Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Geboorte van Johannes de Doper
23 en 24 juni 2012
 
 

Schriftlezingen

Handelingen 13, 22-26
Lucas 1, 57-66, 80

Verkondiging (preek)

Wanneer je luistert naar een opera,
dan begint deze doorgaans met een ouverture,
een muziekstuk waarin je al de melodieën hoort
die laten uit volle borst gezongen zullen worden door zangers en zangeressen.

Wanneer wij vandaag het Feest vieren van de geboorte van Johannes de Doper, dan kun je ook dat zien als een ouverture.
Johannes zet in zijn leven de juiste toon, voor al wat er komen gaat.
Heel zijn leven is één grote voorbereiding op de komst van Jezus.
Want waarover Johannes droomt en spreekt, dat zal Jezus waarmaken.

Het is goed dat wij vandaag zijn feest vieren.
Want onze wereld heeft mensen zoals Johannes nodig:
mensen die leven met een droom voor ogen,
die blijven geloven in de toekomst,
mensen die ruimte maken voor de komst van Jezus.
De kerk nodigt ons daarom uit om de geboorte van Johannes te vieren,
want misschien kan zijn verhaal de ouverture worden
van ons eigen leven.

De eerste keer dat Johannes van zich laat horen,
is nog vóór zijn geboorte.
Wanneer Maria in verwachting is van Jezus,
gaat ze op bezoek bij haar zwangere nicht Elisabeth.
En dan springt het kind op in de school van Elisabeth.
Johannes maakt als het ware een vreugdedansje
in de buik van zijn moeder.
Alsof hij zich verheugt over het goede dat eraan zit te komen.

Voor Johannes zal zijn geloof ook later een bron van vreugde
en kracht zijn.
Hij zet de toon voor de komst van Jezus,
die een Blijde Boodschap komt brengen,
die een versleten wereld openbreekt
en de toekomst tot een belofte maakt.

Het tweede moment waarin Johannes letterlijk van zich laat spreken,
is zijn geboorte.
We hoorden daarvan in het Evangelie.
De vader van Johannes is met stomheid geslagen,
hij twijfelde aan Gods trouw
en raakte opgesloten in een stille, eenzame wereld.
Maar wanneer Johannes geboren wordt,
gaat de mond van zijn vader Zacharias open.

Net zoals Zacharias,
kunnen mensen ook nu met stomheid geslagen zijn.
Wanneer de hoop in ons verstomt,
wanneer mensen langs elkaar heen leven,
wanneer er nauwelijks plaatsen zijn waar iemand zijn verhaal kwijt kan.
In het voetspoor van Johannes de Doper is het onze opdracht
om in een verstomde wereld te spreken over vriendschap,
over trouw en betrokkenheid,
met oprechte aandacht, een goed woord of een luisterend oor.

De derde keer komen we Johannes tegen in woestijn.
Hij zoekt de stilte, om na te denken over zichzelf en zijn roeping.
Ook dat is noodzakelijk.
Wanneer je de wereld wilt verlichten,
dan zul je zo nu en dan de stilte moeten zoeken,
om vragen te stellen bij je eigen leven.
Wat is belangrijk?  Waarvoor leef ik?  Wat wil God door mijn leven zeggen?
Johannes weet dat de lange weg naar een nieuwe wereld
begint in het eigen hart.

De vierde keer dat we Johannes tegenkomen,
doorbreekt hij de stilte.
Hij staat te preken aan de oever van de Jordaan.
Johannes roept mensen op tot ommekeer,
tot een nieuwe levenswijze.
De doper staat in de stroom van de Jordaan,
terwijl hij tegen de stroom ingaat.
Hij legt de vinger op zere plekken,
want voor hebzucht en onrecht is geen plaats in de wereld van God.

Ook dat hoort bij geloven, dat je het onrecht bij de naam noemt.
Dat je durft te spreken, ook wanneer het gemakkelijker is om te zwijgen.
Dat je een stem geeft aan mensen die aan de kant gedrukt worden.
Johannes doet dat vol vuur.
Hij spreekt zelfs de koning tegen en de leiders van het volk.

Maar de belangrijkste melodie in zijn leven klinkt
wanneer hij spreekt over hoop.
Over sporen van God, midden in deze wereld.
Hij vertelt over kleine mensen,
aan wie eindelijk recht gedaan zal worden.

Johannes vertelt over God die naar ons toekomt,
die deze wereld nog steeds de moeite waard vindt.
Met ongeduldige ogen kijkt hij uit naar Jezus
en droomt daarbij van een andere wereld,
van een lam dat het wint van de wolven,
van licht dat sterker is dan de donkerte.
Johannes zoekt God:
niet ver weg, maar midden in deze wereld.
Daarom is Hij degene die Jezus herkent.
Hij brengt zijn vurig geloof bij Jezus,
maar ook zijn onzekerheid
wanneer hij laat vragen: “bent U nou de Redder of niet?”

Net zoals Johannes mogen wij bij de Heer en in deze gemeenschap komen:
met ons geloof,
met onze vragen en twijfels,
maar zeker ook met onze hoop.

Beste mensen,

vandaag klinkt het levenslied van Johannes
als een ouverture voor het grote verhaal van Jezus.
Hij zet de toon.
Wanneer wij ons daardoor laten raken,
zal ook óns leven klinken als muziek …
in de oren van God en van onze naasten.

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey