Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar (A)
8 en 9 februari 2014
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 58, 7-10

Mattheus 5, 13-16

Verkondiging (preek):

Toen mijn Oma op haar oude dag verhuisde naar het bejaardenhuis,
bleek dat haar bloeddruk te hoog was.
Vanaf dat moment stond ze op een volledig zoutloos dieet.
Maar Oma ging daar op haar eigen wijze mee om.
Wanneer het eten op haar kamer was gebracht,
wachtte ze tot de zuster weg was,
dan schuifelde zij naar het keukentje
waar een grote fles Maggi stond.
Daarmee werd rijkelijk nagezouten.
Wanneer iemand zei dat dit niet gezond was,
antwoordde zij:
“Heb je wel eens zoutloos gegeten? Er zit geen smaak aan!

Dat laatste is ook waar Jezus bang voor is: “dat er geen smaak aan zit …!
Alleen spreekt Hij niet over aardappels of soep,
maar over zijn volgelingen.
Jezus moet er niet aan denken,
dat zijn volgelingen hun kracht verliezen,
dat zij flauw en smakeloos zouden worden.
Daarom vertelt Hij hen, wie ze eigenlijk zijn:

Jullie zijn het zout van de aarde.
Jullie zijn het licht van de wereld.
Jullie zijn als een stad op een berg.

Wanneer je goed naar de woorden van Jezus luistert, dan valt iets op.
Hij zegt niet: “Je moet als het licht zijn, of je moet als zout zijn.

Jezus zegt:
Jij bént mijn zout, dat smaak geeft aan het leven.
Jij bént mijn licht, dat in de donkerte schijnt.
Jij bént mijn stad, waarin mensen thuiskomen.
Besef dat alsjeblieft!
Laat je leven niet verflauwen, of uitdoven.
Daarvoor is het veel te kostbaar.
Ik heb jou nodig.

De beelden die Jezus gebruikt kwamen uit het alledaagse leven,
omdat onze inzet heel alledaags en dichtbij moet beginnen:
in het leven dat je leidt,
in de contacten die je hebt,
in de inzet die je toont.

Jezus spreekt over zout!
Zout werd gebruikt om bederf tegen te gaan, om voedsel goed te houden.
Jezus verwacht dat wij de wereld behouden van bederf;
dat we smaak geven aan het leven.
Dat wij, te midden van onverschilligheid, niet verflauwen;
ons het lot van een ander aantrekken,
en niet voorbijlopen aan onze levenstaak om naaste te zijn.
Zout was eenvoudig, maar kostbaar.
In Jezus’ dagen werden soldaten uitbetaald met geld en een hoeveelheid zout.
Daar komen de woorden soldij en salaris vandaan.
Jezus navolgen, dat vraagt geen grote opvallende woorden en daden,
maar het begint met heel dichtbij een smaakmaker te zijn,
iemand die betrokken en hartelijk is.
Dat je een mooi en goed mens wordt …
dat is het loon, het salaris van een christelijk leven.

Jezus spreekt ook over het licht!
Opnieuw een alledaags beeld.
Eén lichtpunt helpt al om je in huis te oriënteren.
Zo heeft Jezus ons nodig:
om waar het leven donker is, aanwezig te zijn.
Om een vriend te worden in de eenzaamheid van een ander,
om een begrijpend hart te bieden aan een zieke.
Zo kun je zijn Licht zijn,
waarop anderen zich kunnen richten en oriënteren!

Het derde beeld is groter:
Jezus spreekt ook over een stad,  die boven op een berg ligt!
Dat beeld vertelt over de kerk, die wij samen vormen.
Waar de wereld plat en liefdeloos wordt,
zouden wij een plek moeten vormen
waar verteld wordt over de heiligheid van het leven,
een plaats waar mensen gezien worden
en hun verhaal mogen vertellen.
Als een stad waarin je kind van God mag zijn.

Jezus denkt buitengewoon positief over ons.
Hij ziet wat in u en in mij en in de gemeenschap die wij vormen.
Hij ziet licht van de wereld,
zout van de aarde,
een stad op een berg.

Eenvoudige, krachtige beelden,
die ons eenvoudig en krachtig willen maken.
Opdat ons geloof niet verflauwt …
want Jezus moet er niet aan denken
dat aan zijn volgelingen geen smaak meer zou zitten.

Amen!


Voorbede:

Pr. Gaan wij nu biddend tot God in de voorbede:

Le. Heer, help ons om het zout van de aarde te zijn.
Dat wij als hartelijke mensen
smaak geven aan het samenleven.
Laat ons bidden …

Le. Heer, help ons om het Licht van de wereld te zijn.
Dat wij de donkerte doorbreken
met geloof, hoop en liefde.
Laat ons bidden ..
 
Le. Heer, maak de kerk
tot een gemeenschap waar mensen zich thuis voelen,
 een veilig baken in een stormachtige wereld.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, wij bidden voor mensen
 die twijfelen aan de waarde van hun leven.
 Dat zij ontdekken hoe kostbaar zij zijn in uw ogen.
 Laat ons bidden …

Pr. Intenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Zo bidden wij
 in de Naam van Jezus,
 die het Eeuwig Licht is
 waarop wij ons leven mogen richten.
 Amen.


Inleiding op de Blasiuszegen:

Over zout en licht gesproken …
vandaag wordt ook de Blasiuszegen gegeven.
Blasius leefde in Armenië, ten tijde van de Christenvervolgingen
door de Romeinse keizers.
Hij werd bisschop en wist de christenen te bemoedigen en te sterken.
Zijn geloof was krachtig als het zout.
Al snel werden bijzondere verhalen over Blasius verteld.
Toen een jongetje dreigde te stikken in een visgraad,
werd hij gered door het gebed van de bisschop.
Daarom zou hij later de beschermheilige worden
tegen keelziektes en andere kwalen.

De vervolging van de Christenen zou ook Blasius treffen.
In het jaar 316 werd hij gevangen gezet.
Een vrome vrouw bracht hem eten en drinken in de gevangenis.
Omdat de kerker zo donker was,
schonk ze hem ook twee kaarsen.
Bisschop Blasius vroeg de vrouw om ook na zijn dood
kaarsen voor hem te laten branden.
Hier komt het gebruik vandaan om op zijn feestdag een zegen te geven
met twee gekruiste kaarsen.

Wie goed is, zoals Jezus goed is,
die brengt licht in deze wereld.
Daarom worden nu de kaarsen voor de Blasiuszegen gezegend

Klein Rituale, blz. 254.


Zending en zegen:

Je bent het zout van de aarde,
je bent het licht van de wereld,
samen zijn wij Gods stad,
boven op een berg van hoop, geloof en liefde.

Ga met die mooie opdracht naar huis,
gedragen door Gods zegen:

+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.




 

        
 
 
2017 Parochie Pey