Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag van de Vastentijd (A)
15 en 15 maart 2014
 
 

Schriftlezingen:

Genesis 12, 1-4a

Mattheus 17, 1-9

Verkondiging (preek):

De afgelopen week waren beelden te zien van de paralympische winterspelen.
De media-aandacht is wat minder dan tijdens de Olympische Spelen,
maar de prestaties zeker niet.
Atleten met een handicap sporten op hoog niveau.
De een moet vanaf de geboorte met een beperking leven,
een ander vanwege een ziekte of ongeluk.

Op zo’n moment stijgt een atleet boven zichzelf uit.
De aandacht gaat niet meer eenzijdig uit naar de handicap,
naar wat iemand niet kan.
De aandacht gaat uit naar de sport en de prestatie.
Zo stijgen deze atleten boven zichzelf uit.
Sommigen zelfs met goud, zilver of brons.

In het Evangelie kwamen we Jezus tegen op een bewogen reis.
Hij is onderweg naar Jeruzalem.
De Heilige Stad, waar zijn lichaam ontheiligd zal worden.
In Jeruzalem wacht het kruis,
de dood,
het graf.
Jezus gaat die weg met zijn leerlingen,
maar tegelijkertijd is het een eenzame weg.
Hij vertelt hen over het kruis dat wacht,
maar zij begrijpen Hem niet.
Samen en alleen, zo gaat  Hij naar Jeruzalem.

Maar vandaag onderbreekt Jezus zijn reis.
Hij stijgt boven zijn lot uit.
We zien Jezus naar de hoogte gaan.
En Hij stráált,
het lijkt wel Pasen!
Jezus staat niet op een erepodium, maar op een berg.
Hij neemt de eerste plaats in,
met naast Hem Mozes en Elia.
Daar staan ze, de drie grote winnaars van het Rijk van God.
En geen van hen heeft dat cadeau gekregen.

Mozes komt vanuit het Oude Testament.
Hij heeft God ontmoet als de Bevrijder, degene die er altijd is.
God riep Mozes om in zijn Naam te bevrijden, om er voor het volk te zijn.
Dat bleek nogal een klus te zijn.
Eerst moest Mozes het volk wegleiden uit de slavernij van Egypte
en daarna uit de slavernij van hun eigen hart.
Met tien geboden legt Mozes de weg uit die vrij maakt.
Een weg van eerbied voor God en voor al wat leeft.
Mozes kan niet altijd zelf het tempo aangeven.
Zijn volk is regelmatig zijn handicap.
Ze dwalen af, dienen valse goden en keren zich tegen elkaar.
En toch volgt Mozes zijn roeping.
In Godsnaam brengt hij bevrijding, spreekt  en leidt het volk naar het beloofde land.
Zo gaat Mozes van berg naar berg.
De berg waar hij geroepen wordt, de berg waar hij de tien geboden ontvangt
en de berg waar hij naar Gods eeuwigheid opgaat.

Aan de andere kant van Jezus staat Elia.
Ook hij komt vanuit het Oude Testament, het verhaal binnenlopen.
Elia vertegenwoordigt de profeten, de mensen door wie God kan spreken.
Elia is sterk geweest, onvermoeibaar.
Maar op een gegeven moment kon hij niet verder, raakte teleurgesteld.
Dan beklimt ook Elia in al zijn gebrokenheid een berg … en God komt bij hem.
Eerst is er een storm, dan een aardbeving, dan ander geweld.
Maar daarin is God niet aanwezig.
Tenslotte volgt een zachte bries, de levensadem.
Daarin ervaart Elia Gods nabijheid.
Boven op de berg stroomt hij vol met kracht.

Als drie atleten van God staan ze later boven op de berg:
Mozes, Elia en Jezus!
Getekend door het leven
en tóch stralend.

Dat vertelt over echte kracht.
Wat die zit diep van binnen.
Helpt je om boven jezelf uit te stijgen.
Om zware wegen te gaan, teleurstellingen te overwinnen.

De atleten van de paralympische spelen dragen een boodschap uit.
Dat winnaars niet altijd volmaakt hoeven te zijn.
Dat schijnbaar kwetsbare mensen, regelmatig de grootste kracht uitstralen.

Een jaar geleden overleed een jonge man,
die aan zijn lijf ervaren heeft wat het betekent om het leven los te moeten laten.
Die in zijn kwetsbaarheid heel sterk was.
Door zijn voorbeeld en innerlijke kracht wist hij anderen te raken
en als geen ander aandacht te vragen voor de ziekte die hem getroffen had.
Paul Loete uit Koningsbosch/ons dorp maakte van zijn leven een getuigenis.
Nog steeds weet hij mensen te inspireren
in de strijd tegen de spierziekte ALS .

Wanneer de weg door het leven zwaar wordt,
wanneer je bang bent voor wat je wacht,
bezorgd om het lot dat je wacht.
Wanneer je kwetsbaar wordt,
of je eenzaam voelt …

dan nodigt het Evangelie van deze dag ons uit
om zo nu en dan naast Jezus te gaan staan.

Dicht bij Mozes en Elia,
die hun roeping volgden en licht werden in de donkerte.
Dicht bij al die ploeteraars en strijders,
voor wie het leven tegenzat en die toch het goede bleven doen.

Dicht bij Paul Loete
die op zijn zware weg anderen wist mee te nemen.

Zo kan kracht in zwakheid tot ontplooiing komen.
Dat is ook de weg van Jezus geworden,
van Wie de Bijbel getuigt:

Zijn uiterlijk was onmenselijk geschonden
Man van smarten, met lijden overladen
Hij werd veracht en door de mensen verstoten
Maar God heeft Hem hoog verheven
en Hem een Naam verleend, hoog boven alle namen:
Christus de Heer.
Hij is het begin en het einde:
Alfa en Omega.
Aan Hem behoren tijd en eeuwigheid,
heerlijkheid en heerschappij,
door alle eeuwen der eeuwen.

Amen!

 


 

        
 
 
2017 Parochie Pey