogen vol liefde ziet,
dan zul je ook God zien.


Waar mensen zó een gezin vormen,
daar kan vertrouwen groeien in een kinderhart,
daar kunnen mensen de moed vinden
om de wereld te helen.

Waar mensen zó een kerk vormen,
daar kunnen mensen inspiratie vinden,
vergeving, nieuwe levensmoed.

Het is niet op de eerste plaats moeilijk om heilig te leven.
Het is vooral zalig.
Dat leren ons goede voorbeelden,
zoals Zélie en Louis Martin.


Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey