Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag van de Vastentijd (B)
28 februari en 1 maart 2015
 
 

Inleiding:

Wanneer gesproken wordt over “Vader Abraham”,
dan denk je wellicht aan de volkszanger
met zijn baard en bolhoed,
die zong over Smurfen en het kleine café in de haven.

Wanneer in de bijbel gesproken wordt over Vader Abraham,
dan klinkt een heel andere melodie.
Abraham is de eerste van alle gelovigen,
hij werd door God geroepen
om nieuwe wegen te banen.
Abraham wordt de aartsvader genoemd,
hij is een voorbeeld van vertrouwen en geloof.
Vandaag komen wij hem tegen op een van zijn zwaarste tochten.
Want ook die goede Abraham had het soms moeilijk
om te begrijpen wat God met zijn leven wilde.

Schriftlezingen:

Genesis 22, 1-18
Marcus 9, 2-10

Verkondiging (preek):

Sommige uitspraken kunnen gevaarlijk zijn,
zodat je er heel behoedzaam mee moet omgaan.
Dat geldt zeker voor mensen die precies menen te weten
wat God wil.

Met die uitspraak zijn oorlogen gevoerd,
van de kruistochten tot in onze tijd.
Mensen werden veroordeeld, afgeschreven, uitgespuugd,
omdat anderen beweerden dat dit Gods wil zou zijn.

Het lijkt heel gelovig om zo te spreken,
maar dat is het niet.
De Bijbel leert ons niet om te zéggen wat God wil.
De Bijbel leert om te vragen wat God wil.

En dat is iets heel anders.
Om je leven aan God toe te vertrouwen …
niet in blind fanatisme,
maar vanuit vertrouwen dat Hij je de goede weg zal wijzen.

Het is niet zo moeilijk om te roepen “dat is Gods wil”
en vervolgens je eigen plan te trekken.
Het is veel moeilijker, om te vragen:
“God wat wilt U? Hoe kan úw wil geschieden?”
Of zoals je oudere mensen nog wel eens hoort zeggen,
wanneer ze iets plannen:
“Es God bleef!”

Dat is de houding van een gelovig mens.
Dat maakt je bescheiden in je spreken en je geloven.
Dat is echt en puur.
En precies op die weg is Abraham ons als eerste voorgegaan.
Hij leefde in een wereld vol valse schijn.
Met stenen godenbeelden.
Abraham zag hoe leeg en hol dat was,
net zo leeg en hol als de afgodenbeelden die mensen aanbaden.
Abraham durfde het aan om te luisteren naar zijn hart,
naar de roepstem die daar klonk.
Hij ontdekte als eerste hóe God tot mensen spreekt:

Ga op weg.
Laat het oude achter je
en vertrouw dat Ik met je meega,
op zoek naar een nieuwe levenswijze.

Abraham luistert naar God.
Hij gaat op weg.
Zonder de afgodenbeelden die de mensen toen vereerden.
Met lege handen, maar met een hart dat zich gaandeweg vult.

Het zal ook voor Abraham niet gemakkelijk geweest zijn om te zeggen:
“Uw wil geschiede”.
Maar hij gaat op weg.
Want het zal goed komen … es God bleef.

En het kwám goed.
Abraham stond met zijn vrouw Sara op een doodlopende weg.
Ze konden geen kinderen krijgen en de toekomst leek eindig.
Maar God houdt woord en zij krijgen een zoon,
Isaak … dat betekent  “kind van de lach”.
Abraham zal vaak naar Isaak gekeken hebben met een glimlach.
Zie je wel, alles gaat goed … es God bleef.

Maar dan komen wij vandaag ineens in een heel ander verhaal terecht.
Abraham wordt opnieuw door God geroepen.
Ga naar de berg in Moria en offer Isaäk daar op.
Het wordt de zwaarste reis in zijn leven.
Het is niet te begrijpen.
Is dat nu Gods wil?
Dat een kind moet sterven?
Dat een kind wordt opgeofferd?

Samen beklimmen ze de berg.
Isaäk draagt het hout op zijn schouders, waarop hij geofferd zal worden.
Abraham laat zien hoe ver zijn geloof gaat.
Hij legt zijn liefste, zijn eniggeboren kind op het altaar om hem te offeren.

En dan laat ook Gód zien Wie Hij is.
Geen God die mensen opoffert.
God zet het verhaal stop.
Vanaf dat moment kan niemand meer twijfelen,
Abraham niet en ook wij niet.
God vraagt geen mensenoffers,
God wil niet dat iemand wordt gekleineerd, gepijnigd of gedood in zijn naam.
Dat is niet zijn wil.

Hij vraagt alleen ons hart,
onze overgave,
de wil om net zoals Abraham goede wegen te gaan.

En vraagt deze wereld toch een offer,
dan geeft God nog liever zichzelf.
Dan wordt Hij een van ons
en draagt het hout waarop hij geofferd wordt op zijn schouders.
Het kruis dat Hij deelt met zoveel mensenkinderen
die tot in onze tijd een kruis moeten dragen.

Op het kruis horen wij Jezus zeggen:
“Ik vergeef jullie”
“Hier begint een nieuwe weg”
“Hier overwint het leven”

God offert geen mensen op.
Hij houdt teveel van ons.
Hij geeft liever zichzelf.
Wanneer je dat beseft,
dan ga je vanzelf bidden:

“Laat uw wil geschieden”.

Amen!

Voorbede:

Pr. God van het Verbond, aanhoor ons bidden:

Le. Voor de kinderen in onze wereld,
 de een geborgen in liefde,
 de ander verloren en gekwetst.
 Dat wij oog en hart hebben voor ieder mensenkind.
 Laat ons bidden …

Le. Voor de kinderen in onze wereld,
 de een omgeven met weelde,
 de ander hongerig en op de vlucht.
 Dat wij ruimte bieden aan ieder mensenkind.
 Laat ons bidden …

Le. Voor de kinderen in onze gemeenschap,
 dat zij thuis, in school
 en in dit Heilig Huis mogen ervaren
 dat zij een geschenk van God zijn.
 Laat ons bidden …

Pr. Intenties …

Pr. Zo bidden wij,
 opdat uw wil geschiede
 en uw rijk zal komen.
 Amen.



 

        
 
 
2017 Parochie Pey