Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Kerstdag
26 december 2014
 
 

Verkondiging (preek):

Soms gebeurt het dat een feest heel gezellig is.
Er wordt gegeten en gelachen,
totdat iemand iets zegt waardoor heel de sfeer omslaat.

Dan wil je net met smaak een bitterbal eten
en iemand begint te vertellen over mensen die niets te eten hebben.
Of er wordt gezellig gepraat
en ineens begint iemand te vertellen over enge ziektes.
Een zo’n opmerking kan heel de sfeer veranderen.

Bij het luisteren naar de Eerste Lezing van vandaag kun je hetzelfde gevoel krijgen.
We zitten midden in de Kerstsfeer.
We ruiken als het ware nog het stro van de kribbe
en voelen de warmte van de kerststal.
De kerstliederen klinken vertrouwd
en de kerstbomen brengen gezelligheid in huis.

En dan komen we ineens in een bruut verhaal terecht.
Want vandaag horen we over Stefanus.
We zijn dan een stuk verder in de geschiedenis.
Het Kind van Bethlehem is intussen een Man van God geworden.
Jezus heeft gesproken over een Koninkrijk van Liefde.
Hij heeft heel zijn leven daarvoor gegeven.
Het hout van de kribbe heeft Hij ingeruild voor het hout van het kruis.
En opnieuw volgt er een feest van leven,
wanneer Jezus verrijst.
Ook andere mensen staan op.
Ze zijn geraakt door Jezus,
ze raken niet uitgesproken over Hem
en doen zoals Hij heeft voorgedaan.
Een van hen is Stefanus.
Een jonge man die in Jeruzalem zorgt draagt voor zieken.
Hij spreekt hen moed in.
Stefanus stilt de honger van de armen,
door zijn brood en zijn goedheid met hen te delen.

Maar ook Hij moet ervaren dat de wereld niet altijd openstaat voor goedheid.
Stefanus wordt gevangen genomen.
Hij volgde zijn hart
en anderen antwoorden met hun hardheid.
Daarvan spreken de stenen waarmee Stefanus bekogeld wordt.

Net zoals mensen in onze tijd de Kerstdagen als hard en pijnlijk kunnen ervaren.
Dat weten mensen
die treuren om een overledene, die hun werk verloren hebben,
die eenzaam zijn.

Het lijkt alsof zulke verhalen de sfeer van Kerstmis stuk maken,
maar het is juist voor zulke momenten en voor zulke mensen
dat Jezus geboren is.
Hij deelt in de hardheid van het leven,
want er was voor Hem geen plaats.
Hij deelt in de armoede van het leven,
want Hij was afhankelijk van de gaven van de herders.

Maar Hij deelt ook in de hoop van mensen,
die bij zijn kribbe stamelden over vrede op aarde
en goede wil.

Jezus deelt in de hoop van God,
die de donkerste hemel opentrok
op het moment dat Jezus geboren werd.

Dát is ten diepste de sfeer van Kerstmis.
Dat de hardheid van mensen
niet op kan tegen het Hart van God.

Daarom hoort het verhaal van Stefanus bij Kerstmis.
Net zoals het verhaal iemand die in onze tijd tegenslag, pijn of verdriet moet verwerken.

Stefanus roept het uit wanneer hij de hardheid van mensen ervaart.
 Ik zie de hemel open
en Ik zie Jezus
die naar Mij omziet.

Dát is het verhaal van Kerstmis.
Het verhaal van Jezus, die de hemel openhoudt.
Hij kijkt ons aan, vanuit zijn kribbe.
Hij ziet op ons neer, vanaf het kruis.
En Hij ziet naar ons om, vanaf de levensweg die Hij met ons deelt.

Wanneer je dat verstaat,
dan bederft de nood van deze wereld je Kerststemming niet.
Het nodigt je uit om ook zelf
met je hart te antwoorden
op de hardheid van de wereld.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey