Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
21-ste zondag door het jaar (A)
23 en 24 augustus 2014
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 22, 19-23
Mattheus 16, 13-20

Verkondiging (preek):

Wanneer ouders een sleutel geven aan hun zoon of dochter,
dan is dat meer dan een stukje ijzer om de deur mee te openen.
Het is een blijk van vertrouwen.
Een sprekend gebaar:
“Je bent nu groot genoeg om verantwoord om te gaan met ons huis!”

En wanneer een werkgever een sleutel van het bedrijf geeft aan een werknemer, spreekt daar vertrouwen uit.
“Ik reken erop dat de zaak bij jou in goede handen is!”

Ook in de beide Bijbelverhalen van vandaag kwamen we mensen tegen,
die met een sleutel in hun handen staan.
De één is een man van aanzien:
Shebna, hofmaarschalk en overste van de Tempel.
De ander is een eenvoudige visser,
die in het spoor gaat van een timmerman uit Nazareth.
Maar het aanzien dat iemand heeft, zegt niet alles … dat zal blijken.

In het Oude Testament komen we  Shebna tegen.
Hij beheert de sleutels van de Tempel, het belangrijkste gebouw in de stad.
Het was de taak van Shebna, om de sleutel van de Tempel goed te gebruiken.
Om de deur open te houden tussen God en zijn volk.
Als het goed was, dan had hij zijn handen vol aan die taak.
Want de mensen hadden grote zorgen in die tijd.
Machtige vijanden bedreigden de stad Jeruzalem,
mensen waren bang voor wat er zou komen.
Je mocht dan ook van de overste van de Tempel verwachten,
dat hij een luisterend oor had of een bemoedigend woord.

Maar Shebna besteedde daar slechts weinig aandacht aan.
Hij had het te druk met zijn eigen project.
In plaats van bij de deur van Gods Huis te staan,
besteedt hij al zijn tijd aan het bouwen van een praalgraf voor zichzelf.
Zodat de mensen na zijn dood zouden zeggen:
“Kijk, daar ligt de grote Shebna,
zijn naam moet geprezen zijn in alle eeuwen der eeuwen … “

Maar dát zal niet gebeuren.
De profeet Jesaja komt om de sleutel terug te vragen.
Shebna heeft het vertrouwen van God en van het volk geschonden.
God kan niet bouwen op mensen die zich opsluiten in hun eigen hoogmoed,
schone schijn zonder inhoud, dat telt niet!

In de andere Lezing van vandaag hoorden wij hoe iemand juist
een sleutel krijgt aangeboden.

Petrus ontvangt symbolisch de sleutel van het Koninkrijk van Jezus.
Ook hij krijgt tot taak om de deur open te houden tussen God en mens.
Petrus is niet volmaakt, hij zal fouten maken, zelfs meer dan eens.
Hij zal Jezus verloochenen tot drie keer toe
en af en toe weet hij echt niet meer hoe het verder moet.
Het ene moment is Petrus de rots om op te bouwen
en even later is hij een struikelblok.
Maar toch wordt hij een sleutelfiguur in het verhaal van Jezus.
Hij voelt aan dat God midden onder mensen wil wonen.
Dat beseft Petrus, wanneer hij kijkt naar Jezus.

Hij ziet hoe Jezus zijn deur openzet voor groot en klein, voor arm en rijk,
voor rotsvaste gelovigen en aarzelende zoekers.
Petrus moet nog veel leren,
maar hij gelooft dat Jezus ons de weg wijst naar een hémels Koninkrijk.
Petrus, en ook wij, hoeven niet volmaakt te zijn.
Maar we moeten wel de deur openhouden tussen God en zijn mensen.
Petrus ontvangt namens heel de kerk de sleutel van het Koninkrijk van Jezus.

Omdat de kerk een open deur moet zijn.
Een plaats waar je op adem kunt komen,
waar het verhaal van God met zorg verteld wordt.

De kerk mag geen gesloten gemeenschap worden,
die gericht is op zichzelf.
Wanneer we zijn zoals Shebna, dan verliezen we ons doel.
Het gaat niet om eigen veiligheid,
om eigen heil en roem.

We mogen zijn zoals Petrus.
Een gemeenschap van mensen die beseffen
dat we vallen en opstaan,
soms op de goede weg zijn
en dan weer dwalen.
Bescheiden en begrijpend.

De sleutel tot een levende kerk,
is het voorbeeld van Jezus.
Hem mogen wij verkondigen, niet ons zelf.
Zijn woorden moeten klinken, zijn voorbeeld hoort ons te leiden.
Wanneer we van Jezus leren om te troosten en te bemoedigen,
om te luisteren en te geven,
dan houden we de deur open
naar het Koninkrijk van God.

Shebna’s zijn er genoeg in deze wereld,
mensen die leven voor zichzelf.
Maar Petrussen die hebben we nodig,
rotsen om op te bouwen,
mensen van de kerk die Jezus écht willen volgen.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey