Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde zondag door het jaar (B)
24 en 25 januari 2015
 
 

Schriftlezingen:

Jona 3, 1-5.10
Marcus 1, 14-20

Verkondiging (preek):

Op de Middellandse Zee dobberen in onze tijd heel wat grote schepen en
kleine bootjes, gevuld met mensen.
Soms komen ze even op het nieuws,
voor de een als een bron van zorg,
voor de ander als een lastig probleem.
Het zijn de vluchtelingen die vaak in Italië terecht komen,
op zoek naar bescherming,
of naar een stukje welvaart.

Af en toe komen ze op de televisie,
wanneer de kapitein en de bemanning hen reddeloos hebben achtergelaten,
of wanneer de zee bezaaid ligt met drenkelingen.

Je kunt heel verschillend denken over al die vluchtelingen.
Regeringen maken hun eigen beleid.
Maar binnen dat grote gebeuren zijn er mensen
die iedere dag op het water zijn
om vluchtelingen te redden.
De mannen en vrouwen van de Kustwacht moeten er telkens weer op uit.
De ene keer om stuurloos schip naar de haven te brengen.
Dan weer om tussen de golven mensen op te vissen,
vaak levend, maar ook heel wat keren verdronken mensen.

Ik moest aan de mannen en vrouwen van de Kustwacht denken bij het lezen
van het Evangelie.
Jezus roept daarin zijn eerste leerlingen.
Hij geeft hen een nieuw beroep:
“Kom, Ik zal vissers van mensen van jullie maken!”

Jezus roept zijn leerlingen,
om in deze wereld mensen te vissen.
Om te midden van de stormen van het leven anderen te redden.
Zoals de Kustwacht uitvaart om mensen te zoeken,
om te redden wie reddeloos verloren lijken te zijn,
zó moeten ook de volgelingen van Jezus zijn.

Het is onze roeping om mensenvissers te zijn.
Om in onze eigen omgeving te zoeken
naar mensen die verloren lopen,
die verdrinken in eenzaamheid,
die ronddobberen zonder richting in hun leven,
die kopje onder gaan in hun zorgen.

Zoals de Kustwacht te midden van grote woorden
en van politieke discussies,
gewoon doorgaat met mensen uit het water vissen,
zó is het ook onze roeping om te doen wat gedaan moet worden.

De wereld van God komt alleen dan dichterbij,
wanneer wij ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.
Wanneer het verdriet van je naaste je hart raakt.
Wanneer je niet je schouders ophaalt, maar een helpende hand uitsteekt.

Jezus roept zijn apostelen, maar ook ons.
Niet om zieltjes te winnen, maar om mensen te vissen.
Om redders in de nood te zijn.

Hóe dat in je eigen leven moet, dat kun je zelf ontdekken.
Wanneer je het voorbeeld van Jezus maar voor ogen houdt …
dan kom je anderen tegen die jou nodig hebben,
die misschien niemand anders hebben.
En dan komt het erop aan: of je onverschillig verder gaat,
of dat je je verantwoording als Christen neemt.

Een prachtig voorbeeld van een mensenvisser vind ik zelf Abbé Franz Stock.
Een Duitser naar wie een plein in Frankrijk werd genoemd.
Franz Stock zag de opkomst van de Nazi’s in Duitsland.
Hij besefte het gevaar van een regime dat haat predikt.
Daarom ging hij als Duitse priester werken in Parijs,
om bruggen te bouwen tussen Fransen en Duitsers.
Toen de oorlog uitbrak, werd hij pastor voor de gevangenen in Parijs.
Franz Stock heeft als Duitser meer dan tweeduizend Fransen bijgestaan,
die ter dood waren veroordeeld.
Hij redde ook vele levens, door het Franse verzet te waarschuwen
wanneer de Duitsers iemand op het spoor waren.
De Fransen eren hem nog steeds als een verzetsheld.

Toen de oorlog eindigde zag Franz Stock een nieuwe taak.
Nu vroegen de Duitse krijgsgevangenen zijn aandacht.
Velen Duitse soldaten zaten in gevangenenkampen,
gehaat door hun bewakers,
verbitterde verliezers van een oorlog.
En Franz Stock stond nu voor hén klaar.
Om hen te bevrijden van de haat die de Nazi’s hadden opgebouwd.
Om hen een andere boodschap te brengen: die van Jezus,
een Boodschap van barmhartigheid en naastenliefde.
Hij raakte het hart van heel wat krijgsgevangenen
en enkelen besloten zelfs om priester te worden.
Zo ontstond het “Seminarie achter prikkeldraad”.

Abbé Franz Stock was een mensenvisser bij uitstek.
Hij zag in een ander zijn naaste, hij liet zich aanspreken door wie hem nodig had,
Fransman of Duitseer.
Hij viste mensen op uit hun ellende en wist zo verzoening te brengen.

Houd het voorbeeld van Jezus voor ogen,
dan wordt je vanzelf een mensenvisser.
Iemand die geroepen tot het beste, met een liefde die geen grenzen kent.

Amen!

Voorbede:

Pr. Heer, U roept ons tot een leven als mensenvissers,
 daarom bidden wij:

Le.  Maak ons – midden in deze wereld –
 tot mensen met een grenzenloze liefde,
 die omzien naar hun naaste in nood,
 waar die ander ook vandaan komt.
  Laat ons bidden …

Le.  Maak uw kerk in deze wereld
 tot een Gastvrij Huis,
 waar mensen welkom zijn
 omdat Jezus ons de weg wijst.
 Laat ons bidden …

Le.  Wees dicht bij al diegenen
 die verdrinken in hopeloosheid.
 Omarm zieken en vluchtelingen,
 wanneer wij verzuimen om dat te doen.
 Laat ons bidden …

Pr.  Misintenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Vergeef ons kleine geloof
 en roep ons telkens weer,
 opdat wij in uw Naam
 mensenvissers zijn.
 Amen.


 

        
 
 
2017 Parochie Pey