Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar (B)
7 en 8 februari 2009
 
 

Schriftlezing uit Uit het heilig evangelie volgens Marcus

Vanuit de synagoge ging Jezus regelrecht naar het huis van Simon en Andreas,
samen met Jakobus en Johannes.
De schoonmoeder van Simon lag met koorts op bed, en meteen spraken ze met Hem over haar.
Hij ging naar haar toe, pakte haar bij de hand en liet haar opstaan.
De koorts verliet haar, en ze bediende hen.
's Avonds, toen de zon was ondergegaan, brachten ze allen bij Hem die ziek waren
en die van demonen te lijden hadden.
Heel de stad was samengestroomd voor de deur.
Hij genas vele zieken van allerlei kwalen, en Hij dreef veel demonen uit;
Hij stond de demonen niet toe te spreken, omdat ze wisten wie Hij was.
En in alle vroegte, het was nog nacht,
stond Hij op, ging naar buiten naar een eenzame plaats en bleef daar bidden.
Simon en zijn metgezellen gingen Hem achterna,
en ze vonden Hem en zeiden tegen Hem: `Iedereen zoekt U.'
Hij zei hun: `Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen in de buurt,
zodat Ik ook daar kan verkondigen.
Want met dat doel ben Ik weggegaan.'
En Hij ging in heel Galilea in hun synagogen verkondigen  en dreef de demonen uit.


Verkondiging (preek)

Soms gebeurt het dat iemand je onverwacht voor iets bedankt.
We zijn dan geneigd om te zeggen: “Je hoeft me niet te bedanken, het is graag gedaan!”
Maar intussen kan het wel goed doen; want we hebben allemaal op z’n tijd een bedankje nodig.
Als een teken van waardering en als een steuntje in de rug om verder voor anderen te zorgen of te werken.
Dat weet de verpleegster in het ziekenhuis, die een doos bonbons krijgt van een dankbare patiënt.
Dat weten de grootouders die een kindertekening krijgen met de woorden:
“Jullie zijn de liefste opa en oma van de hele wereld”
Dat weet ook de vrijwilliger die een speldje krijgt vanwege jarenlang Zonnebloemwerk.
Ze doen het niet óm bedankt te worden; maar van tijd tot tijd is het wel nodig.
Juist omdat het niet moet, doet het goed. Dat stukje waardering zegt dat je inzet niet vanzelfsprekend is … maar bijzonder voor een ander.

Ook het Evangelie van vandaag zou je kunnen lezen als een verhaal over dankbaarheid en waardering! We volgden een werkdag van Jezus.
Jezus doet goed, Hij geneest zieken en geeft mensen hoop. Sommigen komen alleen om te vragen; maar een vrouw toont haar waardering.
Het is de schoonmoeder van Petrus, die met hoge koorts in bed ligt.
Jezus geneest de zieke vrouw … dat is wat Hij goed kan.
En de vrouw staat meteen op en gaat voor Hem koken … dat is wat zij goed kan.
Het is haar manier om dankjewel te zeggen.

Zo gaat het heel de dag door.
Jezus geeft kracht, genezing en hoop en de mensen zijn Hem dankbaar.
Ze stromen toe, worden geholpen en danken God.
Ook Jezus zegt dat voortdurend: “God zij dank!” Want na een dag van hard werken, trekt Hij zich terug om te bidden, om met zijn hart en gedachten dicht bij God te zijn … bij zijn Vader en zijn levensbron.

Dankbaarheid is een kracht die je niet moet onderschatten.Wanneer je dankbaar kunt zijn om je vrienden en familie, dan zie je het leven anders.
Dan wordt vreugde vergroot en pijn verzacht, omdat je het kunt delen.

Wanneer je dankbaar kunt zijn voor het goede in je leven, dan wegen lasten vaak minder zwaar. Dan ben je sterker tegen de verleiding van de reclame
die zegt dat we altijd meer nodig hebben om gelukkig te zijn.

Dankbare mensen leven intenser, omdat ze tevreden zijn, omdat ze hun zegeningen tellen. Dankbaarheid kan dan ook een van de mooiste gebeden zijn.
Jezus sloot zijn dag af door te bidden.
Hij leert ons zo om alles bij God te brengen, wat dagelijks gebeurt.
Al wat beter had gekund of wat je hebt nagelaten.

Maar zeker ook wat goed en mooi was …
De mensen die je bent tegengekomen, de woorden die tot jou gesproken zijn,
de stilte die werd gedeeld, de glimlach van een voorbijganger die je zomaar werd geschonken.
Wie leert om te danken voor wat je gegeven werd in de loop van een dag, zal intenser genieten van het leven. Dan wordt alles minder vanzelfsprekend
en ga je ontdekken hoe je zelf betekenis kunt geven aan het leven van een ander.
Dankbare mensen kunnen een Godsgeschenk worden aan deze wereld; ieder op zijn eigen wijze:

Door woorden te spreken die anderen raken.
Door iemand ongevraagd een plezier te doen.
Door lekker te koken, zoals de schoonmoeder van Petrus dat deed.
Of door van tijd tot tijd je zegeningen te tellen en te zeggen:
“God zij dank!”


Slotgedachte

Midden in de nacht stond Jezus op.
Hij ging naar een eenzame plaats, om daar te bidden.
Dit is meer dan een kleine anekdote in Jezus' leven.
Het is het centrale gegeven!
Het scharnier, waarop heel zijn dag opendraaide!
In de stilte onder de sterren,
wist Hij zich verbonden met zijn Hemelse Vader.
In het donker zag Hij de dingen scherper.
Heel alleen was Hij minder eenzaam.
De kracht van zijn Hemelse Vader gloeide in zijn handen,
de grote vreugde van God kwam op zijn lippen
en werd één blijde boodschap.

 

        
 
 
2018 Parochie Pey