Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
21ste zondag door het jaar (B)
25 en 26 augustus 2012
 
 

Schriftlezingen:

Jozua 24, 1-2a.15-17.18b
Johannes 6, 60-69

Verkondiging (preek):

Tijdens ons leven maken we heel wat keuzes.
Soms heel eenvoudig en alledaags:
“Wat gaan we vandaag eten?”
“In welke winkel koop ik een nieuwe jas?”

Soms kan kiezen ook ingewikkeld zijn,
dat ervaren nogal wat mensen met de verkiezingen in zicht.
Zo spreken we van zwevende kiezers,
die niet goed weten op welke politieke partij ze zullen stemmen.
Met de programma’s van partijen naast elkaar,
kan er herkenning zijn,
of juist niet.
Je moet dan wikken en wegen.
Je verstand gebruiken en kiezen welke partij het dichtst bij je komt.

In de aanloop op de verkiezingen kunnen mensen een ook “kieswijzer” invullen.
Aan de hand van een vragenlijst,
bepaalt dan een computerprogramma
welke partij het beste bij je past,
welke verkiezingspunten overeen komen met jouw ideeën en wensen.
Zo kun je door wikken en te wegen een keuze maken.

Maar andere keuzes, die vragen om een andere weg.
De keuze van de liefde van je leven,
die maak je niet met je hoofd,
maar meer met je hart.
Veel bruidsparen vertellen dat,
hoe ze zelf verrast werden door degene aan hun zijde,
die zo anders is, en tegelijkertijd zo bijzonder voelt.
Dat gaat je verstand te boven.

Vandaag vertellen ook beide Bijbelverhalen over een keuze.
In de eerste Lezing hoorden we over Jozua.
Na de dood van Mozes heeft Jozua het Joodse volk naar het Beloofde Land geleid.
Eindelijk, na zoveel jaren, staan ze op de grond van het Beloofde Land.
Maar terwijl het zand van de woestijn nog aan hun voeten kleeft,
blijken enkelen al vergeten te hebben welke weg zij hebben afgelegd.
De afgoden van het nieuwe land lijken verlokkelijk.
Mammon beheerst vaak het leven van hen die gesetteld raken.
Sommigen maken het zich gemakkelijk, omdat ze toch het uitverkoren volk zijn.

Maar Jozua stelt zijn volk opnieuw voor de keuze:
Wil je God laten vallen, ga dan je gang.
Maar noem je jezelf een gelovig mens, lééf er dan ook naar.
Herinner je hoe God een rol speelde in het leven van de mensen
die je zijn voorgegaan.

Jozua laat duidelijk horen waarvoor hij kiest.
“Ik en mijn familie, wij dienen de Heer!
En jullie, waar kiezen jullie voor?”
Later zal Jezus zijn leerlingen dezelfde vraag stellen.
Sommige volgelingen vinden het prachtig wat Jezus doet:
zieken genezen, wonderen verrichten, brood vermenigvuldigen.
Maar wanneer Jezus ook eisen stelt, dan wordt het ineens anders.
Wanneer Hij vraagt om te helen en te delen,
dan komt zijn Boodschap ineens wel heel dichtbij.
Sommige volgelingen kiezen liever hun eigen weg en verlaten Hem.
En dan stelt Jezus de vraag aan zijn apostelen:
”Willen ook jullie Mij verlaten?”

Het is een oprechte vraag.
Want Jezus heeft nooit iemand gedwongen om Hem te volgen.
Je bent vrij om in zijn voetspoor te gaan, of een andere weg te kiezen.
Geloven is een vrije keuze.

Wanneer mensen dat vergeten en iemand hun geloof opleggen,
dan gaat het mis.
De wereldgeschiedenis leert ons dat.

Geloven is een vrije keuze.
Maar let wel: het is geen vrijblijvende keuze.
Want wie ervoor kiest om Jezus te volgen, die zal daarnaar moeten leven.
Die keuze moet gemaakt worden met
• hoofd,
• hart
• en handen.

Wie in het voetspoor van Jozua en Jezus kiest voor de weg naar God,
zal dat met verstand moeten doen.
Door te wikken en te wegen,
door je af te vragen
of jouw leven, je keuzes, je manier van omgaan met een ander
passen in het Verhaal van onze geloof.

Wie kiest voor de weg naar God,
zal dat met het hart moeten doen.
Door je geweten te laten spreken,
door net zoveel van je naaste te houden, als Jezus dat heeft voorgedaan.
Door een warm kloppend hart te zijn
in deze vaak zo harde wereld.

En wie kiest voor God,
zal dat ook met zijn of haar handen moeten doen.
Dat je gelooft moet zichtbaar worden
in je daden.
Dat is de gewetensvraag die Jozua aan zijn volk stelt:
“Kunnen mensen aan ons zien dat we gelovige mensen zijn?”
Maken wij er werk van, dat we horen bij een gelovige gemeenschap?
Dóen we genoeg met ons geloof?

In onze tijd is geloven niet meer vanzelfsprekend.
De vraag van Jezus uit het Evangelie is heel persoonlijk geworden:
“Wil je Mij verlaten of blijf je bij Mij?”
Het is aan ieder van ons om daar een antwoord op te geven.
Maar hoe we ook antwoorden,
we weten hoe Jezus zijn kieswijzer heeft ingevuld:
met hoofd, hart en handen,
met heel zijn leven,
omdat Hij oneindig veel van ons houdt.

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey