Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Kerstdag
26 december 2015
 
 

Schriftlezingen:

Handelingen 6, 8-10 en 7, 54-60
Mattheus 10, 17-22

Verkondiging (preek):

Een Joods verhaal vertelt over een Rabbijn die naar de synagoge ging.
Zijn oudste zoon zat thuis de Heilige Schrift te bestuderen,
terwijl de jongste in de wieg lag te slapen.
Toen de Rabbijn thuis kwam,
zat zijn oudste nog steeds over de Bijbel gebogen,
terwijl de baby troosteloos lag te huilen.
De Rabbijn zei bestraffend: “Zoon, jij zou op je broertje letten!”
Deze zei:
“Sorry, Vader, ik was zo in God verzonken, dat ik mijn broertje niet gehoord heb.”
Nu zei de Rabbijn:
“Wie een kind niet hoort dat huilt van de honger,
die is niet in God verzonken, maar in zichzelf!”

Op tweede Kerstdag staan we precies daarbij stil.
Na vreugdevolle boodschappen en liefelijke Kersttaferelen,
wordt onze blik weer gericht op het dagelijkse leven,
waarin een lach en een traan elkaar afwisselen.
Want zó is het leven.
Vandaag is er feest en morgen misschien verdriet.
De een wordt geboren en de ander sterft.
Voor menigeen had Kerstmis trouwens ook een donkere rand,
omdat een dierbare er niet meer bij was,
omdat iemand zijn werk kwijt is geraakt
of zorgen heeft om toekomst en gezondheid.

Zó is het leven.
Gisteren vierden we de geboorte van Jezus,
vandaag gedenken wij de marteldood van Stefanus.
De kunst van het leven bestaat erin
om het goede te zien en ervan te genieten
en om tegelijkertijd oog te houden voor het verdrietige en het te verzachten.

Op eerste Kerstdag bezongen we blij de geboorte
en op tweede Kerstdag leven we mee met hen die lijden.

Stefanus, de heilige van deze dag, heeft dat zelf beleefd.
Hij was een van de eerste diakens in Jeruzalem.
Zijn taak was het om de Goede Nieuws van Jezus naar mensen toe te brengen.
Stefanus sprak mensen moed in met de woorden van Jezus.
Hij bracht een Blijde Boodschap.

Maar zijn taak bestond er vooral uit om de zieken te bezoeken,
de armen te ondersteunen,
de buitenstaanders welkom te heten.
Stefanus bracht zijn geloof in de praktijk met woorden en daden.

Maar de wereld staat niet altijd open voor mensen van licht en goedheid.
Telkens weer worden profeten monddood gemaakt
en mooie mensen beschadigd.
Van Jeremia en Elia uit het Oude Testament,
tot de apostelen en Stefanus
tot heilige mensen uit onze tijd als zoals Martin Luther King.

Wie licht in de wereld brengt, moet er rekening mee houden
dat ook het duister zich laat zien.
Stefanus komt fanatici tegen,
mensen die zo principieel geloven,
dat ze het hart uit hun geloof halen.
Ze vallen over de duidelijke taal die Stefanus spreekt,
ze kunnen de Goede Boodschap niet verstaan.

Dat geldt heel bijzonder voor een jonge man,
die in een hoekje van de eerste Lezing zat.
Saulus vervolgt de volgelingen van Jezus, zodat ze opgesloten en vermoord worden.
Wanneer Stefanus gedood wordt door een razende menigte,
dan zit Saulus in een hoekje en let op hun jassen.
Zó gaat dat in het leven.
Er is vreugde en verdriet,
licht en donker.
De ene jonge mens geeft zijn leven voor leven en liefde,
de ander kiest voor dood en donkerte.

Maar op deze tweede Kerstdag daagt opnieuw een Goede Boodschap.
Want wie doet en spreekt zoals Stefanus,
die ziet de hemel open gaan boven zijn leven.
En wie verhard is zoals Saulus, hoeft niet verloren gaan.
Want later zal juist deze Saulus een ommekeer meemaken,
geraakt worden door de Boodschap waarvoor Stefanus is gestorven.
Dan zal Saulus zichzelf Paulus noemen
en het Goede Nieuws van Jezus verkondigen waar hij maar kan.

Godsdienst op zijn slechtst,
dat is een uitgestoken vingertje dat anderen kleineert.
Godsdienst op zijn slechtst,
dat zijn grote woorden zonder daden van liefde.
Godsdienst op zijn slechtst,
dat is de waanvoorstelling dat je met geweld je doel kunt bereiken.

Maar Godsdienst op zijn best,
dat is het verlangen naar vrede, ondanks alles.
Godsdienst op zijn best,
dat is aandacht en zorg voor je naaste, in lief en leed.
Godsdienst op zijn best,
dat is vergeving.
Godsdienst op zijn best,
is een woning waar God geboren kan worden
omdat er liefde heerst.
Laten we het kerstkind zo welkom heten,
ook op de Tweede Kerstdag, de derde kerstdag en alle dagen die volgen.

Wie Gods mensenkinderen niet hoort huilen van de honger
of zuchten van eenzaamheid,
die is niet in God verzonken, maar in zichzelf!

Want God wordt mens, hier en nu
en nergens anders dan in de liefde.
Precies dat geloof  zal de wereld in de toekomst nog hard nodig hebben om te overleven.

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey