Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
18de zondag door het jaar (C)
3 en 4 augustus 2013
 
 

Schriftlezingen:

Prediker 1,2; 2, 21-23
Lucas 12, 13-21

Verkondiging (preek):

Een bekende archeologische opgraving is te vinden in het Italiaanse Pompeij.
De rijke Romeinen bouwden daar ooit een stad van welvaart en luxe,
met prachtige villa’s, een theater,
alles wat een rijke Romein zich kon wensen.
De stad werd gebouwd tegen de hellingen van de vulkaan de Vesuvius.

In het jaar 79 na Christus vond daar een ramp plaats.
De vulkaan kwam tot leven
en een stroom met lava overspoelde heel de stad.
Pompeij stolde onder een dikke laag as en lava,
vergeten tot archeologen begonnen te graven.
Ze deden een bijzondere ontdekking.
De lichamen van de oude Romeinen waren vergaan,
maar de lava had hun vorm perfect bewaard.
Ze vulden de omhulsels met gips en er kwamen beelden te voorschijn.
Een hondje dat aan de ketting lag, toen de lava kwam.
Een brood zoals het toen gebakken werd.
Het geeft een bijzonder beeld van het leven in het jaar 79.

Ook mensen kwamen te voorschijn.
Slaven die niet konden vluchten, mensen die verrast werden.
Maar ook een rijke Romein.
Hij droeg zijn bezit met zich mee,
beladen met geld kon hij de lavastroom niet voor blijven.
Zijn bezit is zijn dood geworden.
Zoveel eeuwen later getuigt zijn lichaamsvorm daar nog steeds van.

Op zich hoeft bezit natuurlijk niet slecht te zijn.
Het kan een stukje zekerheid geven,
je kunt genieten van mooie dingen
en jezelf en anderen er een plezier mee doen.

Maar je moet er wijs mee omgaan.
Soms raken mensen bezeten van bezit.
Dan denken ze aan niets anders,
klampen zich vast aan geld en goed
en vergeten daardoor hoe betrekkelijk dat alles is.

De man uit het jaar 79,
die zijn leven waarschijnlijk verloor omdat hij zich bleef vastklampen aan zijn  bezit,
is daar een zichtbaar teken van geworden.
In zijn dagen werd hij zeker gerespecteerd,
als iemand die het gemaakt had;
maar nu zien we de dwaasheid van een man die omkwam
omdat hij niet los kon laten.

Ook Jezus waarschuwt ons vandaag:
“Hecht niet teveel waarde aan bezit, pas op voor hebzucht!”
Want voor je het weet, leef je voor niets anders.
Dat blijkt wel uit het verhaal dat hij vertelt,
over een man die niets anders doet dan bezit vergaren,
steeds groter worden zijn schuren,
tot aan de nok gevuld.
Maar wanneer hij sterft en voor God verantwoording moet afleggen,
dan staat hij met lege handen.

Jezus leert ons een ander soort rijkdom.
Hij deelde het brood, voordat het kon bederven.
Hij gaf niet om goud, maar voelde zich rijk wanneer hij goede mensen ontmoette.
Hij woekerde niet met geld, maar gebruikte zijn talenten ten volle.

Jezus wist dat geld mensen kapot kan maken.
Dat uit hebzucht wapens worden verhandeld,
mensen uitgebuit,
de aarde wordt leeggeroofd.

Het lijkt allemaal goud wat er blinkt,
maar er staan heel wat mensen met lege handen.
Wie denkt dat je de wereld kunt kopen, komt uiteindelijk bedrogen uit.

Maar wanneer je beseft dat alles gave is,
dan ga je anders om met je leven, met geld en goed,
met mensen om je heen en met heel de schepping.

De rijke uit het verhaal wordt een dwaas genoemd.
Het trieste is dat hij dénkt dat hij rijk is,
maar wanneer het erop aankomt is hij straatarm.

God biedt ons daarom een alternatief.
Want Jezus is Gods antwoord op de hebzucht van de wereld!
Hij leert ons dat wie gééft, rijker is dan wie hééft.
Bij God telt niet hoe vol je huis staat, maar hoe groot je hart is.

De man uit Pompeij werd in het jaar 79 ingehaald door de lavastroom.
Zijn bezit werd zijn dood.
Hij kwam om.
Met zijn handen vol, verloor hij het meest kostbare:
het leven dat hem gegeven was.

Wat een rijkdom wanneer jouw leven een gave is,
wanneer je blij bent met je leven
en vreugde schept door het te delen.

Dan begrijp je steeds beter wat Jezus ons toewenst:
dan verzamel je schatten die blijvend zijn.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey