Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
33ste zondag door het jaar (C)
16 en 17 november 2013
 
 

Welkom en inleiding:

+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.

De Heer zet ons aan het werk,
opdat zijn Koninkrijk gestalte krijgt.
Moge zijn vrede met u allen zijn.

Van harte welkom en wilt u plaatsnemen.
In het Evangelie vertelt Jezus over de tempel in Jeruzalem,
die gebouwd was voor de eeuwigheid,
maar die de tijd niet zou overleven.
Zo gaat het met het werk van onze handen.

Maar dat betekent niet dat je inzet zinloos is.
Want wie bouwt aan het Koninkrijk van God,
wie de handen uit de mouwen steekt
om met Jezus aan een nieuwe wereld te bouwen,
die mens bouwt echt voor de eeuwigheid.
Zo horen we Jezus zeggen:
“Door standvastig te zijn, zult ge uw leven winnen”.

Schriftlezingen:

Eerste Lezing: II Tessalonicenzen 3, 7-12
Evangelie: Lucas 21, 5-19

Verkondiging (preek):

 “Wat zou je doen,
wanneer je wist dat het einde der tijden nabij was?”

Deze vraag werd ooit gesteld aan de reformator Maarten Luther.
Hij antwoordde:
“Zelfs al zou ik weten dat de wereld morgen in stukken uiteenvalt,
dan zou ik vandaag nog een appelboom planten!”

Het lijkt een onzinnige gedachte,
want wie plant nu een appelboom terwijl de wereld om hem heen vergaat?
Maar tegelijkertijd is het een door en door christelijke gedachte.
Want wij hebben van Jezus geleerd
om hoop te zaaien waar wanhoop heerst,
om te planten waar het leven dor is,
om het nieuwe te bouwen waar het oude voorbijgaat.

Nu zijn christenen ook maar gewone mensen,
die soms herinnerd moeten worden aan hun roeping.
Dat was al zo ten tijde van Paulus.
In de eerste Lezing hoorden wij,
hoe de Christenen van Tessalonica weigerden
om de handen uit de mouwen te steken.

Wat was daar aan de hand?
Sommige Christenen verwachtten dat Jezus snel terug zou keren naar de aarde.
Misschien wel vandaag of morgen.
Ze gingen met hun armen over elkaar zitten afwachten.
Het enige wat zij deden was zich bemoeien met wat anderen deden,
terwijl ze zelf niets deden
om de wereld tot een betere plek te maken.
Jezus zou er immers wel voor zorgen dat de wereld vernieuwd zou worden.
Het was een zieke kerk, daar in Tessalonica.

Maar dan schrijft Paulus een pittige brief.
Want zo werkt het dus niet!
Wanneer je uitziet naar de komst van Jezus,
dan moet je werken en bouwen,
ijverig het goede doen.
Christenen zijn immers mensen die bomen planten, zelfs in dorre tijden.

Onlangs werden vijf informatieavonden gehouden
over de samenwerking van de vijf parochies.
Zoals u wellicht weet, gaan wij een verbintenis aan met de parochies
van Koningsbosch, Echt, Sint Joost en Pey.
De aanleiding is de moeilijke tijd waarin we leven.
Er zijn volop zorgen en problemen.
U kent ze wel:
minder betrokken parochianen, minder kerkbezoek, minder inkomsten, minder priesters.

De kerk heeft het niet eenvoudig in deze tijd.
De parochies gaan bestuurlijk samenwerken,
om samen sterker te staan.
Tegelijkertijd wordt in iedere kerkplek de vraag gesteld
hoe we kunnen bidden, getuigen en dienen,
om ter plaatse een levendige geloofsgemeenschap te vormen.

Voor de informatieavonden waren op iedere plek de vrijwilligers uitgenodigd.
Omdat zij dragende krachten zijn in onze geloofsgemeenschappen.
Het was opvallend met hoeveel animo de vrijwilligers meedachten
en ideeën aandroegen, om de kerk dicht bij mensen te brengen.
Zij sluiten hun ogen niet voor de problemen die er zijn,
maar willen alle zeilen bijzetten nu de wind tegenzit.

In 2014 zal er in elke parochie een informatieavond gehouden worden
voor alle parochianen.

Dat wordt tevens een uitnodiging om mee te werken aan de toekomst
van uw eigen geloofsgemeenschap.
Om wellicht uw schouders te zetten
onder een van de activiteiten die gepland worden.

Want wie toekomst wil hebben,
moet niet met de armen over elkaar aan de kant gaan zitten.

Wij delen de roeping om ons geloof te vieren,
hier in de kerk, bij het Indiëmonument, thuis
en op vele andere plaatsen in ons dorp.

Wij delen de roeping om een hoopvolle Boodschap uit te dragen,
tijdens preken en lessen in school,
maar ook als goede buren in de straat waar wij wonen.

Wij delen de roeping om dienend mensen tegemoet te treden.
Om tijd te delen
en te zorgen dat in ons midden
niemand eenzaam is of verloren loopt.

Er is volop werk te verrichten.
Want alleen wie hoopvol plant, kan later dankbaar oogsten.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey