Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
21ste zondag door het jaar (B)
22 en 23 augustus 2015
 
 

Verkondiging (preek):

In heel wat landen bestaat er nauwelijks de mogelijkheid
om voor een geloof te kiezen.
De machtigste religie bepaalt dan wat je moet geloven,
zonder ruimte te laten
voor een andere overtuiging.

Wie bijvoorbeeld in Afghanistan Christen wil worden,
is het leven niet meer zeker.
Net zoals dat in vroeger tijden gold
in Christelijke Landen,
waar Joden of Moslims zich onder dwang moesten bekeren.

Iemand dwingen om een bepaald geloof aan te nemen,
kan nooit de bedoeling zijn.
Geloof is ten diepste een keuze.
Dat maakten de beide Lezingen van vandaag duidelijk.

In de eerste Lezing hoorden we over Jozua.
Na de dood van Mozes,
heeft Jozua het Joodse volk naar het Beloofde Land geleid.
Eindelijk, na zoveel jaren, staan ze op de grond van het Beloofde Land.
Maar terwijl het zand van de woestijn nog aan hun voeten kleeft,
blijken enkelen al vergeten te hebben welke weg zij hebben afgelegd.
De afgoden van het nieuwe land lijken verlokkelijk.
Mammon beheerst vaak het leven van hen die gesetteld raken.
Sommigen maken het zich gemakkelijk, omdat ze toch het uitverkoren volk zijn.

Maar Jozua stelt zijn volk opnieuw voor de keuze:
Wil je God laten vallen, ga dan je gang.
Maar noem je jezelf een gelovig mens, lééf er dan ook naar.
Herinner je hoe God een rol speelde in het leven van je voorouders.
Jozua laat duidelijk horen waarvoor hij kiest.
“Ik en mijn familie, wij dienen de Heer!
En jullie …  waar kiezen jullie voor?”

Later zal Jezus zijn leerlingen dezelfde vraag stellen.
Sommige volgelingen vinden het prachtig wat Jezus doet:
zieken genezen, wonderen verrichten, brood vermenigvuldigen.
Maar wanneer Jezus ook eisen stelt, dan wordt het ineens anders.
Wanneer Hij vraagt om te helen en te delen,
dan komt zijn Boodschap ineens wel heel dichtbij.
Sommige volgelingen kiezen liever hun eigen weg en verlaten Hem.
En dan stelt Jezus de vraag aan zijn apostelen:
”Willen ook jullie Mij verlaten?”

Het is een oprechte vraag.
Want Jezus heeft nooit iemand gedwongen om Hem te volgen.
Je bent vrij om in zijn voetspoor te gaan, of een andere weg te kiezen.

Geloven is een vrije keuze.
Maar let wel: het is geen vrijblijvende keuze.
Want wie ervoor kiest om Jezus te volgen, die zal daarnaar moeten leven.
Een leven lang zal een Christen keuzes moeten maken.
Wil ik het geloof van mijn doopsel een plek geven in mijn leven?
Kies ik hier en nu voor wat Jezus zou kiezen?

Een indrukwekkend voorbeeld gaf Dietrich Bonnhoeffer.
Hij was predikant in Duitsland, toen het Naziregime opkwam.
Velen liepen met Hitler mee, omdat het gemakkelijker was,
of omdat het veiliger was.
Maar Bonhoeffer zag zichzelf voor een keuze gesteld.
Jezus volgen én een dictator volgen, dat kán niet.
Daarom sprak hij over de “Bekennende Kirche” …
een kerk die zich bekent tot Jezus,
die kiest voor wat recht en goed is.
Dat is niet altijd gemakkelijk.
Bonhoeffer zou dat ervaren, want hij werd gevangen gezet en vermoord.

Degene die hem naar het schavot leidde, zei:
“Zo eindigt het dus”.
Maar Bonhoeffer antwoordde:
“Nee, dit is het begin”.

Dat was zijn diepste overtuiging.
Wie kiest voor Christus, die kiest voor het leven.
Die mens gaat nooit verloren, maar wordt gevonden.
Omdat Hij voor ons kiest.

Zoals Bonhoeffer het verwoordde in een gebed dat hij schreef in de gevangenis:

In Goede Machten wonderbaar geborgen,
verwachten wij getroost wat komen mag,
God is met ons in de avond en de morgen,
is zeker met ons, elke nieuwe dag.

Amen!

 


 

        
 
 
2017 Parochie Pey