Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Oud en Nieuw
31 december en 1 januari
 
 

Verkondiging (preek)

Onlangs werd “het woord van het jaar” gekozen.
Ieder jaar kunnen mensen stemmen,
om zo een woord te kiezen
dat is opgevallen in het afgelopen jaar,
een nieuw, kenmerkend woord.

Voor 2013 viel zowel in Nederland als in België de keus op het woord
“Selfie”.
Een “Selfie” is een foto,
een zelfportret dat mensen maken met hun camera of telefoon.
Ze fotograferen zichzélf
als middelpunt van een gebeurtenis
of een bijzondere plek.
President Obama haalde het zelfs in zijn hoofd
om een “Selfie” te maken tijdens de herdenkingsdienst voor Nelson Mandela.

Het is wel typerend voor onze tijd,
dat heel wat mensen zichzelf zien
als het middelpunt van de wereld,
als het centrum van de aandacht.
Sommige mensen plaatsen hun dagelijks leven op de moderne media,
met alle saaie of genante momenten die ze meemaken,
vanuit een verlangen om in de etalage te staan.

Wanneer we luisteren naar de verhalen over Jezus,
dan wordt al snel duidelijk dat Hij daar geen behoefte aan had.
Jezus had aandacht voor de verhalen van mensen,
voor hun dagelijks lief en leed,
voor hun zorgen en vragen,
hun hoop en vreugde.

Maar Hij werd niet bewogen door nieuwsgierigheid.
Hij werd bewogen door mededogen, medeleven, medelijden.

Jezus verstond de kunst om de wereld niet te bekijken
met het oog op zichzelf.
Hij bekeek de wereld, de geschiedenis,
met het oog op de mensen die Hem werden toevertrouwd.
Hij vóelde de pijn van anderen,
Hij déélde de armoede van mensen aan de rand van de samenleving.
Hij kwam om te redden, niet om te oordelen,
om zijn leven te geven … uit liefde.

In het Evangelie staat Jezus centraal.
Maar Hij maakt van zijn leven geen “Selfie”.
Hij maakt van zijn leerlingen geen hofhouding,
maar stuurt hen erop uit,
de wereld in,
tot aan de uiteinden van het bestaan.
“Ga en breng het goede nieuws,
schep eenheid,
bewerk verzoening,
ga naar de zieken, de vergeten mensen
en omarm ze in mijn Naam!”

Op de grens van het oude naar het nieuwe jaar / aan het begin van een nieuw jaar
is dat ook onze opdracht.
Jezus stuurt ons dit jaar in,
om in zijn naam
verbondenheid te bewerken
in een wereld die zo verdeeld kan zijn.
Om elkaar goed te doen,
om hoop te delen
en geloof in daden om te zetten.

Dat is ook de opdracht voor de kerk in onze streek.
We zoeken naar samenwerking
met een doel voor ogen.
Zoals het verwoord stond in een artikel in de parochiebladen
van onze vijf parochies: “Opdat het goede blijft!”
Dat goede, is de Boodschap van Jezus,
die mensen heeft samengebracht
in dit heilig Huis en in vele andere huizen
waar werd getroost, gelachen, bemind, gebeden en gevierd.

Het afgelopen jaar hebben de besturen van vijf parochies
stappen naar elkaar toe gezet.
Om samen te werken waar het maar mogelijk is,
om het goede ter plaatse te bewaren
en het nieuwe alle kansen te geven.
Er werd daarbij gesproken over eigenheid die blijft.
En dat is uiteraard prima.
Maar die eigenheid mag nooit een “Selfie” worden.
We mogen van ons kerk-zijn geen zelfportret maken,
ons niet opsluiten binnen de muren van dit gebouw of van ons dorp.

Want de eigenheid van iedere kerkgemeenschap,
hier te plaatse en wereldwijd,
is juist een geloof dat mensen op weg zet,
om ervan te delen in je eigen omgeving én daarbuiten.

Beste mensen,
voor Jezus waren de woorden van het jaar “Barmhartigheid en naastenliefde”.
Goddank geldt dat ook voor heel wat mensen in onze tijd.
Een geloofsgemeenschap moet het niet in het hoofd halen om een “Selfie” te maken.
We moeten juist onze blik richten naar buiten,
barmhartig en met naastenliefde, in de Geest van Jezus.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey