Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Herdenkingsbijeenkomst
20 januari 2012
 
 

In het kader van het parochiejubileum werden tijdens een Eucharistieviering op 20 januari 2012 de 45 omgekomen medeparochianen herdacht. De namen werden genoemd, met een korte gedachtenis waarbij een kaars werd aangestoken door leden van Scouting. Het Evangelie was het verhaal van de Emmasgangers, waarop de volgende korte verkondiging volgde:

Lieve mensen,

de bekende Rabbijn Awram Soetendorp schreef een boek over zijn leven.
Hij werd geboren tijdens de tweede wereldoorlog
en overleefde een razzia in een koffer met luchtgaten.
Veel van zijn Joodse familieleden kwamen om,
anderen overleefden maar waren voorgoed getekend.

Soetendorp gaf het boek over leven een bijzondere titel:
Met het verleden op mijn hielen!
Want z kan het voelen,
wanneer je zelf de oorlog hebt meegemaakt,
of dierbaren verloren hebt in de vreselijke tijd.
Je leven gaat verder.
Je moet de draad wel oppakken, werken, zorgen.
Maar soms trapt het verleden je ineens op je hielen.

Dan lees je over de oorlog en denkt aan je overleden echtgenoot,
aan een kind, een broer, een zus.
Dan kom je een oude foto tegen en ziet je Opa of Oma die nooit hebt gekend.
Op zon momenten trapt het verleden op je hielen
en sta je stil bij wat gebeurd is.

Zulke momenten zijn pijnlijk en verdrietig.
Maar aan de andere kant ook goed.
Want zo blijven de omgekomen mensen deel van je eigen levensgeschiedenis.
Zo word je er opnieuw van doordrongen dat vrede en rechtvaardigheid
een broos en kwetsbaar goed zijn.

Met het verleden op onze hielen
zijn we vandaag in deze kerk gekomen.
Om een ingrijpend stuk van onze parochiegeschiedenis te vertellen.
Om de gedachtenis in leven te houden van onze omgekomen parochianen.
Om elkaar nabij te zijn als christenen,
mensen die geroepen zijn om vrede te koesteren,
leven te eerbiedigen,
hoop te delen.

Net zoals die leerlingen, onderweg van Jeruzalem naar Emmas,
denken we aan een tijd vol geweld, verdriet en strijd.
Net zoals die leerlingen zuchten we soms:
Hoe kon dat gebeuren? Waarom? En waar was God?

En net zoals op de weg naar Emmas, komt Jezus in ons midden.
Soms herkennen we Hem, soms ook niet.
Maar Hij gt met ons mee.
Hij was bij de slachtoffers van toen.
Hij kent hun pijn en Hij kent onze pijn.
Hij heeft het verdriet gedeeld van degenen die alleen verder moesten.
Hij heeft de kracht gezien gedeeld waarmee mensen elkaar nabij zijn geweest.

Waar wij zoals die Emmausgangers elkaar nabij zijn.
Om te gedenken en te delen,
daar is Hij bij ons om te vertellen dat onze doden leven
en dat onze wonden uiteindelijk zullen helen.

Zo zijn wij vanavond onderweg.
Met het verleden op onze hielen.
Met elkaar aan onze zijde.
Met de Heer in ons midden.
En met de hoop voor ogen
dat wij en de komende generaties
tijden van vrede mogen behouden.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey