Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Kerstmis
24 en 25 december 2011
 
 

Verkondiging (preek):

Lieve mensen,

begin december ontving ik een e-mailbericht,
dat ik u graag voor wil lezen:

Geachte heer,
mijn zoontje van 4 is gisteren op het kerkhof
zijn rode zwartepietenmuts kwijtgeraakt.
Weet u misschien of iemand die heeft gevonden?
Uiteraard ben ik eerst zelf gaan zoeken, maar ik kon niets vinden.
Vandaar dat ik dacht dat iemand hem misschien reeds gevonden had.

Tijdens het lezen van dit bericht,
zag ik in gedachten voor me,
hoe die vader de grote begraafplaats heeft afgespeurd,
omdat hij houdt van zijn zoontje
en niet kan tegen kindertranen.

Met dat beeld voor ogen kun je misschien ook het Feest van Kerstmis beter begrijpen.
Want wat vieren we nu, in deze heilige Nacht / op deze heilige Dag?

De Bijbel vertelt dat God op zoek is,
naar wat zijn mensenkinderen zijn kwijtgeraakt.
Als een hemelse Vader speurt Hij de aarde af,
op zoek naar vrede, licht en  leven.
Want ook de Hemelse Vader kan niet tegen de tranen van zijn mensenkinderen.
Het breekt zijn hart
wanneer Hij ziet hoe mensen de zin van hun leven niet meer zien.
Hoe mensen strijden tegen elkáár,
in plaats van tegen honger en armoede.
Het breekt zijn hart
ieder keer wanneer een mensenhart gebroken wordt.
Eeuwenlang stuurde God berichten naar de aarde.
Door de profeten vraagt Hij:
“Hebben jullie misschien gevonden,
wat mijn mensenkinderen zijn kwijtgeraakt?
Is er in jullie leven misschien vrede opgedoken,
of rechtvaardigheid?”

En door de eeuwen heen zijn goede mensen
mét God op zoek gegaan
naar wat deze wereld zo hard nodig heeft.
Ze zochten naar het geluk van hun naaste
en ontdekten dat dit hun eigen leven rijker maakte.
Ze zochten naar bescherming van wat klein en kwetsbaar is,
en zagen in, dat dit een mens echt groot en krachtig maakt.

Maar telkens weer
verloren Gods mensenkinderen wat ze ontdekt hadden.
Totdat God besloot om zelf te komen zoeken
naar licht, leven en hoop.
Omdat Hij zéker weet dat dit in deze wereld te vinden is,
waarnaar mensen diep in hun hart verlangen.

In deze heilige Nacht / op deze heilige Dag
laat God ons dat zelf zien.
Op een heel onverwachte plek … in een stal, in een voederbak.
Daar ligt een pasgeboren kindje.
En in dát kind ligt alles wat mensen nodig hebben:
Licht … Leven … Vrede.

God kiest ervoor om zijn Grootste Verhaal zó te beginnen,
om te vertellen dat er op deze aarde niets zo heilig is,
als het leven van een kind.
Want alleen wie dat beseft, vindt wat deze wereld nodig heeft.
We zien God huilen in mensenkinderen
die honger en dorst hebben,
omdat het beetje dat zij nodig hebben ontbreekt.

God huilt in mensenkinderen
die misbruikt werden
en die voorgoed de littekens daarvan moeten dragen.

God huilt van woede
wanneer Hij ziet hoe mensen in zijn naam
de waarheid geweld aan doen en het kleine niet eren.

Maar glimlacht ook
in ouders en opvoeders
voor wie het leven van kleine mensen heilig is.

We zien God glimlachen in mensen
die elkaar vasthouden
door de stormen van het leven heen.

God glimlacht in de vrouw uit onze gemeenschap
die onvermoeibaar is in haar zorg
voor gehandicapte kinderen in Burundi.

God moet vast en zeker een traantje wegpinken
om mensen als die vader
die zoekt naar de zwartepietenmuts van zijn zoontje
omdat hij niet tegen kindertranen kan.

Op dit Feest van Kerstmis kijkt God ons aan
met de ogen van een kind.
Weerloos en afhankelijk.
Hoopvol en wachtend.
In de ogen van dat Kind van Bethlehem
zien we wat de wereld nodig heeft
en wat de kerk nodig heeft.

Namelijk dat wij ons leven dienstbaar maken
aan de kleinste, zwakste, armste mensen in deze wereld.
Dat hun toekomst onze toekomst is,
hun verdriet ons verdriet
en hun vreugde onze vreugde.
Zo heeft God het ons immers zelf voorgedaan.

Zoals Dietrich Bonhoeffer het al schreef in 1943:

Dit is het geheim van de verlossing.
De oneindige barmhartigheid van de almachtige God komt tot ons,
in de gestalte van een kind.
Een kind heeft ons leven in zijn hand.

Amen!


Zending en zegen:

De eerste kerstwens
brachten de engelen
naar de herders.

“Vrede op aarde voor alle mensen van goede wil”.

Die vrede wordt geboren
in de stal van Bethlehem,
in een kind met de naam Jezus.

Die vrede wordt ook geboren
in mensen die het goede willen
en doen wat Jezus heeft voorgedaan.

Moge het u gegeven zijn
om vreugde te scheppen
en geborgenheid te bieden.

Om gebroken harten te helen
en verloren dromen
tot leven te wekken.

Wees een engel van God
en draag zijn Boodschap in deze wereld:
“Vrede op aarde voor alle mensen van goede wil!”

+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey