Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar (C)
9 en 10 februari 2013
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 6, 1-2a.3-8

Lucas 5, 1-11 (roeping van vissers om als apostelen "mensenvissers" te worden)

Verkondiging (preek):

Vandaag wil ik u graag vertellen over de belangrijkste mens op aarde.

Wie zou dat zijn?
Misschien denkt u wel aan een wereldleider,
aan Obama of Putin,
aan de paus of de koningin.
Of  aan een wereldberoemde zanger,
of een voetballer met een miljoenensalaris.
Dat zijn inderdaad mensen met status en aanzien.

Maar vandaag zit de belangrijkste mens op aarde … hier in onze kerk.
En u kent die mens heel goed.
Want die mens, dat bent u.

In ieder mensenleven komen namelijk momenten voor,
waarop niemand anders iets kan doen, behalve u.
Wanneer je ziet dat een ander hulp nodig heeft,
wanneer je weet dat iemand een te zware last moet dragen,
wanneer je beseft dat een situatie moet veranderen.
Dan ben je vaak de enige persoon die op dat moment het verschil kan maken.
De enige die een helpende hand kan bieden,
een goed woord kan spreken,
een eerste stap kan zetten.
Doe je dat niet, dan gaat een kans voorbij
om pijn te verzachten,
om geluk te vergroten
of strijd te beëindigen.
Op zo’n moment ben je de allerbelangrijkste mens op aarde.
Want God heeft dan niemand anders dan jou
om deze wereld aan te raken
met zijn liefde en kracht.

In ieder mensenleven komen momenten
waarop je de belangrijkste persoon bent.
Dat zouden ook enkele vissers ervaren, die lang geleden aan het werk waren,
ergens aan de over van een Meer in het land van de Joden.
Ze zullen geen hoge dunk van zichzelf gehad hebben,
want na een lange nacht van zwoegen en werken waren hun netten nog steeds leeg.
Maar ineens werden ze de belangrijkste personen van de wereld.
Want aan de oever stond Jezus,
met een vraag:

Ik heb jou nodig, om mensen te vissen.
Om je netten te vullen met liefde
en het leven van anderen te raken.
Om anderen op te vissen
wanneer ten onder dreigen te gaan
in deze soms zo harde wereld.
Ik heb jou nodig om mijn woorden te spreken
en anderen te omarmen met mijn goedheid.

En de vissers laten hun netten achter om mensenvissers te worden.
Ze laten zich roepen.
De apostelen zullen vallen en opstaan,
net zo sterk en onmachtig als wij het vaak zijn.
Maar ze zullen ook steeds meer gaan beseffen
dat God vaak niemand anders heeft dan hen
om deze wereld mooier en beter te maken,
om kromme paden recht te trekken
en gebroken levens te helen.

Zo zullen de vissers mensenvissers worden:
de belangrijkste mensen op aarde
op momenten en plaatsen
waar zij alleen kunnen doen wat gedaan moet worden.

Pas geleden sprak ik tijdens de vormselvoorbereiding
met jongelui uit groep 8
over hetzelfde thema.
En als voorbeeld vertelde ik over onze medeparochiaan Bertha Dirckx,
die als jonge vrouw in het Afrikaanse Burundi kwam.
Bertha zag daar de gehandicapte kinderen,
voor wie niemand zorgde
en naar wie niemand omkeek.
Op dat moment was zij de belangrijkste mens op aarde.
De enige die God had om het leven van die kinderen te raken.
En zij liet zich roepen.
Zij verbond haar leven aan dat van die gehandicapte kinderen.
Door hen op te vangen,
door met geploeter en geschooi een huis en een school te bouwen.
Door hier in Nederland een beroep te doen op de goedheid van mensen,
die haar ondersteunen
en door in Afrika mensen aan te spreken op hun verantwoording.

Had Bertha haar schouders opgehaald, dan was er waarschijnlijk niets verbeterd.
Maar door zich te laten raken door de vraag van een ander,
is er veel in beweging gezet.
Zo werd zij voor veel van die kinderen de belangrijkste mens op aarde.

Toen ik dat verhaal verteld had, begon een vormeling háár verhaal te vertellen.
Over haar vader die gehandicapt is
en dat het vaker voorkomt dat zij de enige is die hem kan helpen,
omdat zij thuis is.
Op dat moment is zij even de belangrijkste mens op aarde.
Ze vertelde ook dat het helemaal niet erg is om te helpen.
Als je van iemand houdt, dan doe je dat vanzelf.

Het verhaal van Bertha en het meisje, zijn roepingsverhalen.
Net zoals dat van die vissers, die mensenvissers werden.
Want waar mensen zich laten raken door een roep om hulp,
door een vraag om nabijheid, daar heeft God iemand gevonden
door wie Hij de wereld kan aanraken.

Het tegenovergestelde van roeping is dan ook onverschilligheid.
Wie zich laat roepen krijgt de kans
om het leven mooier te maken.
Maar wie onverschillig is,
gaat voorbij aan het leven
en laat kansen vaak voorgoed liggen.

Beste mensen,
vandaag mocht ik u voorstellen aan de belangrijkste mens ter wereld.
U kent die mens,
want hij leeft in u.
Laat u roepen
en zult zelf ervaren
hoeveel u kunt betekenen.

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey