Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van Pasen (B)
25 en 26 april 2015
 
 

Schriftlezingen:

I Johannes 3, 1-2
Evangelie volgens Johanns 10, 11-18

Verkondiging (preek):

Op pluimveebedrijven kun je vaak enorme schuren vinden, gevuld met duizenden kippen.
Als kleine kuikentjes werden ze aangeleverd, vervolgens gemest,
totdat ze groot genoeg zijn om geslacht te worden.
Dan worden de schuren leeggeruimd, schoongemaakt en weer gevuld.
Het lijkt meer te gaan over een productieproces,
dan over het houden van dieren.
Het is een ontwikkeling van onze tijd,
dat heel wat veehouders nauwelijks nog een band met hun vee kunnen opbouwen.

Onlangs maakte ik op een vrije dag een wandeling over de Brunsummer Heide.
Bij de Rode Beek graasde een kudde schapen.
Boven op de heuvel stond de herder,
terwijl hij uitkeek over zijn wollige vertrouwelingen.
Toen ik vroeg hoeveel schapen hij had,  kon hij dat precies vertellen.
Zo’n herder is getekend door het leven met zijn dieren.
Verwaaid door de wind, nat door de regen, of gebruind door de zon.
Hij heeft wél de kans om een band met zijn schapen op te bouwen.
Ze trekken met elkaar op
en verliezen elkaar niet uit het oog.

Het is mooi om te zien hoe herder en kudde een eenheid vormen.
Ook Jezus genoot daarvan.
Hij herkende daarin  zichzelf,
zijn zending, zijn roeping.

“Ik ben de Goede Herder” hoorden wij Hem zeggen.
Een goede herder
leeft voor zijn schapen,
hij wijst ze de weg,
beschermt ze
en houdt ze bijeen wanneer gevaar dreigt.
De Goede Herder is één met zijn kudde,
ze kennen elkaar en houden van elkaar.
Dat is het beeld waar Jezus zichzelf in herkent.

Maar Hij weet dat het ook anders kan zijn.
Want hij kent ook de huurlingen,
degenen die nauwelijks een band voelen met de kudde.
Ze doen alleen waarvoor ze betaald worden
en wanneer het gevaarlijk of moeilijk wordt,
dan kiezen ze voor zichzelf en vergeten hun roeping.
De huurling staat lós van zijn kudde,
hij kent zijn schapen niet en houdt niet van hen.

Het is niet voor niets dat Jezus beide beelden naast elkaar zet.
Want wie Jezus wil volgen, moet zichzelf geregeld afvragen
of je herder bent … of huurling.

Dat geldt voor degenen die werken in de kerk.
Voor bisschoppen, priesters, diakens en pastoraal werkers.
Zij worden “pastor” genoemd … dat betekent “herder”.
In onze tijd moet je dat voortdurend beseffen,
want parochieverbanden worden groter.
Er moet zoveel bestuurd en vergaderd worden,
dat een pastor soms los dreigt te raken van de kudde.
De tijd waarin een pastor alle gezinnen kende
en overal aanwezig kon zijn, is voorbij.
Heel veel collega’s en ook ikzelf ervaren het regelmatig … dat je tekort schiet,
en dat het nauwelijks anders kan.

Maar de woorden van Jezus zijn er niet alleen voor de kerk in glorietijden.
Ze gelden ook voor tijden waarin het allemaal moeilijker gaat.
Juist dan hebben kudde en herder elkaar nodig.
En moeten we waken, zodat we niet de houding van een huurling krijgen,
die op afstand blijft.
De kerk heeft pastores nodig,
om voor te gaan,
om te vieren en te verkondigen,
om het Evangelie te vertalen naar het dagelijks leven
en om de onderlinge band te bewaren.

Maar in  de huidige situatie heeft de herder ook steeds meer de kudde nodig.
De zorg voor een parochie en een cluster
delen wij met elkaar.
En alleen wanneer wij elkaar dragen in geloof,
zullen wij toekomst vinden.
We zullen elkaar in het oog moeten houden.

Herder en kudde die voor elkaar bidden,
elkaar aanvullen
en ruimte geven  aan ieders talenten.

Herder en kudde die vreugde scheppen in elkaars roeping.
Getekend door de tijd waarin we leven,
soms zonnig gebruind, dan weer door stormen geteisterd,
maar steeds op zoek naar elkaar en naar het Koninkrijk van Jezus.

Herder en kudde die niet naar binnen gericht zijn,
maar met hart en zorg anderen tegemoet gaan,
omdat in de kudde van Jezus
niemand vergeten mag worden.

De Goede Herder is één met zijn kudde.
Zij kennen elkaar, zij houden van elkaar.
Laten wij op deze roepingenzondag bidden
dat het zó mag zijn in ons midden, hier ter plekke.
Dat we elkaar blijven roepen met de stem van de Goede Herder.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey