Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde zondag van Pasen (A)
7 en 8 mei 2011
 
 

Schriftlezing: Lucas 24, 13-35 (de Emmausgangers)

Verkondiging (preek):

Een collega maakte enkele jaren geleden een voettocht naar Santiago de Compostella.
Toen hij weer thuis was schreef hij een boekje over zijn ervaringen tijdens die lange pelgrimstocht.
En ergens schrijft hij, dat er gaandeweg iets met hem gebeurde.
Eerst was hij helemaal gericht op het einddoel van zijn reis,
hij wilde Santiago bereiken
als een soort persoonlijke prestatie.
Maar tijdens het lopen kwam hij er achter dat een pelgrimstocht
niet alleen leidt naar een doel,
maar vooral iets met jezelf doet.
Zoals hij in het boekje beschrijft:
“Het doel van de pelgrimstocht werd steeds meer de weg die ik ging.”

Vandaag hoorden wij het verhaal van twee leerlingen van Jezus.
Hun reisdoel is de plaats Emmaüs,
maar tegelijkertijd lopen ze ook doelloos verder.
Dat blijkt wanneer een vreemdeling bij hen komt en vraagt wat ze bezig houdt.
“We hadden zo’n duidelijk doel voor ogen”, antwoorden zij.
Jezus liet ons dromen van een nieuwe wereld.
In zijn nabijheid kreeg alles zin.
Maar nu zijn onze dromen stuk en we weten niet wat we moeten verwachten.

Die twee leerlingen van Jezus gaan een weg die vele mensen moeten gaan.
Want over de wegen van onze wereld sloft menigeen verder,
zonder te weten hoe het verder moet.
Wanneer dromen in duigen vallen, dan is het moeilijk om toekomst te zien.
Wanneer je ambities je beginnen te vermoeien,
of je werk een last wordt in plaats van een vreugde,
dan kun je dodelijk vermoeid raken.
Dan zou je het liefste alles achter je willen laten
om opnieuw te beginnen.
Zo vluchten de twee leerlingen van Jezus naar Emmaüs.
Maar ze hebben meer van Jezus meegenomen dan ze zelf denken.
Want ze gaan die weg met z’n tweeën,
net zoals Jezus hen ooit twee aan twee had uitgezonden
om de wereld goed te doen in zijn Naam.
Ze delen hun gekwetste hoop.
En dat is voor Jezus genoeg om aanwezig te komen.
Je hoeft geen hallelujageloof te hebben,
 je hoeft niet altijd vast in je schoenen te staan,
want zelfs in je gebrokenheid wil de Heer aan het woord komen.

Dat blijkt wel.
Jezus wordt een reisgezel.
De weg naar Emmaüs verandert van een vluchtroute in een pelgrimstocht.
Waar je elkaar vindt op de levensweg,
om vreugde en hoop te delen,
maar ook teleurstelling en verdriet,
daar wordt je levensweg gaandeweg anders.
Al denk je soms dat het doel in je leven weg is; gaandeweg kun je ontdekken dat de weg die je gaat een levensdoel is.

Want de vreugde die je deelt, kan anderen gaande houden.
De hoop die je schenkt, kan een licht zijn voor je omgeving.
De vriendschap die je vindt, kan jou gaande houden.
De pijn die je deelt, kan wonden helen.

De weg die je samen gaat, kan je thuis brengen.
Want je leven is niet doelloos.
Je leven is nooit doelloos.
Dat wilde Jezus die leerlingen van lang geleden laten ervaren
en dat wil Hij ook ons laten weten.

Blijf daarom spreken over het leven van Jezus,
in Wie God onze reisgenoot is geworden.
Blijf daarom het brood delen
en laat je honger door Hem stillen.
Leg jouw levensverhaal in zijn levensverhaal,
dan word je gedragen door teleurstellende momenten
en zul je ooit kunnen zeggen:
“Brandde mijn hart niet
terwijl Hij aan het Woord kwam in mijn leven?”

Beste mensen,

het leven is als een pelgrimstocht.
Je kunt op weg gaan met een doel voor ogen.
En gaandeweg kun je tot de ontdekking komen
dat de weg een doel op zich is.
Zoals iemand het ooit beschreef …

Er gaat altijd iemand met je mee.
Je hebt een leven lang om te ontdekken wie die Iemand is,
die zoveel namen heeft als er ontmoetingen zijn
en zoveel gezichten als er reisgenoten zijn.
Wie eenzaam is of angstig, verlangt naar iemand bij wie het veilig is.
Wie vredig lacht en veilig slaapt, verlangt naar iemand die het goede bewaart.
Wie gebukt zijn lasten draagt, verlangt te worden begrepen.
Die Iemand naar wie je verlangd, gaat altijd met je mee
en eens komt ook voor jou het uur
dat je zult zien wie die Iemand is:
de bron en het wonder van jouw levensavontuur.

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey