Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
33ste zondag door het jaar (B)
17 en 18 november 2012
 
 

Schriftlezingen:

Danil 12, 1-3
Marcus 13, 24-32

Verkondiging (preek):

Wat zou je vandaag doen,
wanneer je wist
dat morgen de wereld zou vergaan ?

Beste mensen, die vraag zou ieder mens zich zo nu en dan moeten stellen.
"Wanneer ik wist
dat morgen de wereld zou vergaan,
wat zou ik vandaag dan doen?

Het antwoord op die vraag zegt namelijk heel wat over jezelf:
hoe je in het leven staat,
wat belangrijk voor je is,
wat je draagt.
Want wat zu je doen?

De n zal antwoorden:
Als morgen de wereld vergaat, dan wil ik vandaag nog dingen doen,
waarvan ik altijd gedroomd heb!
Misschien wel een snelle rit maken met een Ferrari,
of in een vliegtuig stappen naar een exotische bestemming.

Een ander zal wellicht een feestje bouwen, om tot het einde toe te vieren.
En weer een ander zal de rolluiken dichtmaken en wegkruipen.
De een zal familie om zich heen verzamelen,
een ander wil helemaal alleen zijn.
De een zal vloeken, de ander bidden.
De een gaat in het donker zitten, de ander steekt een kaars aan.

Nu hebben mensen vaak het gevoel gehad dat de wereld zou vergaan
en zeker dat hn wereld verging.
De eerste Christenen hebben dat gedacht, toen ze vervolgd werden
en door de Romeinse keizers voor de leeuwen geworpen.
In die donkere tijd begrepen ze de wereld niet,
die met zoveel haat op de goede Boodschap van Jezus reageerde.

En juist in die donkere tijden vertelden ze elkaar de verhalen van Jezus,
zoals het Evangelie van deze dag.
Jezus spreekt daarin over de donkerte in deze wereld.
Hoe je het gevoel kunt hebben dat de sterren doven
en de donkerte ondoordringbaar wordt.
Jezus ontkent die duisternis niet,
maar hij reikt ons een klein teken van hoop aan.
Denk je dat alles naar de knoppen gaat?
Voel dan eens aan de knoppen van de bomen!

In de herfst en de winter lijkt de natuur dood te gaan.
Maar diep van binnen is er levenskracht in de bomen.
De knoppen zullen bij licht en warmte opengaan,
ze zullen na de donkere tijd gaan getuigen van de lente, van het leven.
Nu is het misschien koud, maar er kmen betere tijden!
Nu is het misschien doods, maar er kmt leven!

Dat is de manier waarop Jezus naar de toekomst kijkt!
Wanneer het lijkt alsof de wereld om je heen vergaat,
wijs elkaar dan op tekens van hoop.
Houd elkaar juist dan vast, wanneer je het leven niet begrijpt.

Ieder mens maakt momenten mee, waarop je denkt:
Het komt nooit meer goed, alles vergaat!

Dat heeft vast en zeker het echtpaar gevoeld dat laatst in het nieuws was.
Beiden werken bij Ford en hebben opgroeiende kinderen.
Beiden zullen hun werk verliezen.
Reken maar dat zij het gevoel hebben dat hun wereld vergaat.

En wat denk je van de Asielzoekers die ergens in een park in een tentenkamp wonen, zonder verblijf, met nauwelijks hoop.
Ook hun wereld dreigt te vergaan.

Maar in die donkerte zijn er ook kleine tekens van hoop.
Juist wanneer de wereld van mensen vergaat,
staan Goddank andere mensen op die zich hun lot aantrekken.
Mensen zoals de jonge advocate die zich pro Deo inzet voor asielzoekers
en daar haar tijd en kundigheid aan geeft.
Mensen uit een plaatselijke kerk in Amsterdam,
die voedsel en kleding brengen,
omdat ze vinden dat ieder mens daar recht op heeft.

Iemand die zonder werk en zonder relatie was komen te zitten
kreeg hulp van een vriendin en ze schreef haar later een briefje:
Ik was arm
en jij
gaf mij jouw schouder!

Misschien gaat het Jezus juist daarom.
Dat wij zelf die kleine tekens van hoop worden,
dat we elkaar vasthouden,
door de donkerte heen sleuren,
niet onverschillig staan.

Jezus maakte dat duidelijk door te wijzen naar de knoppen van een boom.
Wanneer de wereld naar de knoppen dreigt te gaan,
bouw dan een nieuwe wereld.
Want echte vriendschap en oprechte zorg, kunnen een wereld van verschil maken.

Beste mensen,
in de zestiende eeuw vroeg iemand aan de reformator Maarten Luther:
Wat zou jij doen, wanneer je wist dat morgen de wereld zou vergaan?
Hij antwoordde:
Dan zou ik vandaag nog een boom planten!

Dat is Christen-zijn ten voeten uit.
Het is blijven bouwen aan een nieuwe wereld,
het is blijven hopen op betere tijden,
het is blijven geloven in de weg van Jezus.

Christenen dat moeten mensen zijn,
die met geloof en naastenliefde
in een dorre wereld
bomen blijven planten.

Amen!

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey