Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pasen
7 en 8 april 2012
 
 

Verkondiging (preek):

In onze kerken wordt regelmatig geknield.
Dat is een mooi gebaar van eerbied.
Je maakt je als mens iets kleiner, omdat je beseft hoe groot God is.
Het hrt bij onze manier van vieren.

En toch is dat niet helemaal vanzelfsprekend.
Wanneer je de verhalen over Jezus leest,
dan heeft Hij nooit iemand gelrd om te knielen.
En zeker heeft Hij nooit iemand op de knien gedwngen.
In tegendeel voortdurend richtte Hij mensen op!

Wanneer Jezus een lamme heeft genezen, dan zegt Hij:
 Sta op, neem je bed en wandel!

Wanneer een melaatse genezen wordt,
en dankbaar voor de voeten van Jezus neervalt, dan hoort hij Hem zeggen:
 Sta op, ga je laten zien aan de priesters en begin een nieuw leven!

Wanneer een vrouw gestenigd dreigt te worden en Jezus haar redt,
dan zegt Hij tegen de bevende vrouw:
 Sta op en zondig niet meer!

Jezus zette voortdurend mensen op hun voeten!
Wie door anderen de grond in werd getrapt,
 raapte Hij op.
Wie de grond onder zijn voeten kwijtraakte,
 gaf Hij een reden om te leven.
Wie door angst geveld werd
 reikte Hij de hand.
En wie laag aan de grond leefde,
 leerde Hij om beter mens te worden.

Midden in een wereld waarin mensen zo vaak gekleineerd worden,
of geslagen door tegenspoed,
daar is Jezus aanwezig.
Om mensen op te laten staan uit hun ellende, uit hun verlatenheid,
uit de hopeloosheid.
Juist bij het feest van Pasen worden mensen op hun voeten gezet.
Omdat hen toekomst wordt gegeven.

Dat gebeurde al bij het eerste Paasfeest,
toen het Joodse volk klaarstond om weg te trekken uit de slavernij van Egypte.
De Farao dwong het volk op de knien, diep in het stof.
Maar God richtte hen op.
Vlak voordat het volk naar de vrijheid trekt, wordt het Paasmaal gegeten.
En wel staande!
Met de schoenen aan en de tas om hun nek, eten de Joden het Paasmaal.
Ze staan klaar voor Gods toekomst.

Eeuwen later zal Jezus diezelfde weg gaan.
Hij die pure goedheid was, een en al liefde,
wordt op de knien gedwongen:
Verlaten door zijn leerlingen.
Verraden door de leiders van zijn volk.
Geslagen door de Romeinse onderdrukkers.
Vernederd door kwade machten sterft Hij een slavendood.
Op Goede Vrijdag lijkt de dood het laatste woord te krijgen.
Zijn lichaam rust in het stof van de aarde.

Maar dan wordt het Pasen.
Jezus staat op!
Zijn leven en zijn levenswijze zijn onverwoestbaar.
Niet het geweld heeft de toekomst, niet de hopeloosheid, niet de dood.
Maar Jezus s de toekomst!
Hij staat op.
En Hij nodigt ons uit om samen met Hem op te staan.

Het werd Pasen voor zijn leerlingen,
toen ze hun angst overwonnen
en hun geloof deelden in de Heer die leeft.

Het werd Pasen voor de vrouwen bij het graf,
toen zij hun teleurstelling overwonnen
en hun hoop deelden.

Het wordt Pasen voor ons,
wanneer we elkaar overeind helpen
in een samenleving die vaak zo hard en veroordelend is.

Het wordt Pasen,
wanneer we elkaars verdriet willen dragen,
zodat niet teveel zorg op n paar schouders drukt.

Het wordt Pasen,
wanneer we ons laten bevrijden
door de woorden van Jezus.

Het is Pasen,
wanneer we het geloof delen,
dat de dood niet het laatste woord heeft.

Het is Pasen,
wanneer we in zijn Naam opstaan
en tegen de stroom in blijven geloven in verzoening
en vredevol samenleven.

Het is Pasen
wanneer we ons door Jezus op de voeten laten zetten
en dan zijn voorbeeld volgen.

Wees niet ongerust,
u mag best knielen in onze kerk.
Wanneer Jezus mensen op laat staan,
dan gaat het niet zozeer om een lichaamshouding.
Het gaat om een levenshouding:
de houding van de Levende Heer.

Amen!

 

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey