Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
16de zondag door het jaar B
21 en 22 juli 2012
 
 

Dit weekend heeft de pastoor vervangen in de parochies van Echt, waar onderstaande verkondiging werd uitgesproken.

Schriftlezingen:

Jeremia 23, 1-6
Marcus 6, 30-34

Verkondiging (preek):

Het is tegenwoordig heel gewoon om een mobiele telefoon bij je te dragen.
Daardoor kunnen mensen je overal bereiken,
of je nu thuis bent, op het werk of tijdens een wandeling.
Door zon mobiele telefoon kun je overal aangesproken worden.

Maar je moet niet vergeten om die telefoon op te laden,
anders raakt de accu steeds leger en is ineens geen gesprek meer mogelijk.
Wanneer je de telefoon niet regelmatig met het stopcontact verbindt,
dan word je vanzelf onbereikbaar.

Eigenlijk is het precies zo met mensen.
Ieder van ons heeft iets te bieden, op een eigen wijze.
Daarom is het goed om open te staan voor de vragen van mensen,
om bereikbaar te zijn wanneer een ander je nodig heeft.
Om je aan te laten spreken voor het verdriet of de vreugde van een ander.

Maar ook zal ieder mens moeten waken over zijn of haar accu.
Want wanneer je altijd maar geeft en klaarstaat voor een ander,
dan bestaat de kans dat je zelf leeg raakt
en uiteindelijk niets meer te geven hebt.
Daarom is het goed om regelmatig de accu van je leven op te laden,
om weer bij jezelf te komen en bij de Bron waaruit je leeft.

Dat is ook wat Jezus vandaag zijn leerlingen op het hart drukt.
Ze komen net terug van een reis,
waarbij ze hun beste krachten hebben gegeven.
De leerlingen zijn er twee aan twee op uitgetrokken,
om te troosten en te bemoedigen,
om zieken bij te staan.
Ze hebben over Jezus gesproken en de daad bij het Woord gevoegd.
Ze hebben veel gegeven aan de mensen die zij tegen zijn gekomen,
Moe, maar voldaan, keren zij terug.
En dan nodigt Jezus hen uit om hun accu weer op te laden.
Rust wat uit zegt Hij.
Kom mee naar een eenzame, stille plaats.
Jezus leert hen, dat wie iets te bieden wil hebben, zichzelf niet voorbij mag lopen.
Anders raakt je kracht op.

Zoals een mobiele telefoon regelmatig verbonden moet worden met het elektriciteitsnet, zo moeten ook mensen zich regelmatig laten voeden.
Door de stilte te zoeken.
Door je te bezinnen op de vraag wie je bent en wat je wil betekenen.
Door God de ruimte te geven om tot je te spreken,
zodat je iets te zeggen zult hebben in zijn Naam.

De weg naar buiten en de weg naar binnen, ze roepen elkaar op.
Wil je diepgang geven aan het leven van een ander?
Dan moet je jezelf de kans geven om eerst diepte aan te brengen in je eigen bestaan.
Wil je uitademen? Dan moet je niet vergeten om eerst in te ademen.

Jezus geeft ons daarbij het goed voorbeeld.
Hij spreekt en is mensen nabij,
maar evenzeer zoekt Hij de eenzaamheid, om te luisteren naar zijn hart
en naar zijn Hemelse Vader die daar tot Hem spreekt.

Doordat Jezus zijn eigen leven verstaat,
kan Hij ook dat van anderen verstaan en doorgronden.
Alleen met een keer lang uitslapen, laad je de accu niet op.
Maar wl door bewust te leven.
Door regelmatig stil te staan bij wie je bent en wat je doet.
Door God de kans te geven om tot je te spreken.

Wanneer Jezus naar de mensen kijkt, zo hoorden wij,
dan heeft Hij medelijden met hen,
want zij waren als schapen zonder herder.
Niet omdat er te weinig priesters waren in die tijd.
In de Tempel bestond er zelfs een rooster,
waarbij priesters alleen maar bij toerbeurt de offers konden opdragen.
Er waren niet te weinig geestelijke leiders,
maar geloven werd vaak afstandelijk beleefd.
Met teveel aandacht voor de buitenkant en te weinig voor de binnenkant.
Daardoor konden de gewone gelovigen vaak nergens terecht met de vragen en onzekerheden die bij het leven horen.

Daarom leert Jezus zij n volgelingen om een gezond evenwicht te bewaren.
Om te geven, maar ook om te ontvangen.
Om te spreken, maar ook om te luisteren.
Om naar buiten te trekken, maar ook om naar binnen te keren.
Want alleen z kun je het volhouden.
Alleen z heb je echt iets te zeggen en te bieden.

Graag wil ik afsluiten met enkele woorden van Bernardus van Clairvaux,
een heilige monnik uit de middeleeuwen.
Lang geleden schreef hij eigentijdse gedachten, zoals deze:

Al kende je alle mysteries,
al kende je de wijdten van de aarde,
de hoogten van de hemel, de diepten van de zee
als je jezelf niet kent, ben je als iemand die bouwt zonder fundament.
Je bent dan bezig om een rune te maken, geen bouwwerk.
Al wat je opbouwt buiten jezelf,
is als een hoop zand, blootgesteld aan de wind.
Een wijs mens is ook wijs voor zichzelf.
Hij drinkt als eerste uit de bron waaruit hij leeft
en waarvan hij geeft.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey