Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Zesde zondag door het jaar (B)
15 februari 2015
 
 

Zaterdag 14 februari werden twee "Stolpersteine" gelegd voor de zusjes Goldschmidt, die in 1942 door de Duitse bezetters werden opgepakt en gedeporteerd. Zij kwamen uiteindelijk in Auschwitz om het leven. De gedenktekens voor het voormalig klooster in Koningsbosch houden de gedachtenis aan Annemarie en Elfriede levend. Tijdens de preek op zondag 15 februari werd hier aandacht aan besteed:

Schriftlezingen:

Leviticus 13, 1-2.45-46

Marcus 1, 40-45

Verkondiging (preek):

Terwijl overal om ons heen vrolijk Carnaval gevierd wordt,
was er gisteren in ons dorp een heel ander moment.
Bij het voormalig klooster vond een kleine plechtigheid plaats,
die ons terugbracht naar 1942.
In dat oorlogsjaar drongen Duitse soldaten het klooster binnen
om twee jonge vrouwen te arresteren.
Twee zussen … Annemarie en Elfriede Goldschmidt.
Zij waren katholiek
en van Joodse oorsprong.
Gevlucht vanuit Duitsland toen daar de Jodenhaat losbarstte.
Als vluchtelingen kwamen zij  uiteindelijk bij de zusters in de Kerkstraat terecht.

Annemarie en Elfriede beseften nog niet welk lot op hun wachtte,
toen in 1942 de Duitse soldaten kwamen.
Zij waren nog jong, 20 en 19 jaar oud.
De zusters probeerden de arrestatie tegen te gaan,
huilend stonden zij voor het klooster,
waarna alle zusters naar de kapel gingen om voor de twee vrouwen te bidden.

Annemarie en Elfriede worden naar Westerbork gebracht
en schrijven een briefje naar de zusters in Koningsbosch:
“Wij houden de moed erin
en blijven bij de anderen.
Wij weten immers dat allen goed voor ons bidden,
maakt u niet teveel zorgen over ons.”

Kort daarna worden zij op transport gezet naar Auschwitz,
waar zij worden vergast en in een massagraf begraven.
Hierna wordt het stil,
het lot van de zussen Goldschmidt dreigt vergeten te worden,
net zoals dat van vele anderen die uit ons midden gedeporteerd werden.
En juist om dat te voorkomen,
vond gisteren een herdenking plaats.
In het trottoir werden twee herinneringsstenen gelegd.
Eén voor Elfriede
en één voor Annemarie.
Ze werden gemaakt door een Duitse kunstenaar,
Günter Demnig.
Hij heeft inmiddels vele duizenden herdenkingsstenen gemaakt,
die werden gelegd op de plaatsen waar Joden werden gearresteerd
of vermoord tijdens de oorlogsjaren.

De kunstenaar spreekt van “Stolpersteine”.
Struikelstenen.
Omdat hij hoopt dat mensen als het ware struikelen  over het verleden.
Dat we niet vergeten wat toen gebeurd is.
Want wanneer dat pijnlijk verleden herinnerd wordt,
vermindert de kans dat dezelfde fouten opnieuw gemaakt worden.
Soms moeten je gedachten struikelen,
om goed verder te kunnen.
Jodenhaat en vreemdelingenhaat, zijn ook gevaren voor onze tijd.
Wie daaraan voorbij leeft, geeft het kwaad kans om te groeien.

Daarom vertellen de Stolpersteine in ons dorp over Annemarie en Elfriede.
De kans is groot dat u eerder nog niet over hen gehoord had …
daarom zijn die gedenktekens zo belangrijk.

Waar je struikelt over het lot van een ander,
daar wordt je lotgenoot, daar kan iets veranderen.
Jezus deed dat voortdurend.
Hij ging niet met een boogje om kwetsbare mensen heen,
maar struikelde over hun verdriet,
hij stond stil bij hun pijn
en heelde hun leven.
Vandaag gaf het Evangelie ons daarvan een voorbeeld.
Een melaatse man komt naar Jezus toe
en valt op zijn knieën.
De man is radeloos.
Hij is ziek en anderen mijden hem uit angst om besmet te worden.

En Jezus?
De Bijbel zegt dat Hij door medelijden bewogen wordt.
Jezus  struikelt over het verdriet van de man.
Hij raakt Hem aan.
Een klein gebaar waarmee hij de ander uit zijn isolement haalt.
En de man wordt genezen.
Zijn lichaam heelt, maar ook zijn hart.
Want wanneer eindelijk iemand je lot aantrekt,
dan sta je niet meer alleen, dan kom je tot leven!

Beste mensen,

wanneer u in de Kerkstraat komt, zoek dan eens die struikelstenen op,
in het trottoir voor het klooster.
Struikel even over het verleden.
Laat je raken door het verschrikkelijke lot van Annemarie en Elfriede Goldschmidt.
En laat je vervolgens raken door het lot
van de asielzoeker die zijn hele familie verloor op de vlucht naar hier.
Laat je raken door het verhaal van Joodse landgenoten
die vandaag de dag bang zijn voor dreiging en geweld.
Laat je raken door de pijn van oprechte Moslims,
die lijden onder het negatieve beeld dat extremisten scheppen.
Struikel over hun levensverhaal en ga hen niet uit de weg.
Maar doe wat Jezus heeft voorgedaan,
toen Hij door medelijden bewogen, een naaste werd.

Amen!


Voorbede:

Pr. Heer, U bent dichtbij, luister daarom naar ons bidden:

Le. Heer, vervul ons met de kracht van Jezus,
 die genezing bracht
 waar mensen gebroken door het leven gingen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, geef ons de openheid van Jezus,
 die oude grenzen doorbrak
 omdat Hij oog en hart had voor het verhaal van mensen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, geef ons de bewogenheid van Jezus,
 opdat wij struikelen over het verleden
 op weg naar een betere toekomst.
 Laat ons bidden …

Pr. Heer, wij bidden voor Elfriede en Annemarie Goldschmidt
 en voor allen die hetzelfde lot ondergingen.
 Wees hun toekomst, dat zij bij U leven.
 Laat ons bidden …

Pr. Misintenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Hemelse Vader,
 herschep ons tot mensen naar uw hart,
 naar het voorbeeld van Jezus,
 uw Zoon en onze Heer.
 Amen.




 

        
 
 
2017 Parochie Pey