Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
22ste zondag door het jaar (A)
27 en 28 augustus 2011
 
 

Schriftlezingen:

Eerste Lezing:  Jeremia 20, 7-9

Evangelie:  Mattheus 16, 21-27

Verkondiging (preek):

Wanneer je denkt aan profeten, heiligen en Godzoekers,
dan kun je een beeld voor ogen krijgen van mensen zonder twijfels of vragen.
Maar ga je je verdiepen in de lichtende personen van ons geloof,
dan krijg je vanzelf een ander beeld.
Ze waren niet heilig, omdat ze geen vragen of twijfels hadden,
Ze waren heilig, omdat ze bleven geloven en hopen, óndanks hun vragen en twijfels.

Zo kwamen wij vandaag in de Eerste Lezing de profeet Jeremia tegen.
Hij is een van de grote Bijbelse profeten.
God heeft Jeremia geroepen en gezonden,
om de koning en het volk tegen te spreken,
wanneer zij menen dat ze het beter weten dan God.
Jeremia is een gelovige krachtpatser.
Maar in de Lezing van vandaag zit hij aan de grond.
Het is geen dankbare taak om tegen de stroom in te gaan.
Jeremia is er doodmoe van geworden.
Hij roept tot God:
“Ik wil niet meer en ik kán niet meer”.
Maar dan voelt hij toch weer dat vuur in hem branden,
De plicht om onrecht bij de naam te noemen.
Het is de innerlijke stem van zijn hart, waarin God aan het woord komt.
Jeremia kan niet anders dan daarnaar te luisteren.
Hij is een man Gods, niet omdat hij geen twijfels of angst heeft,
maar omdat hij de goede weg blijft volgen, óndanks zijn twijfels en angst.

Dat lijkt het lot te zijn van alle profeten, heiligen en Godzoekers.
Ook een eigentijdse profeet heeft dat ervaren.
Martin Luther King predikte verandering, zonder geweld.
We kennen hem als de man van de onvergetelijke woorden “I have a dream”,
waarin hij droomt van een wereld waarin zwart en blank gelijk zijn,
een wereld van verbondenheid en gelijke rechten.
Toch heeft ook hij andere tijden gekend.
Toen Martin Luther King en zijn gezin met de dood bedreigd werden,
zakte ook hem de moed in de schoenen,
net zoals dat de profeet Jeremia ooit was overkomen.
King beschreef die ervaring later als volgt:

“Het was alsof al mijn angsten en twijfels in één keer op mij vielen.
Ik kon niet meer, ik was bereid om alles op te geven.
Toen vouwde ik mijn handen en legde mijn hoofd op de keukentafel
en ik bad:
Heer, ik heb de goede strijd gestreden
en in uw naam een rechtvaardige zaak gediend.
Maar nu is mijn kracht op.
Ik heb niets meer over,
ik ben op het punt aangekomen dat ik er alleen niet meer tegenop kan.
Op dat moment ervoer ik de aanwezigheid van God als nooit tevoren.
Het was alsof ik op dat moment een innerlijke stem hoorde, die sprak:
Sta pal voor de gerechtigheid, sta pal voor de waarheid
en God zal voor eeuwig met je zijn.
Op dat moment verdween mijn onzekerheid en was ik bereid
om – wat er ook mocht komen – het hoofd te bieden.”

Wat Martin Luther King tot een profeet maakte,
was niet dat hij geen twijfels of angst had,
maar dat hij bleef dromen …. óndanks zijn twijfels en angst.

Zelfs Jezus lijkt daar niet aan te ontkomen.
Vlak voordat Hij gearresteerd wordt in de Hof van Olijven,
wordt Jezus een moment overvallen door angst.
Dan bidt Hij: “Laat deze kelk toch aan Mij voorbij gaan!”
Wat Jezus tot de Verlosser maakt,
is niet dat Hij geen angst of vrees kent,
maar dat hij trouw blijft aan zijn roeping, ondanks angst en vrees.

In het Evangelie legt Jezus aan zijn leerlingen uit,
wat het betekent om Verlosser te zijn.
Het zal geen gemakkelijke weg worden,
want Jezus weet dat zijn woorden en daden tegenstand zullen oproepen,
dat in Jeruzalem de schaduw van het kruis over zijn weg zal vallen.

Petrus schrikt hiervan:
Laten we dan maar stoppen en wegtrekken van Jeruzalem,
weg van alle gevaar en bedreiging.
Jezus antwoordt met een taal die je niet van Hem gewend bent:
“Ga weg satan, achter mij!”
Petrus zal ervan geschrokken zijn.
Maar Jezus richt zich niet persoonlijk tegen Petrus,
Hij spreekt zijn eigen angsten tegen.
Jezus wil alle angst en twijfel niet vóór zich hebben,
maar áchter zich laten.
Want wanneer je leven door angst geregeerd wordt, dan gaat het mis.
Dan raken dromen verwrongen en mensen ontspoord.
Je ziet dat waar mensen haat zaaien in de samenleving,
uit angst voor wat anders en vreemd is.
Of in een kerk die zich terugtrekt binnen haar eigen muren.
Waar een samenleving of een kerk zich laten leiden door angst,
daar dooft het heilig vuur
en vervreemden mensen van de idealen die ons samen kunnen binden.

Jeremia, Martin Luther King en zelfs Jezus,
hebben oog in oog gestaan met hun angst en twijfels.
Maar ze zijn blijven dromen, liefhebben en geloven, óndanks hun angst en twijfels.
Daaruit blijkt dat hun kracht van God kwam.

Martin Luther King gebruikte ooit een prachtig beeld voor een gelovig leven:
“Geloven, dat is de eerste trede beklimmen,
ook al zie je niet het hele trappenhuis!”

Je hoeft niet in één keer de hemel te bestormen.
Geloven dat is het ideaal blijven koesteren van de wereld van God,
en ondanks alles op weg te blijven daar naartoe,
trede voor trede.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey