Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
17de zondag door het jaar (B)
28 en 29 juli 2012
 
 

Schriftlezingen:

2 Koningen 4, 42-44
Johannes 6, 1-15

Verkondiging (preek):

Er was eens een dorp waar een reiziger aankwam.
Terwijl hij door de straten liep, zag hij dat er schaarste heerste.
Mensen zaten in hun huis
en keken met lege ogen
naar de bijna lege pannen op het vuur.

De reiziger klopte bij een van de huizen aan
en werd meteen met wantrouwen begroet.
“Wanneer je om eten komt vragen, ga dan maar verder,
want wij hebben zelf nauwelijks genoeg”.
De reiziger glimlachte:
“Ik vraag niet om eten,
alleen om een ketel met water
op het vuur!”
Dan zal ik zorgen voor een maaltijd waar we allemaal van kunnen eten.

De mensen waren benieuwd.
Het vuur werd aangestoken
en het nieuws ging als een lopend vuurtje door de straten.
Van alle kanten kwamen mensen kijken naar die vreemde man.
Terwijl het water op het vuur stond te koken,
haalde hij een steen uit zijn broekzak
en gooide die in de ketel.
De man zei:
“Dit is een magische steen,
wanneer je die in het water gooit, dan verandert het in smakelijke soep!”
Terwijl hij roerde in de ketel,
zei de reiziger:
“Weet je wat de soep nóg lekkerder zou maken?
Wat prei en een ui.”
Een van de buren riep:
“Ik heb niet veel, maar wel wat prei in de tuin.”
Anderen riepen:
“Ik heb nog wat uien liggen!”
“Ik heb nog aardappels.
“En ik wortels, ik selderie, ik bloemkool!”
Snel gingen ze naar huis om het te halen.

De soep begon inmiddels goed te ruiken.
“Weet je wat ook zou smaken?” zei de reiziger.
“Een stukje vlees!”
Ook dat bleek wel iemand in huis te hebben.

Die avond zaten al de dorpbewoners rond de ketel met soep.
Ze zeiden verbaasd:
 “Die magische steen werkt wel, het is lang geleden dat we zo goed hebben gegeten!”
De volgende dag trok de reiziger verder.
Hij gaf de steen aan de mensen en zei:
“Wanneer je hetzelfde recept volgt, kun je iedere dag koken met die steen”.

Buiten het dorp gekomen keek hij glimlachend om,
bukte zich
en raapte een steen op, die hij in zijn tas stopte.
Zo ging hij op weg naar het volgende dorp.

Beste mensen,

dit volksverhaal bevat een wijze les.
Waar mensen alleen op zichzelf gericht zijn,
daar groeit schaarste.
Daar komen mensen tekort.

Maar waar we beginnen met delen, al is het nog zo bescheiden,
daar blijkt vaak genoeg te zijn,
daar begint het recept van een betere wereld.

Ook het Evangelie van vandaag lijkt ons dat te leren.
Het verhaal begint armoedig.
Van overal zijn de mensen naar Jezus gekomen,
om zich te voeden met zijn woorden,
om kracht op te doen.
Maar dan begint hun maag te rommelen.
De mensen krijgen honger.

De apostelen zien een probleem, dat ze niet kunnen oplossen.
Zoveel mannen, vrouwen en kinderen voeden,
daar kun je toch niet aan beginnen.
Maar Jezus denkt anders.
Hij denkt in mogelijkheden.
En Hij weet dat waar mensen gaan delen, de wonderen de wereld nog niet uitzijn.

Jezus heeft geen "magische steen",
maar wel een jongetje uit de massa, dat bereid is om te delen.
Hij heeft vijf broden bij zich en twee vissen.
Het is niet veel, maar het is wel een begin.
Jezus neemt het beetje voedsel aan en zegent het.
Dan nodigt Hij de mensen uit om het te delen.
En het wonder geschiedt, er blijkt genoeg te zijn voor ieder,
meer dan genoeg zelfs, want er blijft nog over.

Wat is er gebeurd?
Heeft Jezus het voedsel vermenigvuldigd?
Of heeft het voorbeeld van dat jongetje anderen geraakt,
zodat zij ook hun beetje voedsel zijn gaan delen?
Wie zal het zeggen?

Jezus zegent in ieder geval het voedsel dat gedeeld wordt.
En er blijkt genoeg te zijn.
En dat geldt voor meer in het leven.

Hij zegent de tijd die gedeeld wordt,
want die telt dubbel,
in het leven van de gever én de ontvanger.

Hij zegent de hoop die gedeeld wordt,
want daardoor groeit de wil
om het goede te doen.

Hij zegent de liefde die gedeeld wordt,
want daaruit groeit verbondenheid
en nieuw leven.

In onze tijd van crisis en zorg om de toekomst,
kunnen het Evangelie én het volksverhaal
ons iets leren.
Waar mensen langs elkaar leven,
hebben en houden,
daar worden we samen armer.

Maar waar mensen delen,
van wat ze hebben en wie ze zijn,
daar blijkt vaak genoeg te zijn,
voor jou … en de ander!

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey