Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag van de Veertigdagentijd (A)
9 en 10 april 2011
 
 

Schriftlezing:

Johannes 11, 1-45 (de opwekking van Lazarus)

Verkondiging (preek):

In een tekendoos liggen potloden en gum meestal naast elkaar.
Tijdens de eerste tekenlessen hebben leerlingen ze beide nodig.
Al doende leren ze om te tekenen,
door te proberen, te verbeteren
en weer opnieuw te beginnen.

In de Vastentijd krijgen ook wij als het ware een tekenles.
Want we horen in de verhalen uit de Bijbel over tekenen die Jezus verrichtte.
We kijken mee over de schouders van Jezus
en zien hoe hij kromme lijnen uitgumt om ze weer recht te maken.

Het begon allemaal op Aswoensdag, toen we letterlijk getekend werden.
Met as werd een kruisje gezet op ons voorhoofd.

De ene lijn van het askruisje wees van boven naar beneden,
I   van de hemel tot op de aarde,
van God tot in ons midden.

En de andere lijn ging van links naar rechts,
    van mens tot mens,
van de een naar de ander.

Zo werd met as een schets gemaakt van de komende tijd,
die van week tot week uitgewerkt wordt.
De Bijbel spreekt van “de tekenen” die Jezus verrichtte.
In Hem zet God lijnen uit de naar de toekomst.

Op de eerste zondag van de vasten,
hoorden we hoe Jezus een streep zette door de macht van het kwaad.
In plaats van hebberige, bezittende handen,
toonde Hij zijn eigen handen die konden delen en helen.

Op de tweede zondag van de vasten ging de tekenles verder.
Bij een waterput gumde Jezus grenzen weg.
Hij sprak met een buitenlandse vrouw
die in Hem een teken van God ging zien.

De vorige week opende Jezus de ogen van een blinde.
En gaandeweg leerde die ander om verder te kijken, met heel zijn hart.

Vandaag ging de tekenles weer een stap verder.
Jezus  leert ons om perspectief aan te brengen.
Wanneer de dood een donkere streep heeft gezet onder het leven van Lazarus,
dan tekent Jezus de toekomst uit.
Hij schildert met licht.
Dwars door de dood heen, vertelt Jezus over het leven.
Waar wij niet verder kunnen kijken, daar brengt Hij perspectief aan.

God gumt onze vragen en ons verdriet niet weg.
Hij deelt in onze kwetsbaarheid.
In het Evangelie hoorden we hoe Jezus bij het graf van zijn goede vriend staat.
En dan bevangt Hem een huiver.
Ook Jezus staat daar met pijn in zijn hart,
met verdriet,
met afschuw.
Een huiver bevangt hem,
want aan het graf van een dierbare gaat er ook heel wat door Hem heen.

En dan gaat de tekenles verder.
Jezus roept Lazarus uit de dood.
Vanuit het donkere graf naar het heldere licht.
Vanuit dat teken loopt een rechte lijn naar het kruis van Jezus.
Want Jezus zal sterven, om onze dood en donkerte te delen.
En Hij zal verrijzen, opdat wij zijn leven en licht kunnen delen.

Zoals een goede tekenleraar,
probeert Jezus om zijn talent met ons te delen.
Om van ons mensen te maken,
die de hemel en de aarde kunnen verbinden met een rechte lijn.
Mensen die grenzen uitgummen
en perspectief aanbrengen door hun aanwezigheid.

Vandaag gedenken wij iemand die dat op zijn eigen wijze
en in zijn eigen tijd heeft gedaan.
Patricius Cramer was van 1937 tot 1955 pastoor van onze parochie.
Door zijn leven en werken werd hij voor vele mensen een teken van hoop.

In de donkere oorlogsjaren
stond pastoor Cramer naast zijn parochianen,
om met hen te bidden,
om te troosten en te bemoedigen,
om voor voedsel en kolen te zorgen
en de hoop op betere tijden levend te houden.

In de jaren waarin Peijer jongens naar Indië werden gestuurd,
deelde hij de zorgen van het thuisfront
en schreef bemoedigende brieven naar de soldaten ginds.
Zo overbrugde hij de afstand tussen Indië en Nederland.

In de vreugde en het verdriet van zijn parochianen
was Pastoor Cramer nabij
als een vriend en een helper,
met woorden en daden.

De tekenles van God was aan hem goed besteed.
Want Pastoor Cramer begreep wat Jezus ons heeft voorgedaan
en werkte de tekening van Gods Koninkrijk uit op zijn eigen wijze.

Beste mensen,
al doende kan je talent groeien.
Door te proberen, te verbeteren en opnieuw te beginnen.
Dat heeft Jezus ons voorgedaan met alle tekenen die Hij verrichte.
Dat heeft ook pastoor Cramer laten zien.

Probeer het zelf maar eens.
Zet lijnen uit naar de toekomst,
door te delen en te helen.
Zet een streep onder wat verkeerd is,
door grenzen tussen mensen uit te gummen.
Breng perspectief aan in dit leven
door geloof, hoop en liefde te delen.

Dan wordt het teken waar, dat we op Aswoensdag ontvingen.
Want dan staan we op het kruispunt
I   van hemel en aarde,
van God en mens,
   van hier tot ginder,
van de een naar de ander.

Amen!

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey