Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
15de zondag door het jaar (C)
13 en 14 juli 2013
 
 

Schriftlezingen:

Deuteronomium 30, 10-14

Lucas 10, 25-37

Verkondiging (preek):

Tijdens de tweede wereldoorlog vond een boer op zijn land
een piloot uit een neergeschoten vliegtuig.
De man had zijn been gebroken en de boer ontfermde zich over hem.
Hij verborg de piloot en redde zo zijn leven.

Na de oorlog ontving hij hiervoor een onderscheiding.
Bij die gelegenheid vroeg een verslaggever aan de boer:
 “Wat ging er door u heen,
 toen u in de vroege ochtend een gewonde piloot in uw veld zag liggen?”

En deze antwoordde:
“Ik had op dat moment gewild dat hij op de grond van mijn buurman terecht was gekomen. Maar toen hij er lag, lag hij er voor mij!”

Wat die boer verwoordt, kan heel herkenbaar zijn.
Soms doen mensen een beroep op je en denk je bij jezelf:
 “Had het maar aan iemand anders gevraagd!”
Dan past de vraag van de ander eigenlijk niet in je agenda,
heb je er geen tijd of energie voor, of gewoon geen zin.

Maar het is nu eenmaal zo, dat mensen op je pad kunnen komen,
die op dat moment niemand anders hebben dan jij om hulp te bieden,
om naaste te worden.
En dán komt het er op aan, dat je de houding van die boer overneemt, die zei:
 “Toen hij er lag, lag hij er voor mij!”

Het Evangelie van vandaag maakt dat duidelijk.
Jezus vertelt een verhaal, dat je aan het denken wil zetten.
Ergens op de weg tussen Jeruzalem en Jericho wordt een reiziger overvallen.
Half dood blijft hij op de weg liggen.

Gelukkig komt er al snel iemand langs.
Het is een priester, die de gewonde man op zijn pad ziet liggen.
Dat is geluk hebben, zou je denken.
Want de priester komt uit Jeruzalem, waar hij in de Tempel God geprezen heeft.
Maar … hij loopt met een boog om de gewonde man heen.

Even later komt er een Leviet aan, een tempeldienaar,
die precies weet hoe hij moet buigen en bidden in de Tempel.
Maar ook hij kijkt een andere kant op en loopt om de gewonde man heen.

Priesters en Levieten hielden zich bezig met heilige zaken.
Ze mochten daarom hun handen niet vuil maken.
Want stel je voor dat de man in hun handen zou sterven,
dan mochten ze voorlopig geen dienst meer doen in de Tempel,
dan waren ze onrein.
Het is een twijfelachtige uiting van geloof, wanneer je God prijst met pracht en praal
en intussen zijn mensenkinderen aan hun lot overlaat.

Maar Jezus is nog niet uitverteld.
Er komt namelijk een derde reiziger langs, een Samaritaan.
De priester en de Leviet zouden de Samaritaan zeker niet groeten,
hij was in hun ogen een afvallige, iemand die zijn geloof verkeerd beleed,
een vreemdeling die niet in de Tempel bad, maar op een andere plaats.
Maar juist die Samaritaan staat stil bij de nood van zijn naaste.
Hij gaat niet uit de weg voor de gewonde man.
Hij giet olie op zijn wonden, de jodium van die tijd.
Hij sjouwt hem op zijn ezeltje, als een geďmproviseerde ambulance.
En hij voelt zelfs zoveel verantwoordelijkheid, dat hij een zorgverzekering afsluit:
de herbergier ontvangt geld, om de gewonde man te verzorgen.

Die Samaritaan doet iets heel wezenlijks, hij staat stil bij zijn medemens.
Net zoals die boer, die zei:
   “Toen hij er lag, lag hij er voor mij!”

Deze man is een mens naar Jezus’ hart.
We noemen hem de Barmhartige Samaritaan.
Dat oude woord is afgeleid van “Arm-hartig”.
Iemand die niet helemaal vervuld is van zichzelf,
maar ruimte over heeft voor de ander.
De Samaritaan staat stil bij zijn naaste in nood
en daardoor komt hij duizend keer dichter bij God,
dan degene die in de Tempel offers brengen terwijl ze hun naaste vergeten.

Net zoals op de weg van Jeruzalem naar Jericho,
komen ook op onze levensweg zo nu en dan mensen, die een beroep op ons doen.
Ze zeggen:
“Mag ik mijn verhaal vertellen? Ik voel me zo allen.
Ik ben moe van het alleen gaan, het leven heeft me pijn gedaan.
Wil jij mijn naaste zijn?”

Soms zal die vraag gelegen komen.
Soms zul je ook denken: “Had maar een ander gevraagd!”
Maar het komt erop aan, dat je probeert om te helpen.
Het begint met te doen wat de Samaritaan deed:
Stilstaan, de pijn van een ander verzachten.
Iemands naaste zijn is niet altijd gemakkelijk, het kómt niet altijd gelegen,
maar het is wel de kern van Christelijk leven.

Wanneer je barmhartig bent, dan is er in je hart ruimte over voor een ander.
En alleen dán is er ook ruimte voor God.

De afgelopen week heeft Paus Franciscus ons dat duidelijk gemaakt.
Hij reisde af naar het eiland Lampedusa.
Als hoogste priester van onze kerk,
volgde hij daarmee het voorbeeld van de barmhartige Samartiaan.
Door stil te staan bij het lot van vluchtelingen.
Velen zijn voor de kust verdronken,
anderen zijn ongewenst en wachten in onzekerheid wat hun lot zal zijn.
Paus Franciscus heeft met zijn bezoek dat probleem niet opgelost,
maar hij heeft aan de vluchtelingen een stem gegeven.
Hij heeft hen om vergeving gevraagd voor de onverschilligheid van het Westen.

Samen met vluchtelingen en bewoners van het eiland heeft hij een Mis gevierd.
Niet te midden van pracht en praal van een kathedraal,
maar rond een altaar dat getimmerd werd van wrakhout van een vluchtelingenschip.

De paus noemde heel uitdrukkelijk de inwoners van Lampedusa,
die verdronken vluchtelingen uit de zee hebben gevist
om ze te begraven op hun parochiekerkhof,
zodat er voor hun eigen doden nauwelijks nog plaats is.
De bewoners van het eiland hebben vrijwel als enigen
 naastenliefde aan die arme drommels hebben geschonken.

Ook zij hebben waarschijnlijk regelmatig gedacht:
“Waren ze maar ergens anders aangekomen”.
Maar soms ligt er iemand op je levensweg
en dan bij jij de enige
die kan oprapen, helpen, troosten, bemoedigen.

God geve dat ook wij op zulke momenten barmhartig zijn,
zodat er voldoende ruimte is in ons hart voor de ander.

Amen!

Voorbede:

Pr. Bidden wij tot God, die barmhartig is en trouw:

Le. Voor de vele mensen in onze wereld,
 die gemeden en gepest worden.
 Dat zij anderen mogen ontmoeten
 die waarde toekennen aan hun leven.
 Laat ons bidden …

Le. Voor de vele vluchtelingen in onze wereld,
 dat de oorzaak van hun lijden
 verholpen wordt
 zodat in onze wereld niemand ongewenst zal zijn.
 Laat ons bidden …

Le. Voor Paus Franciscus
 die ons voorgaat op een profetische weg.
 Dat hij kracht en inspiratie blijft ontvangen
 om ons barmhartigheid te leren.
 Laat ons bidden …

Le. Voor allen die vakantie vieren,
 hier in onze omgeving of elders.
 Dat natuur en rust hen goed doen
 en dat zij gastvrijheid mogen ervaren.
 Laat ons bidden …

Pr. Misintenties …
 Laat ons bidden …

Pr. Zo bidden wij vol vertrouwen
 in de Naam van Jezus, onze Heer.
 Amen.

 

        
 
 
2017 Parochie Pey