Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
13de zondag door het jaar B
30 juni en 1 juli 2012
 
 

Schriftlezingen:

Wijsheid 1, 13-15 + 23-14
Marcus 5, 21-43

Verkondiging (preek):

Wanneer gesproken wordt over eenzaamheid,
dan komt meestal het  beeld naar voren van iemand
die alln in een kamer zit,
omringd door muren van stilte.

Dat is n tragisch gezicht van eenzaamheid.
Maar soms kunnen mensen ook te midden van een grote menigte
eenzaam en verlaten zijn.
Die ervaring moet ook de vrouw gehad hebben over wie we hoorden in het Evangelie.
Zij staat midden in een nieuwsgierige en uitbundige menigte.
Overal kijken de mensen uit naar Jezus,
Hij is de attractie van de dag.
Ze hebben veel over Jezus gehoord,
die prachtig kan spreken en wonderen kan verrichten.
De menigte staat te popelen.
Wat zal Jezus vandaag voor bijzonders doen in hun straten?

En midden tussen die menigte staat een vrouw,
die zich waarschijnlijk eenzamer voelt dan ooit.
In het verborgene draagt ze een last, want ze lijdt aan bloedvloeiingen.
Ze heeft veel te lijden gehad, zo zegt het Evangelie.
De vrouw heeft heel haar bezit uitgegeven aan dokters,
voor behandelingen die haar meer hebben geschaad dan gebaat.
Ze lijdt in stilte.
Want het zal niemand zijn opgevallen wat voor een verdriet zij heeft.
Zeker niet wanneer ook nog het dramatisch bericht komt
dat het kind van een van de plaatselijke notabelen ziek is.

Dan durft de vrouw helemaal niet meer aan te komen met haar kwaal.
Midden in de menigte doet ze n ding.
Ze raakt de zoom van de kleding van Jezus even aan.
Dat kan toch niemand opvallen,
want aan alle kanten dringen de mensen tegen Jezus op.

Op dat moment zet Jezus het verhaal stil.
Hij voelt dat er een kracht van Hem is uitgegaan, zo hoorden wij.
Jezus merkt dat er iets gebeurd is.

Midden in de menigte is er een bijzondere ontmoeting.
Jezus doorbreekt de eenzaamheid van de vrouw.
Niet langer vloeit het leven uit haar weg,
maar zij stroomt vol met de kracht die Jezus schenkt.
Hij kijkt haar in de ogen.
Hij wil haar laten weten dat zij er mag zijn,
met haar verdriet en haar hoop.

Dan eindigt de ontmoeting even abrupt als hij begonnen is.
Jezus moet verder, naar de volgende plaats waar Hij nodig is,
om een meisje uit de dood op te wekken.
Bijna niemand heeft gemerkt
dat Hij even daarvoor ook de vrouw in de menigte
een nieuw leven heeft geschonken.
Zij is genezen.
Niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk.
Want nooit zal zij vergeten wat er gebeurd is.

En aanraking met die Man uit Nazareth was voldoende
om haar te verlossen van haar ziekte
n haar eenzaamheid.
En aanraking was voldoende om te weten dat zij niet alleen stond.
En aanraking zorgde ervoor
dat onbeschrijflijke pijn vervangen werd
door het besef dat Iemand oneindig van haar houdt.

Die ervaring zouden ook wij aan elkaar moeten gunnen.
Soms voelen wij ons net zoals die vrouw uit het Bijbelverhaal.
Dan hebben we het gevoel dat we alleen staan.
Dan lachen wij van buiten, terwijl we huilen van binnen.
Juist op die momenten is het van levensbelang dat je mensen ontmoet
die doen wat Jezus deed:
hun hand uitsteken, een bemoedigend woord spreken.

Maar soms kan er ook van ns kracht uitgaan.
Dan kun je de dag van een ander goedmaken, met vriendelijkheid en aandacht.
Dan kun jj het zijn,
die een ander laat merken dat hij of zij niet alleen staat,
omdat je lasten wil helpen dragen.

Het begint ermee dat het leven van de n
dat van de nder raakt.
Jezus is ons daarin voorgegaan, toen Hij stilstond bij een zieke vrouw.

Zo wil Hij ook ons leven raken
om ons te helen, tot in ons hart,
zodat wij met Hem deze wereld kunnen genezen.

Amen!

 

 

 

 

 

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey