Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Kerstmis
24 en 25 december 2012
 
 

Verkondiging (preek):

Een van de bekende Nederlanders van het afgelopen jaar,  was de ruimtevaarder André Kuipers.
Hij werd zelfs genoemd als "grootste Nederlander van 2012".
Maandenlang verbleef André in een capsule om onderzoek te doen.
En intussen had hij een bijzondere blik op onze aarde.
Vanuit de hoogste hoogte zag hij de wereld van alle kanten,
zoals normaal geen mens de wereld kan zien.
In een interview vertelde hij later hoeveel indruk dat heeft gemaakt,
om de aarde vanuit een ander perspectief te zien.

André Kuipers kreeg een unieke kans
om de wereld met andere ogen te bekijken.
Maar eigenlijk krijgen ook wij die kans, op het Feest van Kerstmis.
We zien de aarde op een andere wijze.
We mogen kijken … vanuit het perspectief van God!

En dan valt iets op!
God kiest er niet voor om te kijken vanuit de hoogte,
vanuit een verre hemel.
Nee … God beziet de wereld met de ogen van een kind,
van een klein en kwetsbaar wezen.

Op het eerste Kerstfeest bekeek Hij de wereld van onderuit
en dat is God steeds blijven doen
in het leven van Jezus
en in de Boodschap die Hij ons gaf.

Vanuit de kribbe kijkt Hij naar Jozef en Maria
en hun hart wordt wijd en groot,
zodat ze het kindje toedekken,
wikkelen in doeken en in hun  liefde.

Vanuit de kribbe kijkt de Allerhoogste
naar de herders die komen.
Hij kan hun niet meer schenken dan zijn glimlach
en zij kunnen Hem niet meer schenken
dan de warmte van hun schapen.

Later, toen het Kind van Bethlehem groot was geworden,
zou Hij de wereld blijven bekijken … van onderuit.
Hij keek op niemand neer,
maar hield van iedereen
en heel bijzonder van de kleinen, de armen, de vreemdelingen.

Vanuit de ervaring van zijn eigen geboorte in de stal van Bethlehem,
zou Hij later zeggen:
Wie een kind opneemt in mijn Naam,
die neemt God op in zijn of haar leven.
En wie het Koninkrijk van God wil zien,
moet leren kijken met de ogen van een kind.

Jezus keek niet voorbij aan de nood van anderen,.
maar zag de vraag om hulp van een zieke,
het stille verlangen van de doofstomme,
de gebrokenheid van de rouwende,
de eenzaamheid van de uitgestotene.
Hij bekeek de wereld met hún ogen
en werd het antwoord op hun vraag naar liefde, vergeving, barmhartigheid.

Op het feest van Kerstmis mogen ook wij de wereld zien met de ogen van God.
Hij verscheen als een klein kindje,
niet om te oordelen en te veroordelen,
maar om een beroep te doen op de goedheid van ons hart.

Hij werd niet beschermd door wapens
maar kwam ontwapenend in deze wereld,
door zijn leven in mensenhanden te leggen.

Hij was Allerhoogste … en Allerkleinste; verheven en kwetsbaar tegelijk.
Zo deelde Hij ons leven en schonk ons zijn leven.
God keek naar de aarde en de hemel ging open.

Want wanneer je de hemel écht open wil zien gaan,
dan moet je niet vanuit de hoogte kijken, maar vanuit de diepte.
Met de ogen van een kind, een zieke, een arme drommel,  een vreemdeling.

Dit is de nacht/dag van het verhaal
van mensen dolend in het duister
tot wie God zegt: Kom hier en luister
Ik ben er voor u allemaal.

Ik zet jou, kleine mens, in ’t licht
jij mag er zijn, je bent bijzonder.
Dit is de nacht/dag van ’t grote wonder,
hier krijgt Gods liefde een gezicht.

De uitkomst van een visioen
en de vervulling van een droom.
Kijk met de ogen van Gods Zoon:
’t is liefde zien en liefde doen.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey