Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van de Vastentijd (B)
18 en 18 maart 2012
 
 

Inleiding op het Evangelie:

Het Evangelie waarnaar wij gaan luisteren,
begint midden in een gesprek tussen Jezus en Nicodemus.
Om te verstaan wat er gezegd wordt,
is het goed om te weten hoe het gesprek begonnen is.
In de Bijbel wordt beschreven hoe iemand midden in de nacht bij Jezus komt.
Het is Nicodemus, een van de voornaamste Farizeeërs in Jeruzalem.

Jezus begint met vertellen dat mensen opnieuw geboren moeten worden
om het Koninkrijk van God te zien.
Het zal even duren eer Nicodemus begrijpt dat Jezus een weg wijst,
waardoor je als mens herboren in het leven kunt staan.

Evangelielezing:

Johannes 3, 14-21

Verkondiging (preek):

Wanneer een leraar een les geeft, dan volgt hij daarbij een bepaalde methode.
Stap voor stap maken leerlingen zich de lesstof eigen.
Zo leren ze om een vreemde taal te spreken, of om te rekenen.

Je zou je af kunnen vragen, hoe iemand kan leren om te gelóven.
Welke methode kun je daarbij gebruiken?
De heilige Augustinus, schreef rond het jaar 420
over de manier waarop Godsdienstles gegeven moet worden.
En hij gebruikt het beeld van een verloskundige.
Geloof kun je opleggen, je kunt het wel aanreiken en voorleven.
En dan kan het gebeuren dat in een ander
iets nieuws tot leven komt,
dat geloof geboren wordt.

Ik vond het een bijzonder beeld.
Wil je een ander helpen om te groeien in geloof, dan moet je te werk gaan als een verloskundige.
Geloof kun je niet van buiten leren,
maar het moet in iemand kunnen groeien,
het moet tot leven komen.
Dan gaan de woorden uit de Bijbel weerklinken in je eigen idealen.

Wanneer wij vandaag luisteren naar het Evangelie, dan horen we hoe Jezus
catecheseles geeft aan Niodemus.
Allereerst valt dan het tijdstip op.
In de Bijbel staat dat het gesprek midden in de nacht plaatsvindt.

Nicodemus was een bekende inwoner van Jeruzalem.
Hij was een vooraanstaand lid van de Farizeeën, een van de mensen die het voor het zeggen hadden wanneer het ging over geloofsvragen.
Overdag moet Nicodemus zelfverzekerdheid uitstralen.
Dan vertelt hij anderen hoe ze moeten leven.
Want hij weet precies hoe de voorschriften van de Bijbel luiden.
Hij “kent zijn catechismus”.

Maar in Nicodemus zit een stuk onrust.
Hij weet veel, maar het schenkt hem geen vervulling.
Zijn geloof is oprecht, maar hij verlangt diep van binnen naar méér!

En dan klopt hij midden in de nacht bij Jezus aan.
Het lijkt wel alsof hij een beetje stiekem te werk gaat.
Alsof hij niet wil dat anderen zien hoe hij - de bekende Farizeeër -
aanklopt bij Jezus - de omstreden profeet.
Maar zoals het lijkt, is het niet!

Wanneer Nicodemus in het donker naar Jezus komt,
dan wordt daarmee bedoeld dat hij zoekende is.
Nicodemus heeft met al zijn geleerdheid het ware licht nog niet gevonden.

In de nacht klopt hij bij Jezus aan.
En dan laat hij een heel andere kant van zijn persoon zien.
Dan hoeft hij niet de sterke, zekere gelovige te zijn.
Bij Jezus durft hij ook zijn vragen en twijfels uit te spreken.

En Jezus?
Die gaat inderdaad als een verloskundige te werk.
Hij laat Nicodemus niet de geloofsbelijdenis opdreunen.
Hij leert hem niet de les.
Nee, Jezus nodigt Nicodemus uit om de waarheid te zoeken.
Om zijn leven open te stellen voor God,
die mensen soms meer nabij is dan ze willen zien.
Jezus nodigt hem uit om in het licht te treden,
zodat Nicodemus zelf een licht voor anderen kan worden.

Soms zal het een zware bevalling zijn.
Maar uiteindelijk zul je als een herboren mens in het leven staan.
Zoals Nicodemus,
zo staan wij allen wel eens in het leven.
Wanneer het bestaan vragen oproept:
 Wie ben ik? Wat is de zin van mijn leven?
 Wat beteken ik? Wat ben ik waard?
 Hoe kan ik God vinden?

Wanneer zulke vragen in je leven weerklinken, dan is het te hopen dat er iemand naast je staat, die de houding van Jezus heeft.
Die je niet veroordeelt, maar wil begrijpen.
Die je niet overlaadt met antwoorden, maar leert om je eigen vragen te verstaan.
Iemand die je helpt om jouw levensverhaal te verbinden met dat grote verhaal van ons geloof.

Jezus was zo aanwezig, als de verloskundige bij uitstek!
Hij kwam om de wereld te verlossen,
om het Godsgeschenk ter wereld te brengen dat ieder mens in zich draagt.
Zijn voorbeeld nodigt ons uit om zelf te groeien in geloof
en anderen daartoe de kans te bieden.

Soms moet je daarbij geduld en volharding hebben.
Dat zou ook Nicodemus ervaren.
Want in de bijbel komen we hem pas veel later weer tegen.
Nicodemus heeft de tijd genomen, maar hij is dan wel gegroeid in zijn geloof.

We komen hem weer tegen op het moment waarop Jezus veroordeeld wordt door de leiders van het volk.
Dan laat Nicodemus zijn stem klinken.
Dan kiest hij voor de waarheid en komt als een van de weinigen op voor Jezus.
Dan spreekt hij recht in een kromme wereld.

Wanneer Jezus gestorven is, komen we Nicodemus opnieuw tegen.
Deze keer is het geen ontmoeting in het donker,
want hij durft midden op de dag aan de kant van Jezus te staan.
Nicodemus staat dan onder het kruis.
De Bijbel zegt het als volgt:

 Ook Nicodemus, die indertijd ‘s nachts naar Jezus was gekomen,
 was daar en had een mengsel meegenomen van Mirre en Aloë,
 ongeveer honderd litra’s.

Zo staat hij daar onder het kruis, om het lichaam van Jezus te balsemen.
Hij opent zijn handen om Hem te ontvangen:

Het lichaam van Christus …

en Nicodemus antwoordt:

Amen!

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey