Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pinksteren
18 en 19 mei 2013
 
 

Schriftlezingen:

Handelingen van de Apostelen 2, 1-11
Evangelie volgens Johannes 14, 15-16.23b-26

Verkondiging (preek):

Wanneer je een vuurdoop moet ondergaan,
dan bedoelen we daarmee
dat je moet laten zien wat je waard bent, wat je aankunt.

Het woord komt uit de wereld van militairen,
die tijdens hun eerste gevecht onder vuur komen te liggen
en zo hun “vuurdoop” krijgen.
Maar ook voor anderen, die voor de eerste keer zichzelf moeten bewijzen,
wordt die uitdrukking gebruikt.

Voor de leerlingen die met hun eindexamens bezig zijn, is dat een soort vuurdoop,
want nu moet blijken hoeveel kennis en inzicht zij vergaard hebben.

En wanneer ze ooit aan het werk gaan, dan zal pas de echte vuurdoop volgen,
wanneer ze laten zien wat ze in de praktijk kunnen.

Dat gold zeker ook voor de leerlingen van Jezus.
Drie jaar lang waren zij met hun Heer door het Heilige Land getrokken.
Ze ontvingen zijn levenslessen uit eerste hand
en mochten van dichtbij zien
hoe Hij geloof en leven met elkaar verbond.
Ze gingen stage lopen, toen Jezus hen twee aan twee de wereld inzond,
om zijn woord uit te dragen en zijn voorbeeld te volgen.

Maar de echte vuurdoop, zou pas later volgen.
Wanneer Jezus aan het kruis gestorven is, dan blijft zijn lichaam in het graf.
Wanneer Jezus verrezen is, dan blijven de ontmoetingen met de opgestane Heer.
Maar wanneer Jezus ten hemel vaart,
dan staan ze er alleen voor, dan  volgt écht de vuurdoop.

De leerlingen en Maria bereiden zich voor op wat komen gaat.
Ze zoeken elkaars nabijheid, biddend om de Geest van kracht en wijsheid.
En dan volgt er letterlijk een vuurdoop!
De eerste lezing beschreef vandaag de komst van de Geest.

Er wordt verteld hoe het huis zich vult met gedruis
en iets dat op vuur lijkt zet zich neer op de mensen die daar zijn.
Zij worden gedoopt met vuur
en meteen begint hun hart te branden,
worden hun woorden vurig
en gaat het goede nieuws van Jezus als een lopend vuurtje  door de straten.

De leerlingen slagen voor hun examen,
want iedereen kan hen begrijpen en verstaan.
En zelf begrijpen ze het ook ineens:
Jezus is niet weg, maar heel dichtbij.
Hij spreekt door hun goede woorden,
Hij omarmt door hun armen,
Hij leeft in hun midden!

Het vuur waarmee zij gedoopt worden,
laat denken aan een ander verhaal uit de Bijbel.
Ooit stond Mozes tussen een kudde schapen, terwijl God hem riep.
Ook Mozes zag een vuur,
een braamstruik die in lichterlaaie stond en toch niet verbrandde.
Dat was een teken van Gods Aanwezigheid.
God vuurt mensen aan, maakt je hart warm,
maar zijn vuur zal je niet verteren, het zal je juist heel maken.

Dát vuur brandde met Pinksteren in de apostelen.
Hun enthousiasme werkte aanstekelijk
en de kerk begon te groeien.

Dát vuur zien we ook later branden,
in profetische mensen, die moed wisten te schenken,
die mensen bijeen brachten en voorbij grenzen leerden kijken.
Dát vuur zien we branden
in de droom van Martin Luther King,
in de handen van moeder Theresa,
in de ontwapenende eenvoud van Paus Franciscus.

Ook wij krijgen vroeg of laat onze vuurdoop!
Op dát moment in je leven zul je moeten laten zien wat je geloof waard is.

Voor onze parochie komt dat moment wanneer we gaan samenwerken
met andere parochies, op zoek naar toekomst voor hen en voor ons.

Maar ook in je eigen leven komt het moment waarop je kunt
troosten, helpen, getuigen van God.
Het goede nieuws van Pinksteren is dat je het niet alleen hoeft te doen.
Want de Geest van God is een Trooster, een Helper, een Getuige.
Wanneer wij werken aan Gods Toekomst,
dan zal Hij meewerken, zodat wij de vuurdoop doorstaan.

Dit is de dag, dit is het uur,
dat liefde oplaait als een vuur,
en mensen aansteekt, hoofd voor hoofd
dit is de dag, door God beloofd.

Dit is de dag dat groot en klein
bezield van Geest en leven zijn.
De liefde wordt een lopend vuur,
dit is de dag, dit is het uur!

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey