Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Indiëherdenking
30 mei 2015
 
 

Verkondiging (preek):

Onlangs verscheen een indrukwekkend boek,
waarin Indiëgangers aan het woord komen …
“Op klompen door de dessa”.

Voor sommigen was het de eerste keer dat ze beschreven
wat er ginds is gebeurd.
Hoogbejaarde mannen die indertijd meer zagen,
dan ze op dat moment konden verwerken,
die dingen deden en meemaakten die ze het liefste uit hun geheugen hadden gewist,
maar die hen altijd bij zouden blijven.

In een van de verhalen vertelt een veteraan dat hij jaren later
last kreeg van zijn been.
Op röntgenfoto’s was een vreemd voorwerp te zien.
Na de operatie bleek het een achtergebleven stuk van een kogel te zijn.
De chirurg die geopereerd had was zelf in Indië geweest.
Na de ingreep zei hij:
“Vertel je verhaal!”

En de man begón te vertellen,
voor het éérst in zijn leven.
Over de ogen van zijn tegenstanders die hij soms nog in zijn dromen zag.
Over moed en angst,
over snelle beslissingen in de strijd,
die grote gevolgen hadden.

Toen de man na de ingreep thuis kwam,
vroeg zijn dochter: “Hoe is het gegaan?”
En hij antwoordde: “Het lood is eruit …!”

Niet alleen de kogel was verwijderd.
Maar ook was er ruimte gekomen
om zijn verhaal te vertellen
aan iemand die zelf ginds was geweest.
Die niet oordeelde, maar luisterde.

Wanneer mensen in onmenselijke situaties terecht komen,
dan hebben ze dát nodig.
Dan moet het lood eruit kunnen!

Heel wat Indië-gangers hebben daartoe nauwelijks de kans gekregen.
Ze moesten verder, alsof er niets was gebeurd.
Er werd niet naar hen geluisterd.
Alleen de mensen om hen heen, die merkten soms dat ze anders waren geworden.

Zo vertelt een ander verhaal over een jongen die terugkwam,
maar zijn draai niet meer kon vinden.
Zijn moeder zei:
“Jongen, waar ben je?”
Zij voelde aan dat het oude leven niet meer hetzelfde is,
wanneer je uit een oorlog komt.

Het lood moet eruit.
Dat begreep ook die moeder,
die haar zoon uitnodigde om thuis te komen,
om zijn verhaal te vertellen.

Het lood moet eruit …
dat lijkt ons ook de eerste lezing te zeggen.
De profeet Micha beschrijft een nieuwe tijd.
Niemand houdt zich dan nog op de vlakte.
De mensheid wordt omhoog geheven.
Daar is de berg van de Heer een beeld van.
Micha leert ons Gods droom dromen.
Wapens zwijgen.
Het lood moet uit de ziel.
Daarom worden zwaarden omgesmeed tot ploegijzers.
En de nieuwe generatie leert niet meer wat oorlog is.

Het lijkt slechts een mooie droom te zijn.
Maar het is méér dan dat.
Micha wil het lood uit de wonden van deze wereld halen!
Hij laat zich de droom niet afnemen,
dat het anders moet en anders kan.
Dat wonden kunnen dichtgaan.
Dat mensen in vrede kunnen leven.

Eeuwenlater zou Jezus daarmee instemmen.
Hij bad voor zijn vrienden en voor ons.
Ook Jezus tilt het leven omhoog.
Je kunt je niet op de vlakte houden, wanneer je Hem wilt navolgen.
Ook Jezus haalt het lood uit de wonden van de wereld.
Hij spreekt over vrede.
Niet de vrede zoals de wereld die geeft.
In zijn dagen was dat de Pax Romana, de Romeinse vrede,
die erop gebaseerd was dat landen en mensen werden ingelijfd
bij het Romeinse Rijk.
Dat was een schijnvrede,
waardoor mensen onvrij werden.

Jezus heeft een andere, diepere vrede voor ogen.
Waarin de meest kwetsbare mens centraal staat,
waarin niet wordt gevochten om macht of aanzien.
maar om recht en rechtvaardigheid.
Een vrede die je innerlijk bevrijdt.
De vrede van Jezus is niet opgelegd,
maar groeit in het hart van mensen
die leven zoals Hij.

Wanneer Hij aan het kruis hangt,
dan haalt Jezus het lood uit de wonden van deze wereld!
Hij vervloekt niet, maar Hij vergeeft.
Met vastgespijkerde handen, omarmt Hij de wereld.
Het kan heel wat vragen om voor echte vrede te strijden..

Vandaag gedenken wij opnieuw de jongens,
die vanuit ons dorp naar Indië werden gestuurd.
Dit gedenken is van belang.
Het monument is van belang.
Want het lood kan alleen uit de ziel gehaald worden,
wanneer we niet vergeten wat gebeurd is!

Een oorlogsmonument kan dan een vredesmonument worden.
Omdat hier mensen van harte leren zeggen:
“Laat dat in Godsnaam nooit meer gebeuren!”

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey