Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Maria ten hemelopneming
18 en 19 augustus 2012
 
 

Verkondiging (preek):

Een ouder echtpaar vertelde onlangs hoe het gaat,
wanneer de kinderen op bezoek komen.
Wanneer vader alleen in de kamer zit,
dan kijken ze de kamer rond en vragen verbaasd:
“Is Mam neet thoes?”

In veel gezinnen gaat dat zo.
Moeders hebben een eigen plek.
Ze brengen een sfeer van vertrouwen,
ze luisteren, lossen zaken met zachte hand op.
Ze zorgen voor warmte
en brengen sfeer in huis.

In de kerk lijkt dat hetzelfde te zijn.
Kerken zijn in het weekend – met een beetje geluk – voor de helft gevuld.
Er verschijnen steeds vaker berichten in de krant
over kerkgebouwen die worden gesloten.
Maar tegelijkertijd zie je het wonderlijke gebeuren,
dat kapellen volstromen.
Zelfs heel wat jonge mensen vertellen
dat ze niet zo vaak naar de kerk gaan,
maar wel regelmatig bij Maria een kaars aansteken,
even rust vinden,
een gebed schrijven in een intentieboek.

Het is in de Familie van de kerk, zoals in menig gezin.
Heel wat mensen komen achterom binnen,
ze herkennen in Maria de moeder
die hen begrijpt, die met zachte hand kracht geeft,
die tijd heeft en er altijd is wanneer je binnenkomt.
In veel verhalen hoor je juist dat terug.
Maria schenkt vertrouwen,
in haar kapellen mag je komen met je lief en leed,
je mag er een traan laten vallen,
of dankjewel zeggen.

Moeder Maria houdt voor velen de achterdeur naar God open.

De engel die haar in de Bijbel heeft bezocht, leek dat al te weten.
Hij stapt in haar huisje in Nazareth binnen,
zomaar, onverwacht.
De engel vindt bij Maria een luisterend oor,
een begrijpend hart.
“God heeft jou nodig” zegt de engel.
En Maria zegt: “Laat dan maar in Godsnaam gebeuren wat goed is!”

Wanneer God onze geschiedenis binnenstapt,
dan doet Hij dat niet via de voordeur van rijken en machtigen,
niet via poorten van paleizen,
maar door de achterdeur van een meisje uit Nazareth.

En Maria begrijpt heel goed wat God doet.
Zo hoorden wij haar vandaag uitzingen in het Magnificat.
In haar lofzang.
God komt meestal langs de achterdeur binnen,
machtigen stoot Hij van hun troon,
maar kleine mensen maakt Hij groot.
Wie veel heeft staat met lege handen
en wie niets heeft mag ontvangen.

Wanneer de kerk in onze tijd toekomst wil hebben,
dan moet zij geen gouden deuren openen,
geen machtige poorten.
Maar dan moet zij zijn als de vertrouwde achterdeur in onze samenleving.
Een plek waar mensen welkom zijn,
een deur waarachter je warmte ervaart,
een opening naar een wereld van liefdevol geloof
en hartelijke nabijheid.

Om grote kerkgebouwen open te houden
moet je daarom goed kijken naar kleine kapellen.
Want daar wordt lief en leed gedeeld,
daar mag je komen, wie je bent, waar je ook vandaan komt,
hoe groot of gebroken je ook bent.
Want Maria houdt daar de deur open,
Moeder is daar thuis.

Laten wij haar groeten
en bidden om haar voorspraak
voor de gemeenschap van de kerk
die wij samen vormen:

Wees gegroet Maria,  moeder van de Heer,
leer mij luisteren als God tot mij spreekt
en leer mij geloven dat Hij ook voor mij
een goede boodschap heeft.

Wees gegroet Maria,  moeder van de Heer,
help mij te doen  wat God mij vraagt
en leer mij erop te vertrouwen
dat zijn liefde alles ten goede keert.

Wees gegroet Maria, laat me alstublieft niet alleen
als pijn en kwaad mijn hart en leven breken.
Vertel mij dan van Jezus,
uw Zoon en onze Heer.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey