Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag van Pasen
30 april en 1 mei 2011
 
 

Welkom en inleiding

+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.

De vrede van de verrezen Heer zij met u allen zijn.
En met uw geest.

Van harte welkom in deze Viering op de Tweede Zondag van Pasen.
Vandaag vertellen de Lezingen ons over het geloofsgetuigenis
van de vroege kerk.
In de eerste Lezing gebeurt dat krachtig en inspirerend,
want de eerste Christenen lijken op een frisse boom
die bloeit en vrucht draagt.

In het Evangelie gebeurt dat slechts aarzelend.
De Apostelen hebben ervaren dat Jezus leeft,
maar hun geloof lijkt nog op een oude struik,
waaruit eerst het dode hout weggesnoeid moet worden.

En zo is het eigenlijk steeds weer gegaan in de geschiedenis van de kerk.
Er zijn tijden waarin de kerk groeit en bloeit,
omdat er een diepe verbondenheid is met Jezus
en met de naaste.

Er zijn ook tijden waarin de kerk lijkt te verdorren,
omdat de bezieling uitgebloeid is.

Juist daarom is het van belang dat inspirerende levens gevierd worden.
Dat we voorbeelden hebben die ons bemoedigen
en de weg wijzen.

Vandaag wordt Karol Wojtila zalig gesproken.
Wanneer Jezus in het Evangelie spreekt over zalige mensen,
dan noemt hij de vredestichters, de rechtvaardigen, de barmhartigen.
Maar hij noemt ook degenen die moeten lijden.
In het leven van deze nieuwe zalige is dat alles werkelijkheid geworden.

In zijn Poolse vaderland maakt hij de verschrikkingen van de oorlog van dichtbij mee.
Om deportatie te voorkomen gaat hij werken in een fabriek.
Na de oorlog wordt hij tot priester gewijd en ontwikkelt zijn grote taalgevoeligheid.
Hij wordt bisschop en neemt deel aan het Tweede Vaticaanse Concilie.
In 1978 wordt Karol gekozen wordt tot paus.
Hij kiest de naam Johannes Paulus II.
De nieuwe Paus is een energieke man, die over heel de wereld zal reizen.
We kennen de beelden van de pausreis naar Polen,
waardoor het communistische regime begon te wankelen.
Maar ook de verbijstering op het gezicht van de paus tijdens het bezoek aan de voormalige Afrikaanse slavenforten.
De paus vierde het geloof in vele culturen en vele talen.
Bijzonder was zijn openheid naar andere religies.
Een bijzondere aandacht toonde hij voor jongeren,
die hij zag als de toekomst van de kerk en van de wereld.
Tijdens de Wereldjongerendagen verzamelden zich jongeren uit heel de wereld op uitnodiging van de paus.
In 1981 werd een aanslag op zijn leven gepleegd.
Nadat hij hersteld was van zijn zware verwonding,
bezocht hij de dader en vergaf hem.
Tijdens zijn lange pontificaat veranderde de gestalte van de paus,
van een energieke man tot een door ziekte getekende man.
Door de ziekte van Parkinson werd zijn lichaam een gevangenis voor zijn nog steeds beweeglijke ziel.
Na een moedig gedragen lang ziekteproces overleed hij in het jaar 2005.

Laten wij vandaag op zijn voorspraak bidden
voor de gemeenschap van de kerk.

Gebed om ontferming:

Pr. Heer, uw kerk zal opbloeien
 wanneer wij leven in verbondenheid met U.
 Vergeef het ons, wanneer wij aan U voorbij leven.
 Heer, ontferm U over ons.

Al. Heer, ontferm U over ons.

Pr. Christus, uw kerk zal opbloeien
 wanneer wij nederig en dienstbaar zijn zoals U.
 Vergeef het ons, wanneer wij hooghartig spreken.
 Christus, ontferm U over ons.

Al. Christus, ontferm U over ons.

Pr. Heer, uw kerk zal opbloeien
 wanneer naastenliefde ons kernmerk is.
 Vergeef het ons, wanneer wij het tegenovergestelde doen.
 Heer, ontferm U over ons.

Al. Heer, ontferm U over ons.

Pr. Heer,
 help ons om het dode hout weg te snoeien
 zodat wij als oprechte Christenen
 naar U toe kunnen leven.
 Amen.

Schriftlezingen:

Eerste Lezing uit de Handelingen van de Apostelen

De eerste christenen wijdden zich trouw aan het onderwijs
dat de apostelen gaven,
en aan de onderlinge gemeenschap,
het breken van het brood en het gebed.
Vrees beving iedereen en er gebeurden vele wonderen
en tekenen door toedoen van de apostelen.
Allen die het geloof hadden aangenomen,
bleven bijeen en bezaten alles gemeenschappelijk.
Ze verkochten have en goed
en verdeelden dat onder allen naar ieders behoeften.
Dagelijks gingen ze trouw en eensgezind naar de tempel,
braken bij iemand aan huis het brood,
gebruikten samen hun maaltijden in blijdschap
en eenvoud van hart,
loofden God en stonden in de gunst bij heel het volk.
De Heer breidde hun kring dagelijks uit;
steeds meer mensen werden gered.

Uit het Heilig Evangelie volgens Johannes

Op de avond van die eerste dag van de week
waren de leerlingen bij elkaar.
Hoewel de deur op slot was uit vrees voor de Joden,
kwam Jezus. Ineens stond Hij in hun midden en zei: "Vrede!"
Na deze groet toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde.
Vreugde vervulde de leerlingen toen ze de Heer zagen.
"Vrede", zei Jezus nogmaals.
"Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie!"
Na deze woorden ademde Hij over hen.
"Ontvang de heilige Geest", zei Hij.
"Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven;
als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden."
Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd,
was er niet bij toen Jezus kwam.
De andere leerlingen vertelden hem: "We hebben de Heer gezien!"
Maar hij zei:
"Ik wil zijn handen zien, met de gaten van de spijkers erin;
ik wil ze met mijn vingers voelen.
Ik wil met mijn hand de opening in zijn zijde voelen.
Anders geloof ik niet."
Acht dagen later waren de leerlingen weer bijeen,
en nu was Tomas erbij.
Hoewel de deur op slot was, kwam Jezus.
Ineens stond Hij in hun midden en zei: "Vrede!"
Vervolgens richtte Hij zich tot Tomas:
"Kijk maar, hier zijn mijn handen; kom nu maar met je vinger.
En kom met je hand om de opening in mijn zijde te voelen.
Wees niet langer ongelovig, maar gelovig."
Hierop zei Tomas: "Mijn Heer! Mijn God!"
Jezus zei: "Omdat je Me gezien hebt geloof je?
Gelukkig zij die zonder gezien te hebben toch tot geloof komen."
Nog veel andere tekenen heeft Jezus voor de ogen van zijn leerlingen verricht,
die niet in dit boek zijn neergeschreven.
Die welke u hier vindt, zijn neergeschreven
opdat u zult geloven dat Jezus de Messias is, de Zoon van God,
en opdat u door te geloven leven zult bezitten in zijn naam.

Verkondiging (preek)

Twee weken geleden werd in onze kerk een kindje gedoopt.
Zijn zusje was de eerste die binnenkwam.
Met al haar kracht duwde zij de grote deur van de kerk open.
Terwijl ze naar binnen stapte keek ze haar ogen in die grote ruimte
en fluisterde onder de indruk:

“O … wat is ut hie sjoen!”

Je zou willen dat mensen dat telkens weer mogen ervaren wanneer ze
bij de kerk aankloppen.
Dat de deur opengaat en het “sjoen" is om binnen te komen.

Het Evangelie van deze dag leert ons dat het niet vanzelfsprekend is
dat een kerk zo uitnodigend is.
De Apostelen hebben pas gehoord dat Jezus verrezen is, dat Hij leeft.
Maar intussen zijn ze nog als de dood.
Ze houden de deur van hun huis zorgvuldig afgesloten
en schermen zich af van de wereld om hen heen.
Zo voelen ze zich veilig, maar hun geloven is weinig aanstekelijk.
Wanneer je gelooft achter dichte deuren, dan gaat er weinig van je uit.
Het is dan ook niet zo vreemd dat Thomas maar weinig gelooft van het getuigenis
van zijn collega-apostelen.

In de Eerste Lezing was dat heel anders.
Daar zijn we een stukje verder in de tijd.
De eerste Christenen zetten hun deur wijd open.
Ze laten zien dat geloven goed doet.
En dat gelovige mensen anderen goed kunnen doen.
Ze delen de verhalen van Jezus, ze breken het brood met de armen
en zijn overal te vinden waar het leven zich afspeelt.
Zo geloven met open deuren en dat is wél aanstekening.
Het blijkt wel, want er werd gezegd dat hun aantal groeide van dag tot dag.
Waar kerkdeuren open gaan
zodat mensen op verhaal kunnen komen
bij het Grote Verhaal van ons geloof,
daar zal gezegd worden:
“Wat is ut hie sjoen!”

Vandaag gedenken wij paus Johannes Paulus als een man
die deuren heeft geopend.
Hij opende de deur naar de wereld,
door te reizen en mensen aan te spreken in hun eigen taal.
Hij opende de deur naar andere religies,
door in Assisi te bidden om vrede,
samen met christenen, joden, moslims, hindoes, boeddhisten en vele anderen.
Hij opende de deur naar andere generaties,
door jongeren bijeen te brengen tijdens de wereldjongerendagen.

Persoonlijk is mij steeds het beeld bijgebleven van de opening
van het jubeljaar 2000.
Op de drempel naar een nieuw millennium deed paus Johannes Paulus iets bijzonders.
Hij stelde zich niet verheven op, maar boog diep
en bekende dat de kerk naast alle goede werken
ook vaak tekort geschoten is.
Terwijl hij vroeg om vergeving van God en van de wereld,
opende hij de heilige deur in de Sint Pieter
die alleen opengaat bij bijzondere gelegenheden.
Hij maakte eerst het huis van God schoon,
in de hoop dat anderen konden zeggen: “Wat is ut hie sjoen!”

In de tijd waarin wij leven
is er veel kritiek op de kerk en op ambtsdragers,
Vaak is die kritiek heel terecht, omdat mensen gekwetst zijn
en vertrouwen geschonden is.

Als kerk past ons bescheidenheid en openheid.
We mogen het voorbeeld van Johannes Paulus volgen,
door onze deuren te openen,
om anderen te ontmoeten,
om schuld te bekennen
en hoop te delen.
Om te getuigen van Jezus die leeft
en zo een instrument te worden van zijn liefde.

Want waar kerkdeuren open gaan
en geloof dienstbaar en verstaanbaar wordt,
daar kunnen mensen op verhaal komen
bij het Grote Verhaal van Jezus.
Daar zal ook in onze tijd gezegd worden:
“Wat is ut hie sjoen!”

Amen!


Voorbede:

Pr. Openen wij nu de deur van ons hart
 en vragen wij Jezus om daardoor binnen te komen:

Le. Wij bidden voor de gemeenschap van de kerk,
 dat zij woorden vindt om te getuigen van Jezus,
 die onze Heer en onze Broeder is.
 Laat ons bidden …

Le. Wij bidden voor jongeren die zoeken naar de zin van hun leven.
 Dat de boodschap van Jezus
 een antwoord kan zijn op hun diepste vragen.
 Laat ons bidden …

Le. Wij bidden voor mensen die teleurgesteld raakten in de kerk.
 Dat hun pijn verzacht wordt
 door gelovigen die nederig en oprecht zijn.
 Laat ons bidden …

Le. Wij bidden voor de leiders van de kerk,
 voor onze paus en bisschoppen.
 Om wijsheid die deuren opent naar de toekomst.
 Laat ons bidden …

Pr. Misintenties (…)

Pr. Zo bidden wij
 op voorspraak van Paus Johannes Paulus de tweede
 die de kerk leidde door de tijd
 en die nu God dient in eeuwigheid.
 Amen.


Zending en zegen:

Vandaag vierden wij de gedachtenis aan Paus Johannes Paulus.
Hij koos als spreuk:
“Totus tuus … Geheel de uwe!”

Net zoals Maria
legde hij met die woorden zijn leven in Gods handen,
om geheel dienstbaar te worden
aan God en zijn medemens.

Moge het ons gegeven zijn, om hetzelfde te zeggen:

Totus tuus … hier ben ik Heer, geheel de uwe.
Totus tuus … hier ben ik medemens, helemaal voor jou.

God zegene ons allen daartoe:

+ Vader, Zoon en heilige Geest.
 Amen.

 

Over de afbeelding boven deze teksten:

Totus Tuus

De Zwarte Madonna:
het symbool van de Poolse katholieken,
een eeuwenoude icoon van Maria 
die een litteken draagt.
Ooit beschadigde een Russische Kozak
met een sabelhouw de beeltenis.
De icoon vertelt sindsdien over het lijden
van het Poolse volk
en over het geloof dat hen staande heeft gehouden.

Hier omarmt de Zwarte Madonna de paus.
Beiden zijn nu symbool van de kerk in Polen.
Net zoals Maria wijdde Johannes Paulus II
zich helemaal toe aan de dienst aan God.
Net zoals Maria heeft hij gezegd:
“Totus Tuus … geheel de uwe”.

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey