Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde zondag van de vastentijd (A)
22 en 23 maart 2014
 
 

Schriftlezingen:

Exodus 17, 3-7
Evangelie volgens Johannes 4, 5-42

Verkondiging (preek):

Iin 1943 werd in het concentratiekamp Auschwitz een Nederlandse Joodse vrouw vermoord.
Haar naam was Etty Hillesum,
een intelligente jonge vrouw,
die veel nadacht over het leven
en in haar dagboek schreef over haar ervaringen …
over het kamp Westerbork,
de vervolgingen.
Maar ook over haar eigen leven,
over goed en kwaad
in anderen en in haarzelf.
Haar dagboeken werden na de oorlog uitgegeven
en hebben velen geraakt.
Ze vertellen ook over haar gelovige ontwikkeling.

Ergens schrijft zij het volgende:

“Binnen in me zit een heel diepe put.
En daarin zit God.
Soms kan ik erbij.
Maar soms liggen er stenen en gruis voor die Bron.
Dan moet Hij weer opgegraven worden,
om in mij te kunnen stromen.”

Etty Hillesum gebruikt het beeld van een waterput,
om haar innerlijk te beschrijven.
In ons diepste diep wacht God op ons,
wil Hij ons ontmoeten.
Maar soms raakt de toegang tot onze ziel versperd,
dan lopen we vast
en voelen ons misschien
van God en iedereen verlaten.

Dat laatste moet ook de vrouw uit het Evangelie gevoeld hebben.
Zij gaat naar de Bron van Jakob om water te putten.
Op de rand van de bron zit Jezus.

Eerst lijkt het alsof Hij degene is die dorst heeft.
Jezus vraagt aan de Samaritaanse vrouw om water uit haar kruik.
Maar gaandeweg blijkt dat die vrouw dorstig is.
Ze is dorstig naar bevestiging,
naar diepgang in haar leven,
naar een nieuw begin, naar God.

In haar leven heeft zij fouten gemaakt ,
maar Jezus leest haar niet de les.
Hij spreekt haar aan, roept vragen op
en laat haar ontdekken
dat diep in haarzelf een bron is,
gevuld met levend water.

Jezus zit niet alleen op de rand van de waterput.
Hij neemt ook plaats op de rand van de bron die diep in haar is.
Hij helpt om het puin te ruimen.

De Samaritaanse vrouw ontdekt stap voor stap wie Jezus is.
Maar ook ontdekt ze stap voor stap wie zij zelf is.
Ze leert kijken naar haar leven
met de ogen van Jezus
en dan stroomt ze vol met barmhartigheid, met vrede en hoop.

Jezus nodigt uit
om de bron in jezelf te ontdekken.
Om je af te vragen:
“Waarvan leef ik?
Wat is nou echt belangrijk?
Wat is heilig in mijn leven? “
Zoals Etty Hillesum het verwoordde:
“Binnen in me zit een heel diepe put.
En daarin zit God.”

Hij wacht op je,
zelfs wanneer je twijfelt,
zelfs wanneer je denkt dat Hij er niet is.

Het leven stapelt soms stenen voor die bron.
Teleurstellingen,
pijnlijke ervaringen,
verkeerde keuzes,
verdriet dat geen plaats kreeg,
haat die aan je vreet,
twijfel die je overmant.

Jezus nodigt ons uit om dat levensafval aan de kant aan de kant te leggen.
Soms kun je dat alleen,
vaak heb je daarvoor elkaar nodig.
Om voorbij de pijn van het leven
weer hoop en vriendschap te ervaren.

Om de Bron van goedheid en levensvreugde vrij te leggen.
Zoals Jezus in het Evangelie bij de Samaritaanse vrouw ging zitten,
niet om te oordelen,
maar om te vertellen Wie Hij voor haar en voor ons wil zijn:

Ik wil als het water zijn,
de Bron van alle leven,
dat mensen samenbrengt
van overal vandaan,
om lief en leed te delen.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey