Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar (A)
5 en 6 februari 2011
 
 

Verkondiging (preek)

Wanneer kinderen op de kleuterschool vormen en kleuren ontdekken
door te knutselen, dan wordt dat soms “fröbelen” genoemd.
Het woord “fröbelen” is afgeleid van de naam van Friedrich Fröbel.
Hij leefde zo’n tweehonderd jaar geleden,
in een tijd waarin op scholen alleen maar kennis in kinderhoofdjes werd gestampt.
Ze moesten vooral van buiten leren.
Fröbel bedacht een nieuwe methode, die hij als volgt samenvatte:

“Opvoeding is niet alleen iets in iemand stoppen,
het is ook iets uit iemand halen!”

hij probeerde om kinderen te laten ontdekken, waartoe ze in staat zijn.
Om hun talenten en mogelijkheden op het spoor te komen
en spelenderwijs te ontdekken wie ze zijn en wat ze kunnen.

“Opvoeding is niet alleen iets in iemand stoppen,
het is ook iets uit iemand halen!”
Die methode gebruikte ook Jezus regelmatig.
Wanneer Hij mensen ontmoette, dan liet Hij ze niet een les opzeggen.
Nee, Jezus nodigde mensen uit om hun gezonde verstand te gebruiken
en om te luisteren naar hun eigen hart.
Hij bemoedigde hen om te ontdekken, tot wat voor goeds zij in staat waren.
Hij gaf vertrouwen en respect aan mensen die werden kleingehouden.

Zo doet Jezus het ook in het Evangelie van vandaag.
Hij bereidt zijn leerlingen voor op wat gaat komen.
Jezus begint niet met instampen van kennis.
Nee, Hij leert zijn leerlingen om te ontdekken wat voor mogelijkheden
de Schepper in hen heeft gelegd,
wat hun roeping is
en waartoe zij in staat zijn.

Daarom zegt Hij:

“Jullie zijn het zout van de aarde!
Jullie zijn het licht van de wereld!”

Het zijn woorden die je goed tot je moet laten doordringen.
Jezus zegt niet:
“Jullie moeten het zout van de aarde en het licht van de wereld zijn.”

Nee, Hij zegt:
Jullie zijn het zout van de aarde.
Jullie zijn het licht van de wereld.
Wordt je daar in Godsnaam van bewust.

Die eerste leerlingen en ook wij, zijn het zout van aarde.
Je bent het.
Je hebt het in je om smaak te geven aan het leven.
Zoals een beetje zout al wonderen doet bij het koken,
zo kun jij smaak geven aan je omgeving.
Waar naastenliefde verflauwt, daar kun jij je nabijheid aanbieden.
Waar smakeloos over iemand wordt gesproken,
daar kun jij met respect die ander tegemoet treden.

Je bent ook het Licht van de wereld.
Licht mag gezien worden, zoals jij gezien mag worden.
Licht is nodig om anderen te vinden.
Licht brengt helderheid in een donkere nacht.
Jij kunt zo een lichtpunt zijn in deze wereld.
Want alle donkerte bij elkaar kan zelfs het kleinste licht niet doven.
Waar mensen geen toekomst meer zien,
daar kun jij voor hen een reden worden om te leven.
Waar mensen machteloos staan tegenover ziekte en verdriet,
daar kun jij die duisternis misschien niet doen verdwijnen,
maar je kunt wel een houvast zijn.
Je kunt een ander vasthouden,
met een ander bidden.
Iemand zijn die te vertrouwen is.
Je kunt ervoor zorgen dat die ander niet vergeten wordt.

Jezus denkt buitengewoon positief over ons.
Hij ziet wat in u en in mij.
Namelijk:
het licht van de wereld,
het zout van de aarde.

Het zijn bescheiden en alledaagse beelden die Jezus gebruikt.
Want er is maar een beetje zout nodig,
om smaak te geven aan een hele pan aardappels.
En er is maar één straal licht nodig,
om de weg te vinden door de nacht.

Wees niet te bescheiden om dat licht in jezelf op te diepen,
om in Godsnaam smaak te geven aan je omgeving.
Want Jezus is een goede leraar en Hij weet het zeker;

“Geloven is niet alleen iets in iemand stoppen,
het is ook iets uit iemand halen!”

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey