Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pasen
23 en 24 april 2011
 
 

Verkondiging (preek)

De afgelopen tijd is er nogal wat gebeurd in de wereld om ons heen.
Het nieuws toonde ons beelden van opstanden in het Midden – Oosten,
van natuurrampen
en van geweldsuitbarstingen.
Vaak zijn het beelden die je ziet en weer vergeet,
omdat het ver van je bed gebeurt.
Maar het verhaal wordt heel anders wanneer een familielid of een dierbare
in zo’n gevaarlijke situatie terecht komt.
Dan heeft het thuisfront daar vaak veel onder te lijden.
Vooral de onzekerheid kan zenuwslopend zijn.
Dan zeg je met angst en beven:
“Als hij maar niet is omgekomen.”
“Als zij maar veilig is”.
Op zo’n moment kan een teken van leven onbetaalbaar zijn.
Al is het maar een  telefoontje of een sms-bericht dat vertelt dat je dierbare veilig is,
zodat je kunt herademen.

Op dit feest van Pasen is dat precies was de Bijbel ons geeft: een teken van leven.
Er is veel aan vooraf gegaan.
We hoorden over Jezus die goed was als geen ander,
bij wie mensen levensmoed vonden.
Zijn woorden en daden gaven hoop en toekomst.
Maar het verhaal liep uit op een regelrechte ramp.
Juist Jezus, die goed was als een ander, juist Hij werd verraden,
gevangen genomen,
gemarteld en gedood.
Het is zoals het zo vaak gaat in onze wereld.
Het goede wordt vermorzeld door het kwaad.
Dromen sneuvelen.
Het leven doet pijn.

Voor de apostelen is de ramp compleet.
Zij zitten opgesloten in hun eigen angst en teleurstelling.
Met iedere hamerslag van de kruisiging wordt de hemel dichtgespijkerd.

Die leerlingen ervaren wat heel wat mensen moeten ervaren.
Dat teleurstelling pijn kan doen.
Dat God ver weg lijkt.
Dat je niet weet hoe het verder moet.
Op zo’n moment kun je alleen maar verlangen naar een teken van hoop,
een teken van leven waaraan je je vast kunt houden.
En precies dát wordt ons met Pasen gegeven.

God stuurt ons geen telefoontje, geen sms,
Hij stuurt ons Jezus, als zijn teken van leven!
Het lege graf vertelt daarover.
De weg van Jezus loopt niet dood, maar wordt een weg ten leven.
Wie zoveel liefheeft als Hij, komt thuis bij de Vader.

De komende weken zullen we heel wat verhalen horen
die vertellen over de verrezen Heer.
Keer op keer verschijnt Hij aan zijn leerlingen.
En keer op keer bemoedigt Hij hen met de woorden: “Wees niet bang! Ik ben bij je!”

Midden in een wereld waarin het donker zo machtig lijkt te zijn,
geeft God ons zo een teken van leven.
Niet de macht van het kwaad zal overwinnen, maar de kracht van de liefde.
Niet de donkerte van de dood heeft het laatste woord,
maar het Licht van de levende Jezus.
Wees niet bang om te doen wat Hij heeft voorgedaan,
want dat is de weg ten leven.

Een mensenleven kan heel kwetsbaar zijn.
Dat besef je wanneer een ramp een modern land als Japan lamlegt,
of wanneer in ons eigen land een winkelcentrum verandert in een bloedbad.
Op zulke mensen kun je opkijken naar de hemel en roepen:
“God, waar bent U?”
Maar in de rampzaligheid van zulke momenten zie je telkens weer
wonderbaarlijke dingen gebeuren.
Je ziet mensen die hun leven riskeren om anderen te redden.
Je ziet hoe in een individualistische samenleving
ineens verbondenheid groeit.
Je ziet hoe de een kan uithuilen op de schouder van een ander.
Je ziet hoe mensen ondraaglijk verdriet toch samen weten te dragen.
Misschien is dat het duidelijkste teken van leven.
Niet de macht van het kwaad overwint,
maar de kracht van de liefde.

Het geloof van Pasen reikt ons een teken van leven aan.
Kijk naar Jezus.
Hij leeft,
Hij is pure liefde
en die liefde overwint alles.

Het werd Pasen toen de apostelen dat gingen beseffen.
Het wordt ook nu Pasen wanneer wij dat geloof delen.
Door elkaar te wijzen op tekens van leven,
waarin we de Levende Heer kunnen herkennen.
En meer nog door zelf een teken van leven te worden.

Zoals de Nederlandse groep”De Kast” het bezingt in een van hun liederen:

O nacht, ik voel
’t heeft me in z’n macht,
er is onrust in mijn hart,
twijfel voedt het bloed
dat door mijn aderen vloeit.

Geef me daarom een teken van leven,
laat me horen hoe het met je gaat,
laat me weten waar je staat,
en waarover je praat.

Al tweeduizend jaar lang raken Christenen niet uitgesproken
over Jezus die leeft
en over mensen die in zijn Naam
een teken van leven wil zijn.
Wanneer we dat verstaan,
dan wordt het vast en zeker
een Zalig Paasfeest.

Amen!

 

 

 

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey