Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Kerstdag
26 december 2013
 
 

Verkondiging (preek):

Wanneer je kerstkaarten begint te schrijven,
dan kan dat soms een hele klus zijn.
Sommige kaarten schrijf je als vanzelf.
Wanneer bijvoorbeeld iemand een kindje verwacht
of pas heeft gekregen,
dan is het gemakkelijk om een passende wens te schrijven
op het feest van de geboorte van Jezus.
Ook wanneer twee geliefden elkaar gevonden hebben
is het gemakkelijk om een link te leggen
naar het feest van liefde en trouw.

Maar sommige kaarten,
daar moet je even over nadenken.
Wat schrijf je op de kerstkaart
aan iemand die pas een dierbare verloren heeft?
Welke groet breng je aan het jonge stel
dat te horen  heeft gekregen dat ze helaas geen kindje kunnen krijgen?
Wat wens je iemand toe
van wie de relatie verbroken werd
of die ziek is geworden?

Dan is Kerstmis ineens niet meer zon vanzelfsprekend vreugdevol feest.
Dan kun je hoogstens behoedzaam je woorden kiezen.
Je kunt iemand licht toewensen in de donkerte,
kracht in de leegte,
hoop ondanks alles,
lieve mensen en de liefde van God om iemand heen.

Het is goed om ook daar in deze Kerstdagen bij stil te staan.
Want we mogen het Feest van geboorte en leven vieren,
we mogen uitbundig zijn en dankbaar,
het mag gezellig zijn en warm.
Maar de Boodschap van Kerstmis zou niet volledig zijn,
wanneer we onze ogen zouden sluiten voor de andere kant van het leven.
Voor mensen, ook heel dichtbij,
die zich door deze dagen moeten worstelen,
die teleurgesteld, moe, verdrietig zijn.
Getroffen door de hardheid van het leven.

Daarom vertelt de kerk ons vandaag over een van die mensen.
We gedenken de heilige Stefanus.
Een prachtmens.
Stefanus was een van de dragende krachten van de vroege kerk in Jeruzalem.
Hij hielp de weduwen en wezen, de armen en zieken.
En hij vertelde hen over Jezus,
die gekomen is om ons leven te delen,
tot in de diepste donkerte,
om zo ons licht te zijn, onze hoop, onze kracht.

Je zou zeggen dat Stefanus een lintje verdiend had.
Maar in plaats van een beloning,
wordt hij buiten de stad geschopt,
uitgescholden, niet begrepen.
Getroffen door de hardheid van het leven,
letterlijk want harde stenen brengen de dood naar hem toe.

En Stefanus
die vertelt wat je elkaar toe kunt wensen
wanneer het leven pijn doet.
Hij vertelt over de hemel die open staat,
over Jezus die ons aanziet.
Stefanus spreekt een woord van vergeving
te midden van de haat die hem treft.

Zijn woorden zijn een Kerstwens voor mensen
die aan de achterkant van het leven staan:
Dat er licht mag zijn,
in je donkerste uren.
Dat je Jezus mag ervaren
als een vriend die je nooit in de steek laat.
Dat je kunt vergeven
wanneer je verbitterd dreigt te worden.
Dat er iemand voor je is,
wanneer je jezelf een niemand voelt.

Echte vrienden leer je kennen
in moeilijke tijden.
Laten wij elkaar vasthouden
dwars door alle lijden.

Stefanus, die dienaar
van armen en wezen
koos ervoor om
de diepste pijn te genezen.

Hij antwoordde op de haat
die hem heeft geraakt
met goedheid en vergeving
die het nieuwe mogelijk maakt.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey