Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag van de Veertigdagentijd (B)
7 en 8 maart 2009
 
 

Schriftlezing uit het heilig Evangelie volgens Marcus

Op een zekere dag nam Jezus Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee
een hoge berg op, waar Hij met hen alleen was.
Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante,  en zijn kleren werden schitterend wit,
zoals geen bleker op aarde ze maken kan.
Elia verscheen hun samen met Mozes, in gesprek met Jezus.
Petrus zei daarop tegen Jezus: `Rabbi, het is maar goed dat wij hier zijn;
laten wij drie hutten maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elia een.'
Want hij wist niet wat hij moest zeggen; zo vol ontzag waren ze.
Er kwam een wolk die hen overdekte, en er klonk een stem uit de wolk:
`Dit is mijn geliefde Zoon; luister naar Hem.'
Toen ze rondkeken, zagen ze ineens niemand meer, alleen Jezus was bij hen.
Terwijl ze van de berg afdaalden, bezwoer Hij hun niemand te vertellen wat ze gezien hadden, voordat de Mensenzoon uit de doden zou zijn opgestaan.
Dit woord grepen ze aan om onder elkaar te bespreken waarop dat `uit de doden opstaan' sloeg.


Verkondiging (preek)

De afgelopen dagen werd in Hamburg  de “Week van de broederlijkheid” gehouden.
Ieder jaar komen Joden en Christenen samen, om een week lang de relatie tussen beide religies te verdiepen. Joodse en Christelijke geleerden bestuderen samen de Schrift en leren over elkaar.
Ieder jaar is er ook iemand die een prijs ontvangt, omdat hij of zij het begrip tussen Joden en Christenen heeft vergroot.

Dit jaar ontving de theoloog Erich Zenger deze belangrijke prijs. Hij is priester en heeft een leven lang de Schrift bestudeerd. Vanuit de verhalen van de Bijbel probeert hij uit te leggen wat het Verbond waard is.
God is ooit begonnen met het Joodse volk een belofte te geven:
 “Jullie zijn mijn volk.
 En dat blijf je tot het einde van de tijden.”
Heel het Oude Testament vertelt hoe God met zijn volk op weg is gegaan, desnoods door woestijnen en ballingschap heen.

In het Nieuwe Testament komen we Jezus tegen, die zelf leefde vanuit het verbond met Israël en daar geen jota of haaltje van af wilde doen.
Wel zette Jezus de deur open naar alle andere volken. Hij zelf werd een nieuw verbond, dat God begonnen is met alle volkeren van deze wereld.

Erich Zenger gelooft God op zijn Woord.
Het verbond met het Joodse volk hield niet op met bestaan toen Jezus kwam. Er werd een tweede deur naar God geopend, maar daarmee ging de eerste deur zeker niet dicht.
Het Evangelie van vandaag onderstreept dat We hoorden hoe Jezus op weg is naar Jeruzalem. Daar zal Hij gedood worden en verrijzen.
Maar op weg naar zijn bestemming, onderbreekt Jezus zijn reis, Hij beklimt een berg.
En boven op die berg laat Jezus zien waar Hij vandaan komt.

Want de Bijbel vertelt dat Mozes en Elia verschijnen, de grote personen uit het Joodse volk.
Mozes is de bevrijder, die het volk loswrikte uit de handen van de Farao,
om hen in Godsnaam te leiden naar het Beloofde land. Mozes gaf zijn volk leefregels
en leerde hen leven vanuit het Verbond.

De andere persoon is Elia, een van de grote Bijbelse profeten.
Elia sprak, waar anderen zwegen. Hij waarschuwde fel tegen valse goden en sprak liefdevol over de Ene God die hij diende.
Elia zou God ervaren. Niet in storm of geweld; maar in een zachte bries, als levensadem.

Jezus staat tussen deze twee reuzen uit het Joodse volk.Tussen Mozes en Elia!
Wanneer je Jezus wilt begrijpen, dan moet je Hem dáár zien staan.
Midden in het Verbond van God met zijn volk. Midden in de Joodse traditie.
Dat verbond is hem zó heilig, dat Hij het wil delen met alle volken.
Jezus zal, net zoals Mozes, de weg wijzen naar het Beloofde Land.
Hij zal, net zoals Elia, de levensadem van God ervaren en doorgeven.

Juist in deze tijd is het belangrijk om daar opnieuw aan herinnerd te worden.
Want we voelen allemaal nog de schaamte over een Engelse Bisschop
die de holocaust ontkent en die doet alsof het verbond met het Joodse volk ten einde zou zijn.
Dat is iets waar wij ongerust en boos over moeten worden. Want wie zó denkt als die Engelse Bisschop, die doet alsof Gods belofte niets waard zou zijn.
Tijdens de week van de broederlijkheid klinkt daarom een ander geluid.

Een geluid van eerbied voor de belofte van God,
die op de eerste plaats het Joodse volk heeft liefgehad,
die hen heeft bevrijd en een verbond met hen sloot.
En die daarna een tweede verbond sloot door Jezus
die álle mensen liefheeft en die álle volkeren bevrijdt.

De prijswinnaar Erich Zenger heeft dat begrepen als geen ander.
Hij bad daarom na de prijsuitreiking het gebed van Goede Vrijdag.
Eeuwenlang werd op Goede Vrijdag gebeden om bekering van het Joodse volk.
Maar sinds het Tweede Vaticaanse Concilie
is dat veranderd en bidden we als volgt:

 Voor het Joodse volk
 aan wie U het eerste uw heilige Naam
 hebt geopenbaard,
 met wie U als eerste een verbond hebt gesloten.
 Wek in hen, uw volk,
 het verlangen om met U te zijn,
 al hun dagen.

 

        
 
 
2018 Parochie Pey