Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag door het jaar (A)
2014-01-19
 
 

Verkondiging (preek):

De preek staat in het teken van de week van gebed voor de eenheid en draagt als thema "Liefde betekent dat je ook houdt van de verschillen die er zijn!"

Je zou kunnen zeggen dat er twee soorten mensen zijn.
Je hebt spiegelmensen
en raammensen.

Spiegelmensen staren zich blind op zichzelf.
Ze hebben alleen oog voor hun eigen leven,
hun eigen beleving, hun eigen gelijk.
Hun blik gaat doorgaans niet verder dan de buitenkant.
Daardoor worden ze oppervlakkig
en zien niet wat in anderen leeft.

Raammensen hebben een andere blik op de wereld.
Zij kijken naar buiten
en laten zich verwonderen
door het mooie dat daar te zien is.
Ze zien zichzelf weerspiegeld in het raam,
maar hun blik gaat tegelijkertijd verder.
Ze zien ook de ander, de wereld om hen heen.

Wanneer we kijken naar de geschiedenis van het Christendom,
dan moeten we helaas toegeven
dat kerkmensen vaak spiegelmensen zijn geweest.
De blik is vaak naar binnen gericht geweest.
Waarbij de ene kerk zich beter en heiliger voelde dan de andere kerk.
Katholieken en protestanten hebben elkaar om de oren geslagen
met oordelen en vooroordelen.
Alsof de één kerk van Christus is en de ander niet.
Alsof de één de weg naar de hemel weet en de ander niet.
Waar kerkmensen spiegelmensen worden,
daar verliezen ze uit het oog
waartoe we geroepen zijn.

Namelijk om één van hart en één van geest
de Boodschap van Jezus te delen
en uit te dragen.
Christus is niet het privé-eigendom van één kerkgemeenschap.
Maar alle kerken zijn instrument van de Ene Heer,
die voor ons geleefd heeft,
die voor ons gestorven is
en die leeft voorgoed.

Kerkmensen moeten daarom geen spiegelmensen worden.
We horen raammensen te zijn!
Als kerk ontvingen we een kostbaar geschenk:
de woorden van Jezus.
Zijn Blijde Boodschap,
zoals die in de Bijbel staat
en klinkt in het leven van velen
die door de eeuwen heen
in zijn Naam hebben geleefd.

We horen raammensen te zijn.
Die zich niet blindstaren op hun eigen gelijk,
maar willen leren van anderen.
Als katholieke kerk kunnen we veel leren
van ons broeders en zusters uit de andere kerken.

We kunnen leren van de protestantse kerken,
om te leven vanuit de Bijbel,
vanuit het verbondsverhaal dat ons gaande houdt
naar Gods toekomst.

We kunnen leren van de orthodoxe kerken,
om open te staan voor het mysterie,
voor het heilige,
dat groter is dan mensen kunnen bedenken.

We kunnen leren van kerken uit andere culturen:
de ingetogenheid van kerken uit Azië,
de blijdschap van kerken uit Afrika,
de profetische houding van kerken uit Latijns Amerika.

We kunnen leren van kerken in onze eigen omgeving.
Door positief te kijken naar de samenwerking
met ons buurtparochies.
Als raammensen, die elkaar willen helpen en versterken,
die vertrouwen als uitgangspunt willen nemen.

Beste mensen,
tijdens het Laatste Avondmaal bad Jezus voor al zijn volgelingen.
Voor christenen van alle tijden, alle landen en kerken.
“Mogen zij allen één zijn …”
 zo bad hij ook voor ons.

Vorig jaar was er in één van onze parochies een bruidspaar
waarbij zij katholiek is en hij protestant.
Juist door hun verschillende kerkelijke achtergrond
gingen ze nadenken over hun eigen geloofsbeleving.
En ze kozen voor een viering waarin respect voor elkaars kerken voorop stond.
Daar waren ze één in.
Zoals de bruid zei:
“Liefde betekent dat je ook houdt van de verschillen die er zijn!”

Dat typeert raammensen.
En zo zouden alle christenen moeten denken:
“Liefde betekent dat je ook houdt van de verschillen die er zijn!”

Amen!



 

        
 
 
2017 Parochie Pey