Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van de Vastentijd (A)
2 en 3 april 2011
 
 

Schriftlezing:

Johannes 9, 1-41 (de genezing van de blindgeborene)

Verkondiging (preek):

Het maken van een lange autorit is niet altijd even leuk voor kinderen
en zeker ook niet voor de ouder die achter het stuur wordt.
Onderweg kunnen kinderen moe en hangerig worden, zeker wanneer ze hun gameboy thuis hebben laten liggen.
Wat soms kan helpen, dat is een spelletje.
Bijvoorbeeld door te roepen:
“Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is … geel!”

Met een beetje geluk zullen de kinderen dan uitkijken naar alles wat geel is.
De bloeiende forsythiastruik
of het gele auto die langskomt.

Vandaag hoorden we hoe Jezus met zijn leerlingen onderweg is,
ook zij maken een lange reis.
In het voorbijgaan ziet Jezus een man die vanaf zijn geboorte blind is.
Nog voordat Jezus kan zeggen
 “Ik zie, Ik zie, wat jullie niet zien”,
beginnen zijn leerlingen al te roepen.
Want ze hebben de blinde gezien.
Alhoewel … je kunt je afvragen of zij hem écht gezien hebben.
Want het lijkt alsof ze voorbij de blinde man kijken.
Ze praten niet mét hem, maar óver hem.
Dat blijkt wel uit hun vraag:
 “Wie heeft er gezondigd? Hijzelf of zijn ouders?”

Zoals veel mensen in die tijd, gaan de leerlingen ervan uit
dat een ziekte of een handicap een straf van God is.
Het zal wel zijn eigen schuld zijn, of anders die van zijn ouders.

De leerlingen zien duidelijk niet wat Jezus ziet.
Want Hij kijkt naar de blinde man met de ogen van God.
Hij ziet het stille verdriet, het verlangen om te kunnen zien.
Jezus weet dat God mensen niet in het ongeluk wil storten, tegendeel.

Het is alsof Jezus zegt:
 “Ik zie, Ik zie, wat júllie niet zien!”
Ik zie iemand die mijn aandacht verdient.
Ik zie iemand die kostbaar is in Gods ogen.

Het is die blik die wonderen doet, want de ogen van de blinde gaan open.
De man ontdekt de wereld om zich heen
en hij ontdekt Wie God is.
Want dwars door het idee heen van een straffende God,
vertelt Jezus een ander verhaal.
Hij laat zien dat God juist te vinden is bij kwetsbare mensen.
Wie Jezus in de ogen durfde te kijken, mocht dát ontdekken.

Niet de aangeboren blindheid heeft met zonde te maken,
maar wel de gekozen blindheid.
Want het is zonde wanneer je de andere kant uitkijkt
en niet wilt zien wat Jezus ziet.

Toch is niet iedereen bereid om met Jezus mee te kijken.
De mensen in het Bijbelverhaal hadden het er maar moeilijk mee.
Ze houden zo vast aan hun eigen blikveld, hun eigen visie,
dat ze blind zijn voor het prachtige dat Jezus doet.
Ze zijn bang om een andere kijk op God te krijgen.

De man die genezen wordt, ziet het wel.
De blinde wordt een ziener!
Hij heeft ervaren hoe God met mensen omgaat.

Vandaag komt Jezus ook langs in ons leven.
Hij heeft oog voor ons,
net zoals hij ooit die blindgeborene langs de weg zag zitten.

Hij ziet je, wanneer je uitkijkt naar de toekomst,
maar ook wanneer je teleurgesteld terugkijkt op het verleden.

Hij ziet de stralende ogen van een verliefd mens,
maar ook de vochtige ogen van iemand die eenzaam is.

Hij ziet de ruime blik waarmee mensen elkaar kunnen zien,
maar ook de afgunst waarmee we elkaar op een ander moment bekijken.

Hij ziet hoe we ons kunnen blindstaren op geld en goed
en hoe we kunnen delen, wanneer we kijken met ons hart.

Hij ziet de vastberadenheid waarmee wij kunnen geloven
en de onrust waarmee we soms zoeken naar God.

En tegen ieder van ons zegt Hij:

Ik zie, Ik zie, wat jij nu misschien nog niet ziet,
maar wat Ik je zo graag wil laten ontdekken.
Want Ik wil jouw ogen openen.
Kijk! Jij bent kostbaar in Gods ogen.
Kijk! Jij kunt zoveel betekenen in jouw omgeving.
Je zult het zien,
als je kijkt met mijn ogen,
dan wordt alles nieuw!

Amen!

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey