Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Zevende zondag van Pasen (B)
23 en 24 mei 2009
 
 

Uit het heilig evangelie volgens Johannes

Jezus sloeg zijn ogen ten hemel en bad:
Heilige Vader, bewaar hen in uw naam,
die U Mij hebt toevertrouwd,
opdat ze één mogen zijn zoals Wij.
Zolang Ik bij hen was,
was het mijn taak hen te bewaren in uw naam,
die naam die U Mij hebt toevertrouwd;
Ik heb over hen gewaakt, en geen van hen is verloren gegaan,
behalve degene die verloren moest gaan,
opdat de Schrift in vervulling zou gaan.
Nu kom Ik naar U toe,
maar terwijl Ik nog in de wereld ben,
zeg Ik dit alles opdat ze volkomen vervuld mogen zijn van mijn vreugde.
Ik heb hun uw woord doorgegeven,
en de wereld is hen gaan haten,
want ze zijn niet van de wereld,
zoals Ik niet van de wereld ben.
Ik vraag U niet hen uit de wereld weg te nemen,
maar hen te behoeden voor de macht van het kwaad.
Zij zijn niet van de wereld, zoals Ik niet van de wereld ben.
Maak hen toegewijd aan U in de waarheid;
uw woord is waarheid.
Zoals U Mij naar de wereld hebt gezonden,
zo heb Ik hen naar de wereld gezonden,
en voor hen wijd Ik mijzelf toe aan U,
opdat ook zij U toegewijd zullen zijn in de waarheid.

Verkondiging (preek)

Onlangs bezocht ik het oorlogs- en verzetmuseum in Overloon.
Je loopt daar door grote hallen met militaire voertuigen, tanks en uniformen.
Maar het meest indrukwekkend is toch wel het documentatiecentrum.
Daar vertellen foto’s, teksten en klankbeelden over de waanzin van het naziesysteem;
dat de wereld in diepe ellende heeft gestort en mensenlevens stukmaakte.

In het documentatiecentrum kun je een poster en een klankbeeld zien,
met nazi’s die roepen:
“Ein Reich, ein Volk, ein Führer”.
“Een Rijk, een volk, een leider”.

Maar iedereen kan nu weten dat het een valse eenheid was, die werd voorgespiegeld.
Want die zogenaamde eenheid, sloot hele groepen mensen buiten.
Joden, zigeuners, mensen die anders dachten, geloofden of samenleefden,
ze werden buitengesloten en vermoord.

Zo een eenheid maakt de wereld stuk, omdat ze buitensluit.
Het is precies tegenovergesteld aan de eenheid waarover Jezus praat.
Want zijn eenheid sluit niemand buiten.
Hij sluit juist mensen in zijn armen.
Waar iemand met de nek werd aangekeken,
daar zoekt Jezus de ogen van die ander.
Waar mensen werden gemeden omdat ze tot een ander volk behoorden,
daar kijkt Jezus naar het hart van die ander en vindt herkenning.
Waar mensen werden doodgezwegen,
daar roept Jezus hen tot leven.

Dat is de eenheid die Jezus wil.
Geen elitegroep.
Geen bolwerk van macht.
Maar een gemeenschap waarin mensen welkom zijn,
met al hun verschillen in afkomst en levenswijze.

Dat blijkt al wanneer we kijken naar het eerste begin van de kerk.
Jezus verzamelt apostelen om zich heen
en Hij kiest hen uit heel verschillende bevolkingsgroepen.
Onder de apostelen vinden we vissers,
maar ook een belastingbeambte.
We zien vreedzame zielen en strijdvaardige driftkoppen.
De apostelen waren verre van éénvormig.
Maar wat hen verbond, dat was die Man uit Nazareth,
de Gezondene van God, die hun leven had geraakt,
die hen in zijn armen had gesloten
en een droom gaf om met elkaar te delen.
Een droom van een nieuwe wereld, die Hij het Rijk van God noemde.
Het is het tegenovergestelde van het rijk van de nazi’s.
Want in het Rijk van God wordt niemand buitengesloten,
er is ruimte voor velen, omdat er een Goede Geest waait.

Jezus houdt ons vandaag iets heel wezenlijks voor ogen.
Het recept van een nieuwe gemeenschap,
waarin mensen elkaar aanvullen met al hun verschillen en van elkaar willen leren.
Dat is één zijn in de Geest van Jezus.
Binnen die eenheid kan niemand gemist worden.

Wij mogen naar die eenheid zoeken, dicht bij huis,
door de verschillen tussen generaties te willen begrijpen.
Niet door te zeggen dat een generatie niet deugt,
maar door oog te hebben voor het goede dat jongeren én ouderen in ons midden brengen.

Wij mogen zoeken naar eenheid, tussen de parochies van ons Cluster.
Door te kijken waar we samen kunnen werken
vanuit een gezamenlijk ideaal.
Maar ook door de eigenheid te bewaren van iedere gemeenschap.
Want juist dat kan de kracht zijn van samenwerking.

We mogen zoeken naar eenheid, tussen verschillende kerken.
Door oog te hebben voor de rijkdom van iedere traditie.
Zo kunnen wij veel leren van de rol die de Bijbel heeft in de protestantse kerken
en van het besef van Gods heiligheid in de Oosterse kerken.

Echte eenheid heeft te maken met respect
en met het besef dat God de andere mens met evenveel zorg heeft geschapen.
Wie dat écht beseft,
die zal niet buitensluiten, maar juist “binnensluiten”.

Beste mensen,

het oologs- en verzetmuseum van Overloon heeft als motto:
“oorlog hoort in een museum!”
Je moet weten wat gebeurd is, zodat het niet nóg eens zal gebeuren.

Mensen die praten over de eenheid van een volk,
terwijl ze anderen buitensluiten, die mag je wantrouwen.
Dat leert ons de geschiedenis.
Luister liever naar Jezus,
die bidt dat állen een zullen zijn.

Amen!

 

 

 

 

        
 
 
2018 Parochie Pey