Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
23ste zondag door het jaar (B)
8 september 2012
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 35, 4-7a
Marcus 7, 31-37

Verkondiging (preek):

Mensen die slecht horen vertellen vaak dat ze de grootste moeite hebben
om iets te verstaan
wanneer vele stemmen klinken.
Dan werken zelfs hoorapparaten niet meer
en gaan klanken een onverstaanbare brij vormen.

Wanneer je echt wilt praten met iemand die slecht hoort,
dan moet je die mens terzijde nemen,
een rustige plek uitzoeken.
Dat is ook wat Jezus doet in het Evangelie.

Jezus is onderweg,
Hij trekt door Galilea
en in zijn voetspoor laat Hij een verhaal van goedheid achter.
Jezus geneest en troost,
Hij opent de ogen van een blinde,
reinigt een melaatse,
heelt gebroken harten
en deelt zijn Blijde Boodschap met ieder
die het wil horen.

Van overal komen mensen Hem tegemoet,
met hun vragen, zorgen en hoop.
Vandaag vertelt de Bijbel over een menigte, die zich rond Jezus verzamelt.
Ze duwen iemand naar voren.
Een man die doof is en moeilijk spreekt.

Je moet je eens voorstellen hoe att voor die man gevoeld moet hebben.
Hij kon niet vragen wat er gaande was.
En zijn plaatsgenoten konden het hem niet vertellen.
Ook had hij nog nooit Jezus horen spreken, omdat zijn oren gesloten waren.
En dan staan ze opeens tegenover elkaar.
De dove man in zijn stille, eenzame wereld.
En Jezus,
de man van God uit wiens mond zoveel mooie woorden stromen,
dat de mensen aan zijn lippen hangen.
Een grotere tegenstelling kun je toch niet indenken?

Maar voor Jezus bestáát die tegenstelling niet.
Hij overbrugt de afstand tussen de doofstomme en zichzelf.
Het eerste dat Hij doet is de man meenemen … weg uit de drukte.
Jezus weet dat je iemand die slecht hoort moet aankijken.
En de man weet meteen waar Jezus naartoe wil,
want hij verstaat zijn gebaren.

Jezus steekt namelijk zijn vingers in de oren van de doofstomme!
Zo laat Hij zien dat hij zijn oren wil openen,
om de man zijn goede woorden schenken.

Jezus raakt de mond van de doofstomme aan,
want Hij wil ook de man horen spreken, Jezus wil zijn verhaal horen.

Dan slaat Jezus zijn ogen naar de hemel en zucht!
De man moet op dat moment begrepen hebben dat Jezus bij God hoort.
Dat God het verdriet om zijn handicaps heeft gezien
en bij hem is geweest, al die keren dat hij diep gezucht heeft
en vragend naar de hemel heeft gekeken.

Tot dusver kon de doofstomme het allemaal volgen, mét zijn handicap.
Want Jezus maakte duidelijke gebaren.
En dan klinkt er één woord.
Het is het eerste woord dat de man in zijn leven hoort: “Effeta … ga open!”

Dát is wat Jezus hem ten diepste toewenst.
Dat de man open zal gaan!
Dat hij goede woorden kan horen en zijn verhaal kan delen.
Dáár is het Jezus ten diepste om te doen.
Niet om applaus te trekken of om de aandacht te trekken met een wonder.
Maar om deze mens toekomst te geven.
Effeta … ga open!

Het is een bijzondere ontmoeting tussen die twee.
Want er is iets gebeurd.
Er is iets opengegaan in de gehandicapte man.
Niet alleen zijn oren en zijn mond, maar heel zijn leven.
Hij voelt zich gehoord, gezien, begrepen.
Wie Jezus ontmoet, kan dat ervaren.

De mensen die van een afstandje toekijken, hebben het nog niet begrepen.
Ze zijn doof wanneer Jezus hen vraagt om te zwijgen over wat er gebeurd is.
Ze beginnen overal een spektakelverhaal te vertellen,
over Jezus die nota bene in hun stad een doofstomme mond en oren opende.
Maar niet over Jezus die mensenlevens opent.

Het Evangelie leert ons iets heel wezenlijks,
namelijk  de kracht van een échte ontmoeting.
Waar iemand een ander in de ogen kijkt, daar gebeurt iets.
Waar de een de ander wil begrijpen, daar kunnen mensen opengaan
en de Blijde Boodschap van Jezus ervaren.

Voor heel wat mensen die onze kerken bezoeken
is het moeilijk om de rituelen te begrijpen en de taal van de Bijbel te verstaan.
Soms is de afstand tussen kerktaal en dagelijks leven erg groot.
Dan klinken woorden als een onverstaanbare brei.
Afstandelijk en ver weg.

Maar je oren kunnen open gaan voor het Goede Nieuws,
wanneer je iemand ontmoet
die in zijn of haar eigen woorden laat doorklinken wat Jezus te zeggen heeft.

Iemand die gelukkig is met zijn geloof;
er een houvast in vindt
en een houvast voor anderen wordt.
Iemand die uit de Boodschap van Jezus
moed put om het goede te doen.

Geloven begint niet met een spektakel,
met grote woorden en wondertekens.
Geloven begint met een ontmoeting,
van mens tot mens,
waarin God aan het woord kan komen.

Alleen zó kunnen je oren en je hart opengaan.

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey