Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van Pasen (A)
10 en 11 mei 2014
 
 

Schriftlezingen:

Eerste brief van Petrus, 2, 20b-25
Johannes 10, 1-10

Verkondiging (preek):

De schrijver Michel van der Plas stelde jaren geleden
een boek samen over het Rijke Roomse leven.
Op de foto’s zie je bomvolle kerken en rijen met zusters, broeders en priesters.
Onder die foto’s staan teksten uit vroeger tijden:
“priestertrots, roepingenrijkdom”
en meer van die woorden, die wij nu niet meer in de mond nemen.

De kerk die zelfvoldaan en heersend in de samenleving stond is voorbij.
En wellicht is dat niet eens zo slecht.
Zeker wanneer het gaat om het thema van vandaag … over roeping.

Wie de Bijbel leest, ontdekt dat roepingen nooit vanzelfsprekend zijn.
Gód is immers degene die roept.
En zijn wegen zijn voor mensen ondoorgrondelijk.
Roeping vraagt allereerst om bescheidenheid.

Dat zien we in de grote roepingsverhalen van de Bijbel.
Mozes bijvoorbeeld, voelt zich niet waardig wanneer God hem roept.
Waarom ik? Anderen zijn toch beter geschikt?
Mozes gaat stotteren en stamelen, wanneer hij geroepen wordt.

Ook de roeping van de koning David begint onverwacht.
Want de jongste en kleinste wordt door God aangewezen om koning te zijn.
Niet zijn grotere en sterkere broers, maar de kleine David.

Roeping vraagt om bescheidenheid.
Om een luisterend hart, een ontvangende houding.
Het is goed om dat als geloofsgemeenschap te beseffen.

Iedere roeping is immers een groot geschenk!
Het is een moment waarop God het leven van een mens aanraakt,
zodat er in ons midden iets van Gods plan zichtbaar wordt.
Het is typerend dat we wel de roepingsverhalen van mannen uit de Bijbel kennen,
van Abraham, Mozes, David, Samuël en de apostelen,
maar nauwelijks de roepingsverhalen van vrouwen.

We mogen God wel eens danken voor de roeping van Sara,
die lachte van vreugdevolle verbazing,
toen zij hoorde dat ze moeder zou worden.

We mogen God danken voor de roeping van Sifra en Pua,
twee Egyptische vroedvrouwen,
die weigerden om naar de Farao te luisteren.
Zij spaarden de levens van Joodse kinderen, omdat het leven heilig voor hen was.

We mogen God danken  voor de roeping van Mirjam, de zus van Mozes,
die met de vrouwen een lied zong
om als eersten God te dánken voor hun bevrijding uit de slavernij.

We mogen God danken voor de daadkracht van koningin Esther,
die haar volk redde van de ondergang.

Voor Judith, die vertrouwde op de kracht van God,
toen haar volk bezweek onder de angst voor machtige vijanden.

We mogen God danken voor Ruth,
die trouw bleef aan mensen en aan God.

En zo is er een eindeloze rij van vrouwen
die geroepen werden, aangeraakt door God,
om in zijn naam leven te schenken en leven te behoeden.

Praten over roeping, dat maakt bescheiden.
Want niet wij bepalen wie geroepen wordt en waar we geroepen worden.
Het is God, die bepaalt, die roept en nieuwe wegen baant.

Maria, de grote vrouw uit het Nieuwe Testament, beseft dat als geen ander.
Wanneer God zijn plannen ontvouwt,
dan opent zij haar handen en haar hart.
“Doe maar, zoals U het goed vindt” … dat is haar antwoord.
En met die roeping kon Gods Grootste Verhaal beginnen.

Roeping en bescheidenheid, horen bijeen.
Wie hoogverheven praat over roeping,
heeft slecht geluisterd naar de verhalen van ons geloof.

Vandaag op Moederdag mogen we heel bijzonder danken,
voor al die vrouwen die zich lieten roepen.
Voor de moeders, die met liefde als hun kracht
leven hebben geschonken en behoedt.

We mogen danken voor al die vrouwen,
die zich lieten roepen om binnen de kerk actief te zijn.
Voor pastoraal-werksters, bestuurders, vrijwilligsters.
Vaak liepen en lopen zij in de kerk
tegen de hoogmoed van mannen aan,
die menen dat roeping hun alleenrecht is.

We mogen God danken voor vrouwen in onze tijd,
die zoals Sara in ieder kind een wonder zien,
die zoals Sifra en Pua dat leven beschermen,
die zoals Esther en Judith strijden voor recht,
die zoals Ruth en Maria trouw zijn aan God en aan mensen.

Roeping begint met bescheidenheid.
Want niet wij bepalen wie waartoe geroepen wordt,
maar God,
die ons kent als geen ander.

Amen!

Voorbede:

Pr. Laten wij bidden om het kostbare geschenk van roepingen:

Le. Heer, schenk uw kerk toegewijde herders,
 vrouwen en mannen, die in uw Naam
 daar willen zijn, waar U hen nodig heeft.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk uw kerk biddende gelovigen,
 die luisteren naar uw roepstem
 en die verstaanbaar maken voor anderen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk uw kerk wijze ouders,
 die hun kinderen voor kunnen leven
 hoe goed het is om op U te vertrouwen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk ons de wijsheid
 om onze persoonlijke roeping te verstaan.
 Dat we elkaar nabij kunnen zijn,
 verbonden in geloof, hoop en liefde.
 Laat ons bidden …

Pr. Misintenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Zo bidden wij in de Naam van de Goede Herder
 die ons allen samenbindt:
 Jezus Christus, uw Zoon en onze Heer.
 Amen.
 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey