Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
14de zondag door het jaar (C)
7 juli 2013
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 66, 10-14c
Lucas 10, 1-12.17-20

Verkondiging (preek):

Wanneer je ergens voor het eerst komt,
dan kan dat best spannend zijn.
Dat weet de vrijer die kennis komt maken met de familie van zijn meisje.
Op zo’n moment maken de vlinders
even plaats voor kriebels in de buik.

Wanneer je voor de eerste keer in een ander huis komt,
contact maakt met vreemde mensen,
of je komt in aanraking met een andere cultuur,
dan voelt dat doorgaans onwennig aan.

Je kijkt dan even de kat uit de boom,
bent wat stiller
en behoedzaam wat je woorden betreft.

Vandaag hoorden wij in het Evangelie hoe Jezus 72 leerlingen uitzendt.
Hij stuurt hen naar alle steden en plaatsen
waar Hij zelf naar toe had willen gaan.
En ze krijgen van Hem reisadvies.
Geld en bezit moeten ze niet meeslepen.
Ze moeten elkaar meenemen,
omdat mensen sterker zijn wanneer ze iemand naast zich hebben,
omdat je soms de goede woorden mist
of je geen houding weet te geven.
En dan is het een uitkomst wanneer je terug kunt vallen op een vertrouwd persoon
die net zoals jij geraakt is door hetzelfde ideaal
en gezonden door dezelfde Heer.

Jezus geeft de 72 leerlingen ook goede raad hoe ze in een vreemd huis
binnen moeten treden.
Niet met argwaan, niet met groot vertoon.
Maar letterlijk ontwapenend.
Want het éérste woord dat zij spreken, moet zijn:
“Vrede aan dit huis!”

Dat is nogal een binnenkomer.
Wanneer je de vreemdeling vrede toewenst.
Wanneer je een huis met zoveel respect binnengaat,
dat verbondenheid kan groeien.

De 72 leerlingen gaan het uitproberen
en ze keren blij verrast terug.
Het hééft gewerkt!
Ze zijn welkom geweest,
hebben vreugde gebracht in huizen, dorpen en steden.
Ze hebben zieken getroost en geholpen
en mensen verlost van slechte krachten.

Wat zou de wereld er anders uitzien,
wanneer mensen elkaar zo tegemoet zouden treden.
Wanneer ons eerste woord zou zijn:
“Vrede aan dit huis”.
Vrede voor jou, die al lang in ons land woont.
Vrede voor jou, die hier een thuis zoekt.
Vrede voor jou, die je zaakjes op orde hebt.
Vrede voor jou, die zorgen en verdriet heeft.

Misschien klinkt het allemaal wat idealistisch en buiten de realiteit,
maar het is de moeite waard om het te proberen.
Dat dacht ook een heilige uit de Middeleeuwen, Sint Franciscus.
Hij leefde in een tijd waarin volop strijd woedde tussen christenen en moslims.
De kruistochten trokken een spoor van bloed door het Heilige Land
en de ene wreedheid riep de andere op.

In die verscheurde wereld trok Franciscus vanuit Italië naar Israël.
Hij deed dat zoals de apostelen, zonder bezit, op zijn blote voeten.
Maar met het voorbeeld van Jezus voor ogen
en met zijn woorden in het hart.
Wanneer Franciscus aankomt in het Heilige Land,
dan verschuilt hij zich niet achter de kruisridders,
maar hij trekt naar de Sultan, de Islamitische leider.

De Moslims zien hem verbaasd aankomen
en Franciscus groet hen:
In het Latijn roept hij “Pax et bonum … vrede en alle goeds”!

De soldaten van de Sultan verstaan hem niet, maar ze begrijpen hem wel.
In plaats van hem een kopje kleiner te maken,
brengen ze Franciscus naar de Sultan.
En die twee raken in gesprek, met handen en voeten en zoekend naar woorden.
Maar de groet van Franciscus heeft ruimte gemaakt
voor respect en begrip.
Vrede aan dit Huis … pax et bonum.

Later keert Franciscus terug naar Italië.
De Sultan heeft zijn leven gespaard, sterker nog, de broeders van Franciscus
krijgen de toestemming om door het Heilig Land te trekken.

Een eerste woord kan de juiste toon zetten.
Vaak is dat woord wantrouwend,
dan zijn we snel van oordeel over een ander mens, of een andere cultuur.
Het is het proberen waard om een ander positief tegemoet te treden,
om te zoeken naar het goede, je open te stellen voor het mooie in je naaste.

Het zal niet altijd gemakkelijk zijn om je zo ontwapenend op te stellen,
maar het zal ook menige keer een deur openen,
naar het hart van je naaste, naar de wereld van God.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey